Odpowiedzi

2010-01-26T16:04:05+01:00
Tytułowy bohater powieści Daniela Defoe, Robinson Crusoe, był najmłodszym synem kupca z Yorku. Był silnym, dobrze zbudowanym młodzieńcem, lecz przy tym zarozumiały i leniwy. Rodzice Robinsona chcieli, aby ich syn został prawnikiem. On jednak nie chciał wyuczyć się żadnego zawodu, a jego awanturnicza dusza spowodowała, że zaciągnął się na statek. Marzył o dalekich podróżach i wspaniałych przygodach.

Ocean zamienił marzenia Robinsona w walkę o przetrwanie.

Pobyt na bezludnej wyspie zmienił jego charakter. Konieczność zbudowania domu i zagrody, uprawianie pola, hodowanie zwierząt oraz szereg innych prac, które musiał na wyspie sam wykonywać, uczyniły go wzorem pracowitości. Brak podstawowych narzędzi i przedmiotów codziennego użytku wyzwoliły w nim pomysłowość i zaradność. Surowe i nieprzyjazne warunki życia na wyspie spowodowały, że Robinson stał się zapobiegliwy. Z upływem czasu coraz lepiej gromadził zapasy oraz przygotowywał się do przetrwania pory deszczowej. Odwaga, męstwo i przebiegłość wielokrotnie pozwoliły mu walczyć i zwyciężać. Jednocześnie kolejne miesiące i lata spędzane w samotności uczyniły go człowiekiem religijnym i cierpliwym. Wiara w Boga dawała mu nadzieję na ocalenie i powrót do domu.

Gdy po wielu latach na wyspę dotarli Anglicy, ujrzeli bardzo starego człowieka. Ogorzała twarz, siwe włosy i długa broda oraz ubranie ze skór dzikich zwierząt w niczym nie przypominały Europejczyka.

Robinson Crusoe dowiódł swym postępowaniem, że człowiek potrafi przetrwać w każdych, nawet w bardzo trudnych warunkach, jeśli nie traci nadziei i wiary we własne siły. Moim zdaniem wewnętrzna dyscyplina Robinsona jest godna do naśladowania, gdyż doprowadziła go do ocalenia, a każdego człowieka prowadzi do sukcesu.