Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-01-29T10:50:42+01:00
* Każdy człowiek ma jakieś prawa.
-Przestrzeganiem i ochroną praw człowieka zajmują się organizacje międzynarodowe. Np. ONZ oraz Rada Europy.

*dokumenty które określają prawa i wolności człowieka
-Powszechna Deklaracja Praw Człowieka (ONZ, 10.12.1948 Paryż)
-Europejska Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (Rada Europy, Rzym,1950 r , obowiązywała do 1953)
-Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych oraz Międzynarodowy Pakt Praw Ekonomicznych ,Socjalnych i Kulturalnych.

Prawa człowieka to pojęcie reprezentujące koncepcję, według której każdemu człowiekowi przysługują pewne prawa, wynikające z godności człowieka, które są niezbywalne (nie można się ich zrzec), nienaruszalne (istnieją niezależnie od władzy i nie mogą być przez nią regulowane), naturalne (obowiązują niezależnie od ich potwierdzenia przez władzę państwową) i niepodzielne (wszystkie stanowią integralną i współzależną całość). Państwu przypisuje się rolę instytucji, której zadaniem jest ochrona owych praw. Poszanowanie praw człowieka i godności ludzkiej jest uznawane za podstawę sprawiedliwości i pokoju na świecie. Prawa człowieka są powszechne,niezbywalne, nienaruszalne i przyrodzone.

Międzynarodowa encyklopedia prawa publicznego podaje, że prawami człowieka są te wolności, środki ochrony oraz świadczenia, których respektowania właśnie jako praw, zgodnie ze współcześnie akceptowanymi wolnościami, wszyscy ludzie powinni móc domagać się od społeczeństwa, w którym żyją.

„ Wszyscy ludzie rodzą się wolni i równi pod względem swej godności i swych praw. Są oni obdarzeni rozumem i sumieniem oraz powinni postępować w stosunku do siebie wzajemnie w duchu braterstwa. ”

1. Zasada wolności jest przez Konstytucję traktowana nieco inaczej, niż zasada godności. Konstytucja nie akcentuje jej prawnonaturalnych źródeł, ale nie można zapominać, że i wolność zajmuje zajmuje jedno z centralnych miejsc w katalogu naturalnych praw jednostki, a fakt zapisania, czy pominięcia tego prawa w konstytucji pisanej ma znaczenie drugorzędne.
2. Zasada wolności ma, z natury rzeczy, ograniczony charakter, bo swoboda działań człowieka musi uwzględniać zarówno nakazy interesu publicznego, jak i konieczność poszanowania wolności innych ludzi. Nadaje to zasadzie wolności wymiar bardziej relatywny niż przypisywany zasadzie godności.
3. Zasadę wolności należy rozpatrywać w dwóch aspektach – pozytywnym i negatywnym. W znaczeniu pozytywnym oznacza ona swobodę czynienia wszystkiego, co nie jest przez prawo zakazane. Człowiek nie musi wskazywać podstawy prawnej swoich działań (podstawę taką muszą zawsze mieć wszelkie działania organów władzy publicznej), przeciwnie – dla skrępowania swobody jego działań konieczne jest wskazanie przepisu prawa, który ustanawia odpowiedni nakaz. W znaczeniu negatywnym, zasada wolności oznacza, że nałożenie na jednostkę nakazu podjęcia określonego działania może nastąpić jedynie wtedy, kiedy prawo to przewiduje. Zawsze więc ten, kto na istnienie takiego nakazu się powołuje, musi wskazać prawną podstawę swego twierdzenia.
Zasada wolności nie była dotąd w taki sposób formułowana w polskich konstytucjach. Nie można więc jeszcze powiedzieć, jakiego kształtu nabierze ona w procesie wykładni i stosowania konstytucji przez orzecznictwo sądowe. Nie ulega jednak wątpliwości, że jest to jedna z klauzul generalnych, określających sposób i kierunek interpretacji całego systemu norm konstytucyjnych oraz wyznaczająca system wartości, któremu system ten ma służyć. Z tego punktu widzenia zasady wolności i godności są ze sobą sprzęgnięte w sposób oczywisty.


5 1 5