Odpowiedzi

  • anas
  • Początkujący
2010-01-29T19:56:38+01:00
Charyzmaty (1) były obecne w Kościele od samego początku. W dziejach chrześcijaństwa można obserwować zarówno poszczególne osoby, jak i całe wspólnoty, posługujące się "darami łaski". Wciąż jednak pojawiają się głosy sugerujące, że charyzmaty ustały wraz ze śmiercią apostołów. Pogląd taki prezentuje m. in. James B. North w książce "Historia Kościoła". Pisząc o osobach mających dar proroctwa, stwierdza, że "ten dar przestał istnieć wraz z pierwszym pokoleniem chrześcijan. Jako szczególny dar funkcjonował tylko w pierwotnym kościele" (2). Czy rzeczywiście charyzmaty zaginęły aby pojawić się ponownie na początku XX w.? Czy pogląd ten da się utrzymać w świetle nauki Nowego Testamentu? Co na to źródła do dziejów Kościoła? Autor tego artykułu pragnie przedstawić świadectwa historii o funkcjonowaniu darów Ducha Świętego w Kościele, w pierwszym tysiącleciu chrześcijaństwa.

Rene Laurentin, w książce "Nieznany Duch Święty", trafnie naświetlił problem występowania charyzmatów w dokumentach źródłowych. Według niego przypomina to nieco anegdotę o człowieku, który pod latarnią szukał zgubionej monety. Współczujący przechodzień postanowił mu pomóc i włączył się do poszukiwań. Nie mogąc jednak znaleźć zguby, zapytał: "Czy pan na pewno pod tą latarnią zgubił tę monetę?". W odpowiedzi usłyszał: "Nie, ale tylko tutaj jest światło"... Szukając śladów obecności darów Ducha Świętego, warto pamiętać o ograniczeniach.
Słowo charyzmat pochodzi od greckiego słowa charis, które oznacza dosłownie dar darmo dany, lub łaskę. Nowy Testament mówił o charyzmacie w znaczeniu daru danego ludziom przez Boga, czyli może to być: wszelki dar duchowy, sam Duch Święty, zbawienie w Jezusie Chrystusie, życie wieczne, przywilej Izraela, uwolnienie od niebezpieczeństwa. W technicznym znaczeniu jest to jak już wspominałem dar darmo dany, przyswojony przez jakąś osobę, która dzięki temu może dokonywać przez Ducha Świętego dzieł służących całej społeczności kościołowi, rodzinie, wspólnocie. Charyzmaty mają służyć właśnie budowaniu Ciała Chrystusa.
Najlepsza Odpowiedź!
2010-01-29T21:31:43+01:00
Charyzmatu, czy też skupić się duchowego, do zakonu, jest modlitwą kontemplacyjną. Zamówienie jest uznawane przez Kościół się pod szczególną ochroną Najświętszej Maryi Panny, a więc ma silną pobożności maryjnej. Jak w większości zleceń pochodzi z czasów średniowiecza, pierwsza Zakon Braci (które są aktywne / kontemplacyjne), druga Zakon sióstr (które są klauzurowych) i Trzeci Zakon składa się z ludzi świeckich, którzy nadal żyją w świecie i mogą być małżeństwem, ale uczestniczą w charyzmacie zamówienia przez modlitwy liturgiczne, apostolstwa (ministerstwa), a modlitwy kontemplacyjnej. Istnieją także odgałęzienia takie jak aktywne sióstr karmelitanek.

Karmelitów tradycji ślady pochodzenia, aby wspólnota pustelników na Górze Karmel, że udało szkół proroków w starożytnym Izraelu, mimo że nie ma pewnych zapisów pustelników na tej górze przed 1190s. Do tego dnia grupa ludzi zebrało się również z Eliaszem na górze Karmel. Ci ludzie, którzy wyjechali do Palestyny z Europy jako pielgrzymi lub krzyżowców, wybrał Góry Karmel, w części, ponieważ był to tradycyjny dom Eliasza. Było rzeczą naturalną, że społeczności wschodnich pustelników w Ziemi Świętej, powinni uzyskać stałą przystąpienia pielgrzymów, a między 1206 i 1214 otrzymali oni z reguły z patriarchą i legat papieski Albert Jerozolimy. Fundacja została nazwana Stella Maris klasztor, na cześć Maryi Panny w jej aspekcie Matka Boża, Gwiazda Morza (łac. Stella Maris). Opactwo zostało zniszczone kilka razy, ale nadal istnieje reaktywowany klasztoru w miejscu.

Oryginalne Karmelitów Reguła św Albert adresy Przed którego nazwa jest tylko na liście "B" Kiedy później wymaga się nazwa ich założycieli, braci, o których mowa zarówno Eliasza i Matki Najświętszej już wzorów wspólnotowych. Później, pod naciskiem innych europejskich nakazów żebrakiem być bardziej konkretne nazwy "Bertold z Kalabrii" została wydana, ewentualnie wyciągnąć z ustnej tradycji Zakonu.

Zasada polegała szesnastu artykuły, w których nakazała ścisłe posłuszeństwo ich przed, pobytu w poszczególnych komórkach, stałość w modlitwie, wysłuchanie mszy co rano w kaplicy wspólnoty, śluby ubóstwa i ciężkiej pracy, codziennie milczenie nieszpory do tercja Następnego ranka, abstynencji od wszystkich rodzajów mięsa, z wyjątkiem przypadków ciężkich chorób i post od Krzyża dzień (14 września), aż do Wielkanocy następnego roku.