Odpowiedzi

2010-02-01T17:43:01+01:00
VII Niedziela W CIĄGU ROKU

Ewangelia: Mt 14,13-21

Cudowne rozmnożenie chleba

Kiedy ewangeliści opisują cuda Jezusa, to bardziej akcentują religijny wymiar znaku, natomiast mniej podkreślają element nadzwyczajności. Cud w opisach ewangelistów jest znakiem czegoś dla kogoś, a więc jest dziełem samego Boga dla pewnej korzyści danej osoby. Opis cudownego rozmnożenia chleba następuje bezpośrednio po wygłoszeniu przez Jezusa przypowieści; Jezus jakby usiłował tym cudem przekonać człowieka, że każde Jego słowo ma moc się spełnić i jest naprawdę Dobrą Nowiną, która daje człowiekowi prawdziwe życie.

Przez cud rozmnożenia chleba Jezus odsłania, kim jest i jaki jest Jego stosunek do ludzi. Ewangelista zanotował: „ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi i uzdrowił ich chorych”. To litość i miłość miłosierna jest priorytetowym motywem czynienia cudów. Chrystus wszystko widzi i wszystko wie o człowieku; On dobrze wie, jakie pragnienia i potrzeby ma człowiek. Znamienne są słowa Jezusa skierowane do uczniów: „Nie potrzebują odchodzić; wy dajcie im jeść”. Uczniowie odpowiedzieli Jezusowi: „Nie mamy tu nic prócz pięciu chlebów i dwóch ryb”. Słowa Jezusa skierowane do uczniów są słowami pewnej prowokacji pobudzającej do samookreślenia. Właśnie uczniowie muszą mieć jasną i pełną świadomość swoich ludzkich możliwości, swoich ograniczeń i bezsilności. Ale z Jezusem i dzięki Jezusowi mogą przekraczać siebie, bo Jego zbawcza moc jest nieograniczona. Uczeń Jezusa sam z siebie niewiele może dać drugiemu człowiekowi, ale może dać wiele, gdy będzie głęboko zjednoczony z Jezusem. Gdy całkowicie zaufa i zawierzy Jezusowi, to Jezus przez niego będzie działał.

Opis cudownego rozmnożenia chleba poprzedzony jest wzmianką o miejscu pustynnym. Jest w tym zawarta aluzja do Narodu Wybranego kroczącego przez pustynię do Ziemi Obiecanej. Podczas tej wędrówki lud mógł doświadczać potężnych interwencji Bożych, Jego szczególnej opieki, karmienia manną, przepiórkami i wodą. Wędrówka Narodu Wybranego przez pustynię jest głębokim obrazem sytuacji każdego człowieka na ziemi, który zmierza każdego dnia do wiecznej ojczyzny. Podczas tej wędrówki towarzyszy mu miłość i zbawcza moc Boża, ale człowiek niejednokrotnie jest tak ślepy, że tego nie dostrzega.

Cud rozmnożenia chleba miał także nauczyć uczniów tego, że dla Chrystusa nie ma sytuacji bez wyjścia, nie ma takiej sytuacji, w której Chrystus nie mógłby pomóc; dla Niego nie istnieją żadne zablokowania, On ma pełną władzę nad wszystkim.
Wszyscy najedli się do syta. Jezusowa moc i miłość nigdy się nie wyczerpuje, nigdy jej nie zabraknie.

Ten cud jest zapowiedzią Eucharystii – chleba życia. Człowiek chce żyć prawdziwym życiem i Jezus wychodzi naprzeciw ludzkim pragnieniom, dając siebie, a to wystarczy. On właśnie ma moc nasycenia najgłębszego ludzkiego głodu: głodu sensu i miłości.

wystarczy to pozmieniac :) wzięłam to skopiowałam ze stronki :)
2010-02-01T17:45:53+01:00
Jezus, jak co dzień, przechadzał się po mieście. Nagle, zza rogu usłyszał płacz dzieci. Postanowił czym prędzej sprawdzić, co spowodowało takie zachowanie, więc ile sił w nogach podbiegł do grupki siedzącej przy domu na końcu alejki. Siedziało tam czworo dzieci. Jezus zapytał się co się stało, a te mu odpowiedziały, że w ich domu nie ma co jeść, a są bardzo głodne. Ich rodzice poszli na poszukiwanie chleba, ale bez skutku.
Mesjasz szybko kazał podać sobie choćby najmniejszy kawałek chleba, a następnie przemienił podany mu okruch w pięć wielkich, dobrze upieczonych chlebów. Radość dzieci była nie do opisania.