Odpowiedzi

2010-02-04T18:41:53+01:00
Serce Jezusa mówi o miłości Boga do ludzi..
2 2 2
2010-02-04T19:20:10+01:00
Nikt nie zna Syna, tylko Ojciec, i nikt nie zna Ojca, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić
2010-02-04T20:31:50+01:00
Drodzy Bracia i Siostry!

Dzisiejszą 12. niedzielę zwykłą niejako «otaczają» znaczące uroczystości liturgiczne. W ubiegły piątek obchodziliśmy uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, w której łączą się harmonijnie pobożność ludowa i głębia teologiczna. Zgodnie z panującą niegdyś tradycją — w niektórych krajach jest ona jeszcze żywa — rodziny poświęcały się Najświętszemu Sercu Pana Jezusa i w swoich domach przechowywały Jego obraz. Ten kult jest zakorzeniony w tajemnicy Wcielenia; miłość Boga do ludzkości objawiła się z niezwykłą wyrazistością za pośrednictwem Serca Jezusa. Dlatego prawdziwy kult Najświętszego Serca zachowuje swoje znaczenie i pociąga w sposób szczególny dusze spragnione Bożego miłosierdzia, znajdujące w Nim nieskończone źródło, z którego czerpią wodę życia, by nawadniać pustynie ludzkiej duszy i rozbudzać nadzieję. Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa jest również Światowym Dniem Modlitwy o Świętość Kapłanów. Przy tej okazji proszę was wszystkich, drodzy bracia i siostry, o nieustanną modlitwę za kapłanów, by byli wiarygodnymi świadkami miłości Chrystusa.

Wczoraj obchodziliśmy liturgiczną uroczystość Narodzenia św. Jana Chrzciciela. Jest to jedyny święty, którego narodziny wspomina się w liturgii, ponieważ wyznaczają one początek wypełniania się Bożych obietnic: Jan jest owym «prorokiem», utożsamianym z Eliaszem, który miał bezpośrednio poprzedzić Mesjasza, by przygotować lud Izraela na Jego przyjście (por. Mt 11, 14; 17, 10-13). Jego święto przypomina nam, że całe nasze życie jest związane z Chrystusem i wypełnia się poprzez przyjmowanie Go — Słowa, Światła i Oblubieńca, którego my jesteśmy głosem, pochodnią i przyjaciółmi (por. J 1, 1. 23; 1, 7-8; 3, 29). «Trzeba, by On wzrastał, a ja żebym się umniejszał» (J 3, 30) — te słowa Jana Chrzciciela są programem dla każdego chrześcijanina.

Pozwolić, by «ja» Chrystusa zajęło miejsce naszego «ja» — tym pragnieniem kierowali się w sposób przykładny apostołowie Piotr i Paweł: ich uroczystość Kościół będzie obchodził 29 czerwca. Św. Paweł napisał o sobie: «Teraz zaś już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus» (Ga 2, 20). Przed nimi i przed wszystkimi świętymi żyła tak Najświętsza Maryja Panna, która zachowywała w Sercu słowa swego Syna Jezusa. Wczoraj kontemplowaliśmy Jej Niepokalane Serce, Serce Matki, które nadal z pełną miłości troską czuwa nad nami wszystkimi. Niech Ona wstawia się za nami, byśmy zawsze dochowywali wierności naszemu chrześcijańskiemu powołaniu.