Dokonaj analizy i interpretacji wiersza Tadeusza Różewicza, List do ludożerców

Analiza wiersza – zastanów się nad jego warstwą techniczną, czyli np. nad gatunkiem literackim, do jakiego utwór należy, tytułem, rymami i środkami stylistycznymi. Interpretacja – masz zinterpretować wiersz, zastanowić się nad jego sensem.
Analizując i interpretując wiersz, postaraj się odpowiedzieć na cztery pytania, by Twoja wypowiedź była jak najbardziej pełna: Kto mówi? Do kogo mówi? O czym mówi? W jaki sposób mówi?


LIST DO LUDOŻERCÓW
Kochani ludożercy
nie patrzcie wilkiem
na człowieka
który pyta o wolne miejsce
w przedziale kolejowym

zrozumcie
inni ludzie też mają
dwie nogi i siedzenie

Kochani ludożercy
poczekajcie chwilę
nie depczcie słabszych
nie zgrzytajcie zębami

zrozumcie
ludzi jest dużo będzie jeszcze
więcej więc posuńcie się trochę
ustąpcie

Kochani ludożercy
nie wykupujcie wszystkich
świec sznurowadeł i makaronu
Nie mówcie odwróceni tyłem:
ja mnie mój moje
mój żołądek mój włos
mój odcisk moje spodnie
moja żona moje dzieci
moje zdanie

Kochani ludożercy
nie zjadajmy się Dobrze
bo nie zmartwychwstaniemy
Naprawdę

1

Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-02-04T19:33:57+01:00
Utwór Tadeusza Różewicza "List do ludożerców" należy do liryki apelu. Świadczą o tym: wyraźny zwrot do adresata i skłonienie do podjęcia się konkretnego czynu, zadania.
Podmiotem lirycznym w wiersz Różewicza jest jeden z ludożerców. Wskazują na to formy czasowników w ostatniej strofie ("nie zjadajmy, nie zmartwychwstaniemy") oraz zaimki osobowe: "mój, moje, mnie". Adresatami tego "poetyckiego listu otwartego" są współcześni ludożercy (powtarzające się apostrofy "Kochani ludożercy" i czasowniki w 2 os. l. mng., np. "poczekajcie", "nie wykupujcie").
Wiersz napisany jest językiem potocznym, zrozumiałym, prostym w odbiorze, ubarwiony szeregiem różnych figur retorycznych (środków stylistycznych). Wśród nich wymienić należy:
- apostrofę "Kochani ludożercy", która jest jednocześnie oksymoronem (oksymoron - epitet sprzeczny, np. "ciepły lód) i ma charakter ironiczny,
- liczne wyliczenia, które mówią o ludzkiej zachłanności ("świec, sznurowadeł i makaronu").
Obok tych środków stylistycznych pojawiają się związki frazeologiczne, utarte i zrozumiałe dla wszystkich powiedzenia, przysłowia (np. "nie patrzcie wilkiem na człowieka").
Ludożerca z wiersza Różewicza to synonim człowiek współczesnego: pełnego pychy, chciwości, egoizmu, zarozumialstwa, obojętności, nienawiści, zepsutego lekceważeniem innych i ich potrzeb, a czasem wręcz wyzutego z jakichkolwiek ludzkich uczuć i odruchów.
Aby zaalarmować osoba mówiąc wyraża się poprzez zakazy ("nie depczcie słabszych"). Stara się także lekko perswadować, apelować do uczuć, formułuje argumenty. Puentą jest przestroga "bo nie zmartwychwstaniemy".
27 4 27