Odpowiedzi

2010-02-06T14:28:27+01:00
Z technicznego punktu widzenia Guernica jest zasadniczo rysunkiem, kompozycją i syntezą. Potwierdzają to fotograficzne świadectwa ewolucji obrazu, liczne szkice oraz prace przygotowawcze.
Jest to dzieło o wielkich rozmiarach. Znikły linie proste. Rozsypały się piony. Płótno rozcinają czarno-białe kreski. Nie ukazują one zasłużonej, cichej śmierci, lecz nagłą. Na prawo widać zbombardowany i płonący dom, z którego wyłaniają się trzy kobiety. Jedna z nich, z rękoma uniesionymi w górę w geście grozy, zdaje się spadać w przepaść. Druga stara się wyjść przez okno, lecz na próżno. Trzecia wydaje się oddalać, powoli, z mozołem, jak w sennym koszmarze. Z lewej inna kobieta z martwym dzieckiem na ręku rozpaczliwie krzyczy. Rękami obejmuje dziecko, ale patrzeć na dziecko nie może.
Obok niej widnieje byk, potwór bezgranicznie okrutny. Pośrodku martwy żołnierz ze złamaną szablą; poranione ciało konia, w rozdzierającym lamencie, pod gołą żarówką. W głębi zraniony gołąb wydaje się krzyczeć. Nie są to normalne gesty, które mogłaby wywołać rozpacz czy ból. Stanowią najprostsze i najgłębsze odbicie strachu i paniki w obliczu absurdalnej zbiorowej zbrodni.
Krzyki odbijają się od nieba. Niebo zamknięte, nie przepuszczające światła. Słońce skurczone, nie życiodajne; zamiast niego w suficie elektryczna żarówka. Nie boża siła, nie wszechświat nieskończony tylko schron czarny, bez wyjścia.

Zafascynowany postacią byka, Picasso wybrał to zwierzę, by przedstawić brutalność wojny, którą nazywa „maszyną do mielenia ludzkiego mięsa”. Koń stał się symbolem ludu hiszpańskiego. Pod jego nogami leży ofiara, czyli ranny żołnierz. Poszarpane, zniekształcone ciała, otwarte usta wydające jakby zbiorowy krzyk przerażenia, zanurzają oglądającego w atmosferę okrucieństwa, zgiełku i zamętu wojennego.
Artysta mówił w 1945 roku: „Guernica to moje jedyne płótno symboliczne. W tym przypadku chodzi o alegorię, dlatego wybrałem byka i konia. Guernica przerosła wydarzenie historyczne, będące przyczyną jej powstania. Dzięki niezwykłej sile ekspresji ten obraz-pomnik pamięci mieszkańców miasta startego z powierzchni ziemi przez metodyczne bombardowania lotnictwa niemieckiego, stał się uniwersalnym symbolem piekła wojny.

Guernica przedstawiona na międzynarodowej wystawie w Paryżu w 1937 roku została wykonana na zamówienie republikańskiego rządu hiszpańskiego. Na pocztówce wydanej z tej okazji widnieje następujący tekst: „Guernica, wielki malarz hiszpański Pablo Picasso, twórca kubizmu, który wpłynął bardzo silnie na sztukę współczesną, chciał wyrazić w tym dziele podział świata, okrucieństwo wojny”. Picasso wprawdzie opierał się na wydarzeniu konkretnym, lecz jego dzieło odzwierciedla i syntetyzuje dramat wojenny w taki sposób, że może być odniesione do chaosu i gwałtu wszelkiej wojny.
Guernica, stwierdził Rene Berger, nie podlega żadnej kwalifikacji historycznej. Jest przede wszystkim alegorią, w której autor usiłuje przedstawić cierpienie wszystkich istot. Wszelkie deformacje mają rację bytu i swoją określoną funkcję. Guernica wspięła się na wyżyny metafizyki. Brak kolorów jest zamierzonym efektem w celu osiągnięcia jak największej siły dramatycznej.

Guernica doczekała się wielu interpretacji, komentarzy, dedykowano jej liczne wiersze. Synteza większości tych prac zawarta jest w książce Carlosa Rojasa „Dialogos para otra Espana”.
Gwiazda Goyi krzyżuje się z losem Picassa, stwierdził Jean Cassou. O ile Goya odkrył w człowieku potwora, to Picasso wydobywa z potwora człowieka.
Drapieżność, jaką wykazywał Picasso w dziwacznych fragmentach swych dzieł, monstrualne zniekształcenia - znajdują w końcu odpowiedni kontekst. Rozwarte szczęki, zaciśnięte pięści, ogromne zęby wyłaniające się z chaosu, szeroko rozwarte oczy opłakują zatrwożonych, wyrażają ich gniew. Jest to hiszpańska wściekłość, od wieków ożywiająca corridy; wykrzywia głowy zwierząt, wydyma ich pyski i staje się najwyższym prawem tauromachii dla całego narodu, który pada jego ofiarą, pogrążony w beznadziejności.

Jeśli chce się uściślić znaczenie symboli, to najprawdopodobniej byk przedstawia przemoc, koń zaś jest ofiarą.
Wśród wielu interpretacji znajduje się bardzo proste, i być może najbliższe prawdy, wyjaśnienie Vincente Marrery. Mówi on, iż wiele osób chciało zobaczyć w Guernice dzieło propagandy lecz fakt, że Picasso wybrał dla swojej kompozycji nazwę miasta, odzwierciedla - bardziej niż cokolwiek innego - jego głęboki realizm, który poszukuje zawsze konkretnego, żywego, historycznego motywu. Jest to obraz wszystkich zbombardowanych miast. Jest to dramat tysięcy obywateli miast europejskich, bezsilnych wobec brutalnej przemocy, wobec byka, niezależnie od ich barw narodowych i sprzymierzeńców.

Stojąc po raz pierwszy przed ogromnym obrazem nie można uniknąć zdziwienia zmieszanego z przestrachem – mówił o Guernice Rene Berger. Tak jak w obecności pogańskich bożków, gestykulujących, z oczami miotającymi groźby, odczuwa się strach przed zbliżeniem i jednocześnie nie można oderwać wzroku. Obraz przedstawia scenę, której wartość symboliczna rodzi się z sumy poszczególnych fragmentów dzieła, z każdej umieszczonej tam formy. Wszystkie istoty (zarysy lub dusze istot) stanowią najwyższe wcielenie istnienia: żołnierz i matka; gołąb, koń i byk. Gesty, postawy, układ wszystkich elementów obrazu i każdego z osobna, zaakcentowanych czy zaostrzonych przy użyciu matowej, prawie płasko nakładanej farby, o zimnych odcieniach, prawie bez koloru, stanowią najgłębszy wyraz oskarżenia i odrazy.

Kiedyś Picasso powiedział, że nigdy nie malował wojny jak fotograf. Udało mu się dzięki temu osiągnąć dużo większą głębię wyrazu - synteza i symbole są bowiem niedostępne fotografii. Kiedy artysta stwierdził, że malarstwo nie jest stworzone tylko do dekoracji mieszkań, lecz że stanowi instrument defensywnej i ofensywnej walki z wrogiem, określił swoją postawę wyrażoną w Guernice.

Wszelkie próby interpretacji obrazu artysta kwitował stwierdzeniem: „Ten byk jest bykiem, a koń jest koniem /.../Oczywiście, to symbole... Niechże publiczność widzi w koniu, w byku symbole i interpretuje je, jak zechce.”

W tym samym celu, choć przy użyciu innej techniki, Picasso realizował swe dzieła Masakra w Korei, Wojna i Pokój, w hołdzie Hiszpanom uczestnikom francuskiego ruchu oporu.
Cały ten zbiór dzieł oraz wcześniejsze o podobnym charakterze, stanowi najbardziej ekspresyjny rozdział, głęboki i dramatyczny, twórczości Picassa i prawdopodobnie całej sztuki naszych czasów.
6 3 6
Najlepsza Odpowiedź!
2010-02-06T20:14:24+01:00
1)
prekubiuzm - odejście od naturalnej budowy ciała ludzkiego, pojawia się bryłowatość wraz z martwą naturą w krajobrazie oraz zmianą perspektywy;
kubizm analityczny - na obrazach dominuje czerń, brąz, szarość. Pojawiające się na płótnach formy są sztywne, geometryczne;
kubizm hermetyczny - deformacja przedmiotów w tak znacznym stopniu, że bliska abstrakcji; postaci, przedmioty ledwo widoczne, ledwo rozpoznawalne;
kubizm syntetyczny - nie deformuje aż tak bardzo przedmiotów, stosuje żywsze barwy. Cechą charakterystyczną jest także dołączenie kolażu;

2) "guernica" przedstawia chaos, śmierć i strach ludzi, które sprowadza wojna na spokojne miasteczko Guernica w Hiszpani podczas wojny domowej.

3)Kolaż (collage) - technika artystyczna polegająca na formowaniu kompozycji z różnych materiałów i tworzyw (gazet, tkaniny, fotografii, drobnych przedmiotów codziennego użytku itp.). Są one naklejane na płótno lub papier i łączone z tradycyjnymi technikami plastycznymi (np. farbą olejną, farbą akrylową).
10 4 10