Odpowiedzi

2009-10-08T16:24:42+02:00
Ryś, ryś euroazjatycki, ryś eurazjatycki (Lynx lynx) – gatunek lądowego ssaka drapieżnego z rodziny kotowatych, największy z rysi (Lynx). Występuje w Europie i Azji. Poza kotem domowym, ryś i żbik są jedynymi występującymi w Polsce przedstawicielami kotowatych. Ryś jest też jednym z największych drapieżników Europy. Został opisany naukowo przez Karola Linneusza w 1758 roku pod nazwą Felis lynx. W Polsce jest zwierzęciem rzadkim i chronionym. Badaniem populacji rysia w Polsce zajmuje się Zakład Badania Ssaków Polskiej Akademii Nauk i Instytut Ochrony Przyrody PAN.

Ryś euroazjatycki jest największym przedstawicielem rodzaju Lynx. Ma okrągłą głowę, krępe ciało osadzone na długich, silnych łapach, palce zakończone wysuwalnymi pazurami. Wierzch czarnożółtorudy z brunatnymi plamkami (wyraźniejsze u populacji karpackich, i mniej wyraźne u nizinnych), brzuch i bokobrody białe. Stojące uszy są zakończone charakterystycznym pędzelkiem sztywnych, czarnych włosów, ogon krótki, ciemniejszy na czubku. Ryś ma dobrze rozwinięte zmysły wzroku i słuchu. Sprawnie wspina się po drzewach, dobrze skacze. Nie jest za to dobrym biegaczem, szybko się męczy.
Wymiary [edytuj]
Długość ciała bez ogona
70 - 130 cm
Długość ogona
15 - 40 cm
Wysokość w kłębie
50 - 75 cm
Masa ciała
15 - 38 kg
2009-10-08T16:25:24+02:00
Otóż paproć w mitologii greckiej jest uważana za roślinę magiczną.
Grecy uważali tę roślinę za jakieś bóstwo , ponieważ jak tą roślinę się dotknie to człowiek staje się młody i piękny. I ludzie się schodzili do tej rośliny. W Grecji paproć jest nadal popularna , ale już nie ma zdolności magicznych.
Najlepsza Odpowiedź!
2009-10-08T16:35:52+02:00
Puma - ssak z rodziny kotowatych zamieszkujący Amerykę od Kanady po Patagonię. Pumy żyją samotnie. Nie mają stałych legowisk. Ich wzrok i słuch są bardzo dobre, ale węch jest słaby. Dzięki bardzo silnym przednim łapom puma może podobno skoczyć na wysokość 5 m. Zwierzęta te polują na bobry, jeżozwierze i zające, ale ich głównym pożywieniem są jelenie, najczęściej chore lub stare. Zabijają średnio jednego tygodniowo; padlinę zaciągają w bezpieczne miejsce, gdzie żywią się nią przez kilka dni. Żyją głównie w odległych zakątkach, gdzie rzadko trafia człowiek. Puma to wielki kot - waży ponad 100 kg - o szarobrązowej sierści na grzbiecie, przechodzącej na bokach i brzuchu w białawą. Prawdopodobnie z powodu takiego właśnie ubarwienia i pokaźnych rozmiarów puma często nazywana jest lwem południowoamerykańskim. Ale z tą jednobarwnością sprawa nie jest prosta, bo młode przychodzą na świat w futerku cętkowanym, ozdobionym na pyszczku dwiema czarnymi smugami. W miarę jak pumiątko rośnie, plamy stopniowo stają się coraz bledsze, coraz mniej wyraźne, aż wreszcie całkowicie zanikają. Podobnie jak inni członkowie rodziny kotów, puma przesypia zwykle dzień w gęstych zaroślach, na konarach drzew lub nawet w wysokiej trawie, a czynne życie rozpoczyna z nadejściem nocy. Najchętniej poluje na młode ssaki domowe, na przykład cielęta lub źrebięta, które oddaliły się od matek, atakuje też niezbyt duże dziko żyjące zwierzęta, jak ostronos czy aguti, potrafi nawet upolować w koronie drzewa zwinną małpę, a także takiego szybkobiegacza jak duży strusiowaty ptak nandu. Przed ludźmi, szczególnie gdy im towarzyszą psy, puma ucieka, zanim zostanie dostrzeżona, bo wyborny słuch zwykle ostrzega ja w porę przed nadciągającym niebezpieczeństwem. W razie potrzeby jednak, szczególnie w obronie młodych, walczy bohatersko. Młode pumy wzięte do niewoli, jeśli są dobrze i łagodnie traktowane, oswajaja się dość szybko, przywiązują do swego opiekuna oraz jego rodziny, a nawet do zwierząt domowych. Toteż w niektórych wsiach zwrotnikowej Ameryki można niekiedy zobaczyć pumę, która wyleguje się na podwórku, gdzie tuż obok bawią się dzieci, chodzi drób, a nawet wałęsa się pies.