Mam kilka zadań do rozwiązania... niedługo mam sprawdzian i brakuje mi kilka rzeczy w zeszycie, dlatego chciałabym, aby rozwiązania były krótkie i na temat, ponieważ muszę się tego nauczyć.

1)Jak się robi zaprawę gipsową?
2)Skład, właściwości i zastosowania:
-duraluminium
-mosiądzu
-stali
*bardzo bym chciała, aby w tym zadaniu do każdego przykładu było dokładnie wszystko opisane.
3)Sposoby chronienia metali przed korozją.
4)alternatywne źródła energii.
5)notatka o gazie ziemnym.

Bardzo fajnie by było gdyby ktoś mi to napisał z zeszytu od chemi...

P.S.-jeżeli praca będzie źle wykonana USUNE! daje najjj....
z góry dziękuje;)

1

Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-02-07T16:32:52+01:00
1. W warunkach budowy zaprawy gipsowe przygotowujemy tzw. metodą wsypu. Polega ona na tym, że do czystego elastycznego pojemnika napełnionego w ok. 1/3 czystą wodą wsypujemy powoli równomiernie po całej powierzchni lustra wody suche spoiwo gipsowe, które stopniowo nawilża się i zatapia oraz osadza się na dnie pojemnika. W miarę wsypywania poziom zwilżonego spoiwa podnosi się i zrównuje z powierzchnią wody dając na chwilę suchą powierzchnię. Jest to moment kiedy należy zaprzestać dalszego wsypywania spoiwa do pojemnika. Następnie wskazane jest odczekanie 3-5 minuty, aby wsypane spoiwo całkowicie nawilżyło się i dopiero należy przystąpić do wymieszania. Można to zrobić ręcznie drewnianą łopatką, ale jest to metoda dla małych porcji zaprawy. Dużo lepiej i szybciej jest wymieszać mechanicznie wiertarką wolnoobrotową z zamocowanym prostym mieszadłem. Przy mieszaniu zaleca się ok. 500 obrotów wiertarki na minutę. Proste mieszadło i mała ilość obrotów na wiertarce pozwalają na dobre wymieszanie spoiwa bez zakłócenia początku wiązania i bez nadmiernego napowietrzenia zaprawy. W zależności od przeznaczenia zaprawy i pożądanej konsystencji, w trakcie początkowego mieszania możemy w niewielkim zakresie korygować gęstość zaprawy dolewając odpowiednio wody lub dosypując suchego spoiwa.

Cały cykl przygotowania i mieszania zaprawy powinien zamknąć się w czasie ok. 5-7minut. Dobrze przygotowana zaprawa gipsowa powinna mieć konsystencję “gęstej śmietany” i nie powinna odpadać samoczynnie z narzędzi stosowanych w czasie pracy. Przy sporządzaniu zapraw gipsowych musimy pamiętać o każdorazowej czystości narzędzi i pojemników, którymi posługujemy ze względu na to, że każde zabrudzenie ma wpływ na skrócenie czasu wiązania następnej porcji zaprawy.

3.
By móc walczyć i zapobiegać korozji konieczna jest znajomość mechanizmów które tym procesem władają.
Istnieje kilka sposobów ochrony przed korozją:
1. Dobór odpowiedniego metalu lub stopu.
2. Osłabienie agresywności środowiska. Sposób ten można stosować, gdy ilość środka atakującego jest ograniczona. Stosuje się w tym przypadku:
• Zmniejszenie depolaryzacji tlenowej przez usuwanie tlenu i elektrolitów o odczynie obojętnym, np. odpowietrzanie wody kotłowej.
• Inhibitory (opóźniacze). Są to substancje organiczne lub nieorganiczne, które dodane do środowiska agresywnego, zmniejszają wybitnie szybkość procesów korozyjnych. Działanie inhibitorów tłumaczy się tworzeniem trudno rozpuszczalnych warstewek zaporowych w miejscach katodowych lub anodowych metalu.
• Ochrona katodowa. Polega na połączeniu chronionej powierzchni (konstrukcji) z metalem mniej szlachetnym, tworzącym anodę (protektor) ogniwa, natomiast katodą jest obiekt chroniony.

4. Rodzaje energii odnawialnej:

* energia wiatru,
* energia słońca,
* energia geotermalna,
* energia wody.

5. Gaz ziemny zwany również błękitnym paliwem – paliwo kopalne pochodzenia organicznego, gaz zbierający się w skorupie ziemskiej w pokładach wypełniających przestrzenie, niekiedy pod wysokim ciśnieniem. Pokłady gazu ziemnego występują samodzielnie lub towarzyszą złożom ropy naftowej lub węgla kamiennego.

Zawartość składników jest zmienna i zależy od miejsca wydobycia, jednak głównym składnikiem stanowiącym ponad 90% gazu ziemnego jest zawsze metan. Oprócz niego mogą występować niewielkie ilości etanu, propanu, butanu i innych związków organicznych i mineralnych.

Największym producentem gazu ziemnego w Europie Północnej jest Norwegia, która bogaci się dzięki złożom pod dnem Morza Norweskiego oraz Północnego. Zapewniają one bezpieczeństwo energetyczne temu nordyckiemu państwu oraz stałe dochody które, dzięki wcześnie przyjętym założeniom politycznym, w całości są przeznaczane na modernizację norweskiej gospodarki.

W Polsce gaz ziemny wydobywa się głównie na Podkarpaciu (Przemyśl, Husów, Sanok) i Zapadlisku Przedkarpackim (wysokometanowy) w wyniku odmetanowywania kopalni węgla kamiennego w GOP, a także w Wielkopolsce oraz Lubuskiem – rejon Drezdenka oraz Międzychodu.

1 5 1