Odpowiedzi

2010-02-08T15:34:36+01:00
Prawdziwe znaczenie postu polega na tym, że przestajemy jeść to wszystko, co nie jest Panem Jezusem i nie mamy na to ochoty. Bóg Jahwe pragnie, abyśmy przestali na Jego rzecz działać sami z siebie, i zastąpili siebie Chrystusem ( przestrzegali szabatu - Iz 56,2 ) i trzymali się z dala od smaku, który różni się od Chrystusa (pościli). Odpoczywając i poszcząc, możemy uczestniczyć we wszystkim co dla nas uczynił Chrystus. Natomiast ci, którzy znajdują się w religii, mają powód do tego, aby pościć tak jak to praktykowali zarówno zwolennicy Jana ( nowej religii) jak i faryzeusze (zwolennicy starej religii). Religia nakłada wymagania i żądania, których wierni nie są w stanie wypełnić, dlatego muszą pościć (rzekomo ukorzenie pomaga im odwracać swoją beznadziejną sytuację - Mk 2,18,19). Natomiast ci wierzący, dla których arcykapłanem w życiu codziennym jest Chrystus, są przepełnieni Jego radością, są Jego gośćmi na uczcie zaślubiających ich z Nim jako Oblubieńcem. Pan przykrywa swoich gości swoją szatą sprawiedliwości i wlewa w nich wino (nowe życie). Pan jest wszystkim czego im potrzeba - jest ich pełną radością. Dlatego śmieszne by to było, gdyby poddani Pana pościli. Post dla nich oznacza całkowicie co innego niż post w religii.
Chrześcijanie, którzy stoją przed Panem poszczą w ten sposób , iż nie dotykają i nie spożywają niczego co nie ma smaku Chrystusa. Prorok Izajasz w rozdziale 58 napisał jaka jest różnica między prawdziwym postem a fałszywym. Warto przeczytać cały ten rozdział. Niedawno świat religii obchodził swoje święto , tzw wielką środę popielcową. W dniu tym wierni nastawiali głowy, gdzie ich kapłan posypywał je popiołem na znak pokuty. Na temat tego faktu przytoczę odpowiedż samego Boga Jahwe:
"Czy to jest post, w którym mam upodobanie
dzień, w którym człowiek umartwia swoją duszę,
że się zwiesza swoją głowę jak sitowie,
wkłada wór i kładzie się w popiele?
Czy coś takiego nazwiesz postem i dniem miłym Panu ? " (Izajasza 58,5)

W następnych wersetach Bóg oznajmił jaki winien być post, który zaspokoi Jego serce:
"Lecz to jest post, w którym mam upodobanie: że się rozwiązuje bezprawne więzy, że się zrywa
powrozy jarzma, wypuszcza na wolność uciśnionych i łamie wszelkie jarzmo,
Że podzielisz twój chleb z głodnym i biednych bezdomnych przyjmiesz do domu,
Gdy zobaczysz nagiego, przyodziejesz go, a od swojego współbrata się nie odwrócisz." (Izajasza 58,6-7).
Amen.
2 3 2
Najlepsza Odpowiedź!
2010-02-08T15:36:01+01:00
Przede wszystkim, powstrzymanie się od jedzenia i picia ma za cel nie tylko wprowadzenie w życie człowieka równowagi między duchem i ciałem, ale także wykorzenienie tego, co można określić jako zachowanie konsumistyczne: "chcę, więc muszę mieć". Takie zachowanie stało się w naszych czasach jedną z cech charakterystycznych cywilizacji zachodniej. I jak łatwo zaobserwować, człowiek raz ukierunkowany na posiadanie dóbr materialnych lub na przyjemności, bardzo często ich nadużywa. Miarą naszej cywilizacji stała się w ten sposób ilość i jakość rzeczy, które służą zaspokojeniu różnych "głodów" człowieka, a nie sam człowiek; żyjemy w cywilizacji, która nie jest na miarę osoby ludzkiej, lecz na miarę przedmiotów.Tu uwidacznia się znaczenie postu. Człowiek pozostaje wolny, pozostaje w pełni sobą tylko wtedy, kiedy jest w stanie powiedzieć samemu sobie nie: "chcę, ale nie muszę". W poście nie chodzi przecież o wyrzeczenie dla samego wyrzeczenia, ale o powrót do panowania nad samym sobą. Człowiek odzyskuje wtedy także zdolność do układania relacji z innymi nie na zasadzie konieczności lub korzyści, ale wolnego wyboru, który
2010-02-08T15:36:33+01:00
Na początku warto zaznaczyć, że post i wyrzeczenie nie jest tylko i wyłącznie wytworem chrześcijaństwa. Na temat wstrzemięźliwości mówiła już w zasadzie filozofia stoicka, która zalecała postawę dystansu, także wobec różnego rodzaju przyjemności. Sokrates uważał, że umartwianie ciała pomaga duszy w kierowaniu ciałem. Arystoteles natomiast twierdził, że w dojściu do doskonałości etycznej pomaga człowiekowi stosowanie zasady "złotego środka", czyli zachowywania umiaru, także wobec uciech cielesnych. Na temat poskramiania własnego ciała mówią również niektóre religie wschodu np.: buddyzm czy islam. Oprócz wspomnianych przykładów, podstawy do zachowania postu odnajdujemy przede wszystkim w Piśmie Świętym. post został ukazany jako forma pokuty i zadośćuczynienia za popełnione grzechy. Otóż kiedy prorok Jonasz obwieścił mieszkańcom Niniwy karę Bożą na jaką zasłużyli, podjęli oni decyzje.
gdy by było cos nie tak to napisz mi