Odpowiedzi

2010-02-09T17:00:12+01:00
Jak rozmawiać? Zdaje nam się, że każdy zna odpowiedź na to pytanie, ale czy na pewno? Niektórzy powiedzą za pomocą głosu, inni językiem migowym, ale czy to wystarczy? Co tak naprawdę jest nam potrzebne, aby rozmawiać z drugim człowiekiem by go nie urazić, ani zanudzić bezsensowną gadaniną? W tym artykule postaram się znaleźć odpowiedź na te i inne pytania dotyczące rozmowy. Po pierwsze warunkiem udanej konwersacji jest przede obecność nadawcy i odbiorcy. Jeżeli nie ma co najmniej dwóch zainteresowanych sobą osób, nie ma dialogu, może być tylko monolog samotnej jednostki lub krzyk zrozpaczonego człowieka poszukującego partnera do rozmowy.
Każdy z nas ma kogoś, z kim może porozmawiać o wszystkim, nie ważne czy to jest mama. tata, czy kolega z ławki. Zawsze jest ktoś, komu możemy powiedzieć o naszych problemach, odczuciach i marzeniach.
Jedną z ważniejszych rzeczy jest także kontakt wzrokowy z odbiorcą, sprawi on, że będziemy lepiej odebrani przez słuchacza.
Kolejnym bardzo ważnym warunkiem udanej rozmowy jest wybór właściwego tematu dostosowanego do sytuacji czy wieku odbiorcy. Nie należy poruszać tematów dotyczących np. powstania styczniowego, albo I wojny światowej, jeżeli rozmawiamy z dzieckiem 13-letnim, a tym bardziej, jeżeli sami nie mamy dużego obeznania w tej dziedzinie.
Jeszcze innym warunkiem owocnej konwersacji jest posługiwanie się tym samym kodem, a wiec zbiorem wyrazów, dzięki któremu się porozumiewamy. Ważne jest abyśmy mówili językiem rozumianym prze odbiorcę. Nie możemy posługiwać się slangiem młodzieżowym, kiedy komunikujemy się z osobą starszą.
Komunikat, który mamy do przekazania musi być jasny i zrozumiały, aby nie odebrano go w innym znaczeniu niż byśmy tego chcieli.
Podstawą udanej rozmowy jest także rezygnacja z egoistycznego punktu myślenia, podczas konwersacji nie należy skupiać uwagi swojej i słuchacza na własnej osobie. Ważne jest zaangażowanie się w rozmowę, poznanie dokładnie poglądów i problemów drugiego człowieka, poświęcenie odbiorcy czasu i uwagi. Jeżeli tych warunków zabraknie nawet bliskie sobie osoby mogą stać się sobie obce. Taką sytuację przedstawiła Małgorzata Musierowicz w książce pt. „Opium w rosole”. Aurelia Jedwabińska – pięcioletnia dziewczynka – nie rozmawiała ze swoją mamą, gdyż jej ciągle nie było, nie miała czasu, nie potrafiła także okazywać uczuć i zrozumieć potrzeb dziecka. Dopiero zniknięcie Aurelii uświadomiło Ewie Jedwabińskiej, jak wiele popełniła błędów w kontaktach z córką.

A więc jak rozmawiać? Przede wszystkim ta rozmowa musi być ciekawa, zarówno dla nadawcy jak i odbiorcy. Należy dostosować język do sytuacji, oraz osoby, z którą prowadzimy konwersację. Trzeba mówić jasno i zrozumiale, utrzymać kontakt wzrokowy z odbiorcą, a przede wszystkim porzucić egoistyczne myślenie i pomyśleć o potrzebach innych.


Dla gazetki szkolnej
uczennica Anna Kowalska z kl. IIIB
1 4 1