Odpowiedzi

2010-02-11T22:25:53+01:00
Dzieki pracy ksztaltujemy swoje umiejetnosci, choc jest wiele kategori oraz mozliwosci zgadzam sie z powiedzeniem 'zadna praca nie hańbi '
1 3 1
Najlepsza Odpowiedź!
2010-02-11T22:28:32+01:00
Według mnie praca jest wielką wartością. We współczesności mało ludzi ma chęć do pracy, każdy "idzie na łatwiznę". Pracować trzeba umieć. Trzeba potrafić się do niej zabrać, co jest bardzo trudne.
Każdy chce, aby ktoś inny zrobił coś za niego, chociaż wie, że tak nie powinno to być- lenistwo jest silniejsze. Kiedy każdy przestanie pracować, ludzie nie będą umieć istnieć...
1 1 1
2010-02-11T23:41:05+01:00
„Praca wyróżnia człowieka wśród reszty stworzeń - tylko człowiek
jest do niej zdolny i tylko człowiek ją wykonuje, wypełniając
równocześnie pracą swoje bytowanie na ziemi.”
Jan Paweł II


Człowiek jest istotą twórczą i nie potrafi być biernym obserwatorem otaczającego świata. Aktywność jest, bowiem nieodzownym warunkiem zaspokojenia potrzeb, chcemy być czynnymi emocjonalnie, fizycznie i umysłowo. Każdy z nas jest świadomy, że dla osiągnięcia celu musimy pracować rzetelnie i uczciwie. Pracując wytwarzamy dobra materialne lub kulturalne, z których korzystają przyszłe pokolenia. Te właśnie wytworzone przez nas dobra służą potomnym za miernik naszej osobowości, one decydują czy dany człowiek wejdzie na trwałe do historii. Człowiek w swej twórczej pracy staje się nieśmiertelny. Dzięki temu rośnie poczucie faktycznego sensu życia. Trzeba jednak pamiętać, aby praca wykonywana była z chęcią i radością. Praca wykonywana z konieczności będzie mało wydajna i nie przyniesie zadowolenia.
Praca rozumiana jest jako wartość uniwersalna, dzięki której powstają i funkcjonują wszystkie inne wartości. Stanowi, więc ona podstawowy miernik wartości człowieka. Jan Paweł II kiedyś napisał: „... praca jest dobrem człowieka, dobrem jego człowieczeństwa – przez pracę bowiem człowiek nie tylko przekształca przyrodę, dostosowując ją do swoich potrzeb, ale także urzeczywistnia siebie jako człowieka, a także poniekąd bardziej staje się człowiekiem”. Inaczej rzecz biorąc można to wytłumaczyć w następujący sposób:
• każdy człowiek ma prawo do pracy, a wszyscy co mają na to wpływ powinni gwarantować realizację tego prawa,
• każdy człowiek powinien uzyskać takie przygotowanie do pracy i taki stan kompetencji, które zagwarantują mu szansę bycia podmiotem w każdej sytuacji pracowniczej,
• każdy pracujący ma prawo do pozyskiwania w drodze pracy zawodowej minimum środków niezbędnych do ludzkiej egzystencji jego i jego rodzinie,
• bezrobocie godzi w istotę człowieka zdolnego i pragnącego realizować swoje naturalne prawo do pracy.

Poglądy na pracę jako dobro człowieka zmieniały się przez wieki. Obecnie coraz bardziej uświadamiamy sobie, że praca polega na przekształcaniu dóbr przyrody i przystosowaniu ich do zaspokojenia potrzeb ludzkich. W ustroju wspólnoty zawodowej pracę traktowano jak konieczność życiową ciążącą na wszystkich jednostkach dorosłych i sprawnych.
W okresie niewolnictwa praca została zepchnięta na barki niewolników. Była przedmiotem przymusu i pogardy wyższych warstw społeczeństwa. W czasach feudalizmu pracę traktowano jako konsekwencją grzechu pierworodnego lub też jako środek konieczny do utrzymania w zdrowiu ciała i duszy. W czasach nowożytnych pracy człowieka zaczęto przypisywać różne wartości w tym wartość moralną i ekonomiczną.
Bardzo poważnie nad rolą pracy zaczęto myśleć w okresie pozytywizmu. Wtedy właśnie pozytywiści polscy głosili dwa główne hasła „praca organiczna” oraz „praca u podstaw”. Praca organiczna wywodziła się z teorii Herberta Spencera, który wskazał analogię pomiędzy organizmem społecznym a żywym organizmem. Stwierdził, iż prawidłowe funkcjonowanie będzie zapewnione dopiero wtedy, gdy będą właściwie działały wszystkie organy. A więc by społeczeństwo osiągało coraz wyższe stadia rozwoju muszą pomnażać swe bogactwa i doskonalić wszystkie dziedziny gospodarki i kultury. Natomiast praca u podstaw kładła nacisk na konieczność należytego wykształcenia i oświecenia wszystkich grup społecznych, traktowane jako równouprawnione organy jednego organizmu. Ponieważ wieki ucisku i prześladowań szczególnie negatywnie odbiły się na warstwie chłopskiej, pozytywiści głosili postulat podniesienia poziomu oświaty ogólnej i zawodowej wśród tej najbardziej zacofanej grupy społecznej.
W dzisiejszych czasach praca jest czymś normalnym (brak pracy także zaczyna być na porządku dziennym), a pojęcie praca zawodowa powszechnie jest uznawane za centralną kategorię kształcenia zawodowego. Ogólnie rzecz biorąc praca jest to działalność ludzi zorganizowanych w taki sposób, aby doprowadziła do powstania wytworów społecznie wartościowych i podnoszenia jakości życia wykonujących ją jednostek. Człowiek wybierając pracę bierze pod uwagę wiele czynników, które mogą mieć znaczny wpływ na jego przyszłość. Jako główne można wymienić:
• praca powinna być sensowna, potrzebna i użyteczna
• praca powinna być godna i wolna
• praca powinna być wydajna i efektowna
• praca powinna być dokładna
• praca powinna być oszczędna i gospodarna
• praca powinna być dobrze nagradzana
• praca powinna być szanowana
• praca powinna być wykonywana w warunkach godnych człowieka
• praca powinna być bezpieczna i dostosowana do właściwości człowieka
• praca powinna rozwijać i dowartościowywać wykonawcę
• praca powinna uszlachetniać przyrodę i społeczeństwo
W dzisiejszych czasach jest ogromna walka o pracę. Bezrobocie sięga wysokich pułapów, więc w większości przypadków człowiek nie ma wielkiego wyboru w podjęciu pracy, dlatego też powyższe czynniki w niewielu przypadkach mogą być analizowane przez osoby dokonujące wyboru. Dlatego jeżeli człowiek dostaje pracę to zazwyczaj ją szanuje i ma do niej pozytywny stosunek, choć nie zawsze się to zdarza.
W pracy zawodowej ważna jest także motywacja. Według amerykańskiego psychologa pracy A.H. Maslowa motywacja człowieka to hierarchia sześciu grup potrzeb:
1. fizjologicznych – potrzeby powietrza, wody, jedzenia i płci.
2. bezpieczeństwa – potrzeby pewności, porządku, braku lęku lub zagrożenia, bezpieczeństwo społeczne i fizyczne.
3. społeczne – potrzeby przynależności i miłości.
4. szacunku – potrzeby osiągnięć, uznania dla samego siebie oraz szacunku ze strony innych.
5. samourzeczywistnienia – potrzeby samorealizacji i rozwoju własnego potencjału, wiedzy i rozumienia.
6. estetyczne – potrzeby rozumienia piękna i brzydoty, urabiania poczucia estetyki.
1 5 1