Odpowiedzi

2010-02-14T00:19:19+01:00

PROTOROMANTYCZNY SENTYMENTALIZM - jest to nurt stylistyczny w sztuce europejskiej XVIII, występujący obok takich nurtów jak: barok, późny barok, rokoko, klasycyzm czy neoklasycyzm. Okres pomiędzy Oświeceniem a Romantyzmem;l trwał od lat 70-tych XVIII wieku.

Do ukształtowania się tego stylu przyczyniły się poglądy filozoficzne Denisa Diderota i Jeana Jacquesa Rousseau, którzy postulowali empirystyczne i sensualistyczne podejście do rzeczywistości i poznanie świata.

Sztukę tego okresu cechowało zamiłowanie do symetrii, prostoty i ładu. Formy (często wzorowane na antyku) odznaczały się subtelnym, delikatnym rysunkiem i lekkością proporcji. Nastąpił powrót do natury. W sztukach pięknych nurt ten charakterystyczny jest głównie w malarstwie pejzażowym, przesyconym poetyckim widzeniem przyrody.

Najwybitniejszymi artystami XVIII stulecia byli: Largillièrre, Oudry, Chardin, Fragonard, ale również działający w Polsce Jean-Pierre Norblin.

W nastrojowych scenach rodzajowych (codziennych; codzienne czynności), manifestowała się fala nowej uczuciowości – sentymentalizm. Nową postawę wobec natury i sztuki wyrażały tematy nie heroiczne, lecz ckliwe, jak rodzinne historie czy romanse w malowniczej scenerii uroczego zakątka przyrody. Ta właśnie rodzajowa XVIII-wieczna tradycja stanowiła punkt wyjścia dla kierunku rozwoju XIX-wiecznego malarstwa francuskiego, które odchodząc od mitologii, religii i przypisanych im akademicko-eklektycznych konwencji, skłaniało się ku sztuce prostej, rodzinnej, realistycznej.

Twórcy podejmowali tematykę: fêtes galantes (scen w ogrodzie, w atmosferze zabawy), malujący eleganckie towarzystwa w parku i fêtes champêtres – przedstawienia pasterzy i pasterek w idyllicznym krajobrazie.

W twórczości FRAGONARDA przważają tematy galants, swawolne, lekkie, zmysłowe. Obrazy oddają znakomicie atmosferę flirtów, tajemnych spotkań, westchnień, liścików, intryg i podstępów miłosnych.
Używa różnych technik malarskich: olej, gwasz, pastel, kredka, techniki mieszane. Gama kolorystyczna niemal zawsze jest jasna, pastelowa, wysublimowana.

Fragonard jest także znakomitym pejzażystą, czarującym przestrzeń, światło, atmosferę. Lecz pod tą lekkością, swadą, wirtuozerią kryła się zawsze ogromna pracowitość.

Ówczesnym malarzom trzeba przyznać znakomite rzemiosło, umiejętność chwytania podobieństwa i wyrazu, a zarazem dyskretnego upiększania.

W sztuce ogrodowej przeważał typ sentymentalno-nastrojowego ogrodu angielskiego. Wnętrza pałaców były utrzymane w jasnej tonacji; ściany o symetrycznych podziałach, obijano lakierowaną boazerią, kryto grubymi tkaninami i tapetami z malowanego papieru; dużą rolę w dekoracji wnętrza odgrywały stiuki (dekoracje gipsowe), lustra ścienne i eleganckie kominki.
W dziedzinie ornamentyki elementy antyczne splatały się z motywami sentymentalnymi (atrybuty miłości, symbole pasterskie) i naturalistycznymi (kwiaty).

Bardzo wysoki poziom osiągnęło meblarstwo i rzemieślnictwo.
Meble wykonywane były głównie z mahoniu i innych egzotycznych gatunków drewna. Zdobiono je markieterią, fornirami, laką, złoceniami, cyzelowanym brązem i ceramicznymi plakietkami. Na obicia używano tkanin drukowanych, jedwabi i tapiserii. Rodzaje mebli: biurka, kabinety, sekretery, łóżka, kanapy, fotele, komody i szafki, małe stoliki, zegary.

W rzeźbie tworzono zazwyczaj dzieła niewielkich rozmiarów, kamienne lub drewniane, ale także z porcelany. Charakteryzowały się silną dynamiką i elegancją.
Służyło dekoracji wnętrz, rzadziej ogrodów.

Przykładem jest np.: Étienne Maurice Falconet, który z jednej strony tworzył marmurowe grupy rzeźbiarskie, a z drugiej małe figurki porcelanowe, charakteryzujące się lekkością, wdziękiem i wysmukłymi proporcjami.

Jest to trudny temat do znalezienia w książkach, ale coś się udało znaleźć.
Pozdrawiam:)



10 4 10