Odpowiedzi

2010-02-14T14:41:51+01:00
Imię:Oktawian
Nazwisko:August
Rodzina:Adoptowany Syn Juliusza Cezara, Syn siostrzenicy Juliusza Cezara.
Historia:
Cezar wyznaczył go testamentem na swego następcę.
Po śmierci przybranego ojca Oktawian, wykorzystując walki wewnętrzne.
Zyskał poparcie senatu w tym Cycerona (chociaż senat popierał morderców Cezara), i przejął władzę jako konsul. Po zwycięstwie nad Antoniuszem, uważającym się za prawowitego spadkobiercę Cezara, pod Mutiną (43 p.n.e.), zajął Rzym i zawarł porozumienie (tzw. II triumwirat) z Antoniuszem i Lepidusem.

Po pozbyciu się przeciwników politycznych w Rzymie (proskrypcje), Oktawian wystąpił przeciw Brutusowi i Kasjuszowi (zwycięstwo Oktawiana pod Filippi - 42 p.n.e.). Triumwirowie podzielili się państwem: Oktawianowi przypadła Italia i prowincje zachodnie. Rywalizacja między triumwirami doprowadziła do wielu zbrojnych konfliktów, z których Oktawian, m.in. dzięki talentowi Marka Agryppy, udało się wyjść obronną ręką (zwycięstwo nad Sekstusem Pompejuszem - 36 p.n.e., nad Markiem Antoniuszem i Kleopatrą - 31 p.n.e.). Oktawian przejął całą władzę w państwie.

Po powrocie ze Wschodu (29 p.n.e.) zamknął drzwi świątyni Janusa na znak pokoju i zadeklarował wobec senatu chęć złożenia władzy. Przyjął ją jednak ponownie z tytułem Augusta ("wspaniałego i świętego") jako princeps senatus (pryncypat). Oktawian nie zmienił na pozór nic w układzie rządów z czasów republikańskich.

Był pierwszym z senatorów i jednocześnie trybunem ludowym, co pozwoliło mu skupić w swych rękach władzę bez dodatkowej ostentacji. W 23 p.n.e. uzyskał tzw. imperium maius proconsulare (prokonsularną władzę wyższego rzędu). Oparł się na wojsku, weteranach, arystokracji italskiej i ekwitach. Bezpośrednia zależność prowincji dawała mu władzę nad wojskiem. Od 12 p.n.e. pełnił funkcję najwyższego kapłana (pontifex maximus).

Okres rządów Oktawiana Augusta cechowała równowaga wewnętrzna i pokój (Pax Augusta). Wojny odbywały się na dalekich granicach. Konflikty rozwiązywane były metodami dyplomatycznymi. Wytyczonych granic broniły najczęściej przeszkody naturalne oraz stacjonujące legiony dowodzone przez znakomitych wodzów (Agryppa, Tyberiusz, Druzus). Próba poszerzenia granic i przekroczenia Renu skończyła się klęską rzymskich oddziałów Warrona w Lesie Teutoburskim (9 n.e.).

Źródła :
Portalwiedzy.onet.pl
Encyklopedia Pwn
Podręcznik Śladami historii gimnazjum 1