Odpowiedzi

2010-02-18T15:23:39+01:00
Człowiek epoki renesansu posiadał inny, całkiem nowy stosunek do świata niż jego poprzednik z epoki średniowiecza. Ludzie w średniowieczu byli wyznawcami teocentryzmu, poglądu na świat opierającego się na nauce Kościoła, według którego Bóg był centrum wszechświata. Człowiek renesansu to humanista, odwrócił swoje myśli o życiu pozagrobowym i skupił się na zainteresowaniach ziemskich. Głosił optymistyczną radość życia. Propagował naturalne dążenie każdego człowieka do szczęścia. Zasługą humanizmu było konsekwentne dążenie do ukształtowania wolnej, silnej, harmonijnie rozwiniętej jednostki ludzkiej, która pragnęła swobodnie poznawać wielkość i piękno świata. Człowiek renesansu, wykształcony na filozofii Platona i Cicerona, wielbiciel kultury starożytnej był wyznawcą antropocentryzmu, poglądu opartego na koncepcji filozoficznej uznającej, że człowiek jest centrum wszechświata i celem jego rozwoju
1 5 1