Odpowiedzi

2010-02-21T17:57:08+01:00
Organizmy roślinne i zwierzęce zamieszkujące morza i oceany różniąsię w zależności od głębokości, na której występują. Najprostszym podziałem jest wyróżnienie toni wodnej, czyli tzw. Pelagialu, z formami życia niezależnymi od podłoża, oraz dna, czyli bentalu zasiedlonego organizmami wymagającymi do życia oparcia o podłoże. Zespoły organizmów dennych nazywamy bentosem. Organizmy toni wodnej dzielą się na pływaków aktywnych (nekton) oraz całą masę mikroskopijnych roślin na lądzie, stanowi początek łańcucha pokarmowego w środowisku wodnym. Podobnie jak rośliny lądowe, fitoplankton wytwarza własne substancje pokarmowe z wody, dwutlenku węgla i soli mineralnych w obecności światła w procesie zwanym fotosyntezą. Z samej definicji fotosyntezy wynika, że podstawowym warunkiem życia jest dla fitoplanktonu światło. Ponieważ ilość światła rozproszonego w wodzie gwałtownie maleje wraz ze wzrostem głębokości, plankton roślinny zamieszkuje tylko przypowierzchniowe warstwy wody. Dla przykładu na głębokości 5 metrów dociera o połowę mniej światła niż na powierzchni, a na głębokości 25 metrów już tylko 3%. Fitoplankton stanowi źródło pokarmu dla planktonu zwierzęcego, czyli zooplanktonu. W jego skład wchodzą otwornice i promienice, niektóre gatunki skorupiakó, robaków i ślimaków, oraz organizmy nieco wię kszych rozmiarów, takie jak rurkopławy, meduzy czy sprzągle znane pod ogólną nazwą drobnej fałny pelagicznej (megaloplankton). Megaloplankton jest ogniwem łączącym właściwy zooplankton i nekton.
Organizmy wchodzące w skład planktonu zdane są na łaskę prądów morskich, ale mogą wpływać na to, jakiemu prądowi się poddają. Planmkton potrafi bowiem przemieszczać się w pionie. W nocy obserwuje się zazwyczaj więcej zooplanktonu w przypowierzchniowych warstwach wody niż w ciągu dnia. Po wschodzie słońca organizmy przemieszczają się w dół na głębokość 300-400 metrów, większe schodzą nawet na głębokość 600 metrów.
Według naukowców główną przyczyną tego ruchu jest poszukiwanie głębszych prądów morskich, które przemieszczają się w przeciwnych kuierunkach niż prądy powierzchniowe. W ten sposób zooplankton może docierać do miejsc, gdzie znajduje się więcej pokarmu.