Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-02-24T14:23:15+01:00
Na tym że w klasach w szkołach albo na uczelniach wydzielano osobne ławki dla Żydów lub/i żydów (w innych siadać nie mogli) co nazywało się gettem ławkowym.

W II RP powstała Młodzieży Wszechpolskiej - organizacja skrajnie prawicowa a skrajna prawica jest przeważnie antysemicka.

Był też plan "Żydzi na Madagaskar" - Francja chciała oddać Polsce Madagaskar a Polacy chcieli przesiedlić na wyspę wszystkich żydów z Polski. II RP to ogólnie okres antysemicki (co nie znaczy że sympatyzowaliśmy z III Rzeszą) ale ten pomysł był już lekką przesadą dlatego część Polaków i Francuzów się mu sprzeciwiła.
1 5 1
2010-02-24T14:24:14+01:00
Współżycie wielu narodów w niepodległej Rzeczypospolitej (65% Polaków, 16% Ukraińców, 9,8% Żydów) nie układało się harmonijnie. Odrębność języka, religii i obyczajów powodowała, że Polacy i Żydzi żyli niejako obok siebie. Antysemityzm polski miał podłoże polityczne i gospodarcze. Był charakterystyczny dla programów partii narodowych, szczególnie w momencie odbudowy państwa polskiego, gdy Żydów posądzano o niechęć i przeciwdziałanie staraniom polskim o odzyskanie niepodległości. W latach trzydziestych, a zwłaszcza po śmierci Józefa Piłsudskiego, został wzmocniony polityką państwa (przyzwolenie na bojkot ekonomiczny, ustawa z 1936 r. ograniczająca ubój rytualny).

W atmosferze propagandy i prowokacji nasiliły się napady i tumulty. Hasła antysemickie przenikały nawet do środowisk akademickich, a uniwersytety stały się widownią zajść antyżydowskich, inspirowanych przez związanych z ruchem narodowym studentów. Pod ich presją władze niektórych uczelni wprowadziły tzw. getto ławkowe (osobne miejsca dla studentów żydowskich) oraz numerus clausus, który ograniczał swobodny dostęp Żydów do wyższych uczelni poprzez wyznaczenie limitów przyjęć dla poszczególnych narodowości.