Odpowiedzi

  • Użytkownik Zadane
2009-10-17T19:22:00+02:00
Nabożeństwo do Matki Bożej Wspomożycielki sięga początków chrześcijaństwa. Wraz z rozwojem kultu Matki Zbawiciela, wśród wiernych pojawiła się ufność w Jej przemożną przyczynę u Boskiego Syna i nakazywała uciekać się do Niej we wszelkich potrzebach życia. Tytuł Wspomożycielki Wiernych zawiera w sobie wszystkie wezwania, w których Kościół wyrażał Najświętszej Maryi Pannie potrzeby i troski swoich dzieci.

W historii Kościoła słowa "Wspomożycielka" użył po raz pierwszy św. Efrem, diakon i największy poeta syryjski, doktor Kościoła († 373). Napisał on wprost, że "Maryja jest orędowniczką i wspomożycielką dla grzeszników i nieszczęśliwych". W tym samym czasie św. Grzegorz z Nazjanzu, patriarcha Konstantynopola, doktor Kościoła († ok. 390) nazwał Maryję Wspomożycielką rodzaju ludzkiego. Napisał, że jest Ona "nieustanną i potężną Wspomożycielką". Z treści pism doktorów Kościoła wynika, że przez słowo "Wspomożycielka" rozumieli oni wszelkie formy pomocy, jakich Matka Boża udziela i może udzielić. Tak więc pierwotne nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny jako do Wspomożycielki zawierało w sobie przekonanie wiernych o wszechpośrednictwie łaski za przyczyną Matki Bożej, co oznacza, że Maryja jest Szafarką Bożych łask.

Krajem najżywiej rozwiniętego kiedyś kultu Wspomożycielki była Bawaria. Pierwszy kościół pod wezwaniem Wspomożycielki w Bawarii stanął w Pasawie w roku 1624. Zasłynęła w nim rychło figura Matki Bożej, kopia obrazu Cranacha - pątnicy witają Ją okrzykiem: Maria hilf! (Maryjo, wspomagaj!).

7 października 1571 r. oręż chrześcijański odniósł decydujące zwycięstwo nad flotą turecką, która zagrażała bezpośrednio desantem Italii. Na pamiątkę tego zwycięstwa papież św. Pius V włączył do Litanii Loretańskiej nowe wezwanie "Wspomożenie wiernych, módl się za nami".

12 września 1683 r. król Jan III Sobieski rozgromił pod Wiedniem Turków. W podziękowaniu Matce Bożej za to zwycięstwo, papież bł. Innocenty XI w roku 1684 zatwierdził w Monachium, przy kościele Św. Piotra, bractwo Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych, które niebawem zostało podniesione do rangi arcybractwa.

W roku 1816 tytuł Matki Bożej Wspomożenia Wiernych wszedł urzędowo do liturgii Kościoła. Papież Pius VII ustanowił święto Matki Bożej pod tym wezwaniem na dzień 24 maja, jako podziękowanie Najświętszej Maryi Pannie, że właśnie tego dnia, uwolniony z niewoli Napoleona, mógł szczęśliwie powrócić na osieroconą przez szereg lat stolicę rzymską.

Wielkim czcicielem Matki Bożej Wspomożycielki był salezjanin, prymas Polski, kardynał August Hlond. Nie mniej żarliwym apostołem Maryi Wspomożycielki był jego następca, kardynał Stefan Wyszyński. Dzięki jego staraniom 5 września 1958 roku Episkopat Polski wniósł do Stolicy Apostolskiej prośbę o wprowadzenie święta Maryi Wspomożycielki Wiernych w liturgicznym kalendarzu polskim. Episkopat chciał w ten sposób podkreślić, że naród polski nie tylko wyróżniał się wśród innych narodów wielkim nabożeństwem do Najświętszej Maryi Panny, ale że może również wymienić wiele dat ze swojej historii, w których doznał Jej szczególniejszej opieki.
Najlepsza Odpowiedź!
2009-10-17T19:32:22+02:00
Historia wezwania "Maria Auxiliatrix" - "Maryja Wspomożycielka" jest długa. Sięga bowiem początków chrześcijaństwa. Postać zwycięskiej Hetmanki ludu wierzącego ukształtowały zasadniczo czasy nowożytne, a więc XVI i XVII w. Wpłynęły na to trzy wielkie wydarzenia historyczne w dziejach chrześcijańskiej Europy:

1)zwycięstwo floty katolików nad armadą turecką pod Lepanto / 7. X. 1571 r. /

2)wojna trzydziestoletnia /1618- 1648 /

3)sławna odsiecz Wiednia króla polskiego Jana III Sobieskiego /1683 r. /

Zwłaszcza bitwa pod Lepanto wstrząsnęła krajami Europy. Wtedy to za zezwoleniem papieża Piusa V wprowadzono do Litanii Loretańskiej wezwanie: "Maria Auxilium Christianorum" - "Maryjo Wspomożenie Chrześcijan". Od tego czasu rozpoczyna się bardzo wyraźny rozwój kultu Matki Bożej pod tym tytułem w sensie zwycięskiej Wspomożycielki ludzi wierzących, którzy walczą o swoją wiarę jako społeczność chrześcijańska. Nie można lepiej sformułować wezwania, które by trafniej wyrażało wdzięczność Kościoła Katolickiego dla zwycięskiej Dziewicy! Wszyscy bowiem chrześcijanie, cała społeczność wiernych z widzialną Głową stanęli w obliczu straszliwego niebezpieczeństwa. Rozpętała się krwawa bitwa. Dwie cywilizacje, dwa wyznania walczyły o panowanie nad Europą. Półksiężyc i krzyż Chrystusa i Maryja zwyciężyła. Można sobie wyobrazić z jakimi uczuciami zbiegli się sławni zwycięzcy na wzgórzu Loreto, a wspominając okrutną bitwę, jedną myśl płomienną przeżywali w sobie: Maryja ochrania Kościół i Papieża; Maryja jest naszym potężnym wspomożeniem. Odruchowo więc wyrywało się naturalne zawołanie: "Maryjo, Wspomożenie Chrześcijan, módl się za nami". Tak więc według wszelkich danych kult Maryi Wspomożycielki Chrześcijan nabrał urzędowych form we Włoszech - w Loreto. Rozwinął się jednak naprawdę i ugruntował w Bawarii - w Niemczech. Głębokie korzenie zapuścił przede wszystkim w Monachium w parafii Św. Piotra, gdzie zawiązało się Bractwo pod wezwaniem Maryi Wspomożycielki Chrześcijan. Pod koniec XVII w. i na początku XVIII w., kult Wspomożycielki rozlał się szeroko z tego centrum również i na terytorium północnej Italii, gdzie w swoim czasie nawiązał do niego Św. Jan Bosko, stając się apostołem nabożeństwa do NMP Wspomożycielki Wiernych. Św. Jan Bosko najbardziej trwały ślad swej osobowości wyrył w swoich konkretnych dziełach. Stworzył On cały szereg dzieł, które przyczyniły się do rozszerzenia kultu Wspomożenia Wiernych, Jej chwały i wielkości. Jego to bowiem nieśmiertelną zasługą jest spopularyzowanie we Włoszech i w całym świecie tego nabożeństwa, któremu nadał charakter uniwersalny, zamiast dotychczasowego lokalnego. Tak więc Ks. Jan Bosko z polecenia Wspomożycielki Wiernych zakłada męskie Zgromadzenie Salezjańskie, którego domeną działania miała być praca z młodzieżą opuszczoną i zepchnięta na margines życia społecznego. Kolejne Jego dzieła to: Instytut córek Maryi Wspomożycielki Wiernych, Dzieło dla spóźnionych powołań, Arcybractwo Wspomożycielki Wiernych. W fatach 1865-1868 r. Św. Jan Bosko zbudował w Turynie we Włoszech bazylikę ku czci NMP Wspomożycielki Wiernych, której prawdziwym skarbem jest obraz Wspomożycielki, z którego spływa na świątynię poczucie mocy i pewności widzialnej obecności matczynej. Stąd - z Turynu, promieniował na cały świat w tym i na Polskę kult NMP Wspomożycielki Wiernych. Początki tego kultu w Polsce zwykło się wiązać z datą przybycia pierwszych zgromadzeń salezjańskich, czyli na koniec XIX w. lub na pierwsze lata wieku XX. Jest to jednak bardzo późna już faza bogatych dziejów kultu Maryi jako Wspomożycielki Wiernych w religijności polskiej. Obecność Maryi Wspomożycielki Wiernych sięga niemal samych początków chrystianizacji naszego narodu. Kiedy więc Polska przyjmowała chrzest - w roku 966 - kult Maryi Wspomożycielki Wiernych był już w Kościele tak dojrzały, że znalazł wyraz w oficjalnych jego modlitwach. To zaowocowało na gruncie polskim, na którym oddawano cześć Maryi jako "Maria Auxiliatrix". Małe Oficjum o Najświętszej Maryi Pannie - w polskiej wersji "Godzinki" - popularne co najmniej od XV w. rozpoczyna inwokacja Maryi Wspomożycielki:

"Przybądź nam Miłościwa Pani ku pomocy,

a wyrwij nas z potężnych rąk nieprzyjaciół mocy".

Kiedy w całym świecie katolickim stawiano Maryi Wspomożycielce wotywne pomniki wdzięczności za powodzenia oręża chrześcijańskiego w walce z islamem tureckim, w centrum naszej stolicy - Warszawie wzniesiono wymowny pomnik Pasawskiej Wspomożycielki za zwycięstwo pod Wiedniem roku 1683. Z czasem powstawały sanktuaria Maryi Wspomożycielki Wiernych w innych miejscach Polski, gdzie Jej święto obchodzono 24 maja przyjęte w całym Kościele katolickim. Zaliczamy do nich następujące miejscowości: Wrocław, Lublin, Kalisz, Łuck, Kraków, Sokal, Olsztyn, na Śląsku - Sosnowica, Złotogłów, Radochów. Warto w tym miejscu odnotować dodać rewelacyjną informację, że w roku 1382 pierwsza grupa paulinów "objęła w posiadanie parafialny kościółek pod wezwaniem Maryi Panny, Dziewicy Wspomożycielki." Byłby to niewątpliwie najwcześniejszy kościół pod takim wezwaniem na polskim terenie, a może i w całym świecie katolickim.
3 1 3