Odpowiedzi

2010-02-25T15:53:41+01:00
Pojawienie się białka w moczu oznacza uszkodzenie nerek, które może być spowodowane zakażeniem, nowotworem, wysokim ciśnieniem krwi, cukrzycą, toczniem rumieniowatym (SLE). Obecność białka w moczu może oznaczać także: niewydolność serca, białaczkę, szpiczaka mnogiego, zatrucie (np. miedzią lub ołowiem), stan przedrzucawkowy (powikłanie w ciąży)
3 5 3
2010-02-25T15:54:17+01:00
Chyba zakażenie bakteryjne tak czytałam
1 2 1
2010-02-25T15:55:59+01:00
Od wieków medycy próbowali analizować płyny fizjologiczne i dążyli do powiązania nieprawidłowości z chorobami. Najłatwiejszym do pobrania był i nadal pozostaje mocz - produkt filtracji osocza krwi, zawierający wiele składników ,pochodzących głównie z procesów przemiany materii. W zamierzchłych czasach analiza próbki moczu ograniczała się do oceny barwy, przejrzystości zapachu i smaku (!). W dzisiejszych czasach, znajomość reakcji chemicznych, fizjologii i dostępność sprzętu pozwala na zdecydowanie dokładniejsza analizę płynów ustrojowych - w tym moczu. Oprócz własności fizycznych, w podstawowym badaniu moczu bada się zawartość różnych składników. Jednym z nich jest białko, a jego obecność w moczu powinna stanowić sygnał, że z naszym organizmem może się dziać coś niedobrego. W procesie filtracji nerkowej do moczu pierwotnego z osocza krwi dostają się także białka, ale wskutek ponownego wchłaniania w moczu wydalanym w warunkach prawidłowych może znajdować się jedynie do 250 miligramów białka na dobę. Większe jego wydalanie nazywane jest białkomoczem (proteinurią).
Zasady prawidłowego pobierania moczu:
- najlepsza do oceny laboratoryjnej jest poranna próbka moczu,
- przed oddaniem moczu należy się podmyć,
- do badania najlepszy jest tak zwany mocz ze środkowego strumienia - pierwsze kilkanaście kropel moczu oddaje się do toalety, następną część moczu do specjalnego pojemnika,
- wskazane jest unikanie forsownego wysiłku w dniu poprzedzającym badanie lub przynajmniej prawidłowy odpoczynek nocny – pozwala to na eliminację białkomoczu lub krwinkomoczu zależnego od wysiłku fizycznego,
- mocz pobrany od kobiet w okresie około menstruacyjnym ma niewielka wartość diagnostyczną, a badanie osadu moczu jest niemożliwe ze względu na obfitą domieszkę czerwonych krwinek (erytrocytów),
- próbkę moczu najlepiej pobrać do specjalnych pojemników -pozwala to na uniknięcie przypadkowych zanieczyszczeń,
- mocz powinien w szybkim czasie zostać dostarczony do laboratorium – optymalnie do pól godziny, jeśli jest to niemożliwe, dobrze jest go przechować w niższej temperaturze

Przyczyny białkomoczu można podzielić na przednerkowe, nerkowe oraz pozanerkowe.
Do głównych powodów pojawiania się białka w moczu należą:
- wzrost zawartości prawidłowych bądź nieprawidłowych białek w osoczu krwi - prowadzący do białkomoczu z przeładowania,
- uszkodzenie struktury nerek,
- białko jest produkowane i wydzielane przez nabłonek w drogach moczowych.

Wśród najczęstszych przyczyn białkomoczu należy wymienić :
- ostre i przewlekłe zapalenie kłębuszków nerkowych,
- złośliwe stwardnienie nerek,
- zakrzepicę żyły nerkowej,
- odmiedniczkowe zapalenie nerek,
- schyłkowe stadium niewydolności nerek,
- nadciśnienie tętnicze,
- choroby autoimmunologiczne (choroby z autoagresji, w których organizm produkuje przeciwciała przeciwko własnym komórkom),
- niewydolność krążenia.

Uszkodzone komórki nerkowe mogą nie wchłaniać zwrotnie białka z moczu pierwotnego lub też pozwalają na przechodzenie za dużej ilości białka. Ze względu na ilość wydalonego białka wprowadzono podział białkomoczu na znikomy, mierny oraz znaczny.
Białkomocz można podzielić także na selektywny i nieselektywny. Wybiórczość związana jest z przepuszczaniem przez błonę filtracyjną jedynie cząsteczek o małej średnicy. W późniejszych i bardzie zaawansowanych stadiach chorób nerek do małych białek dołączają się także te o dużej średnicy – nerka działa jak sito z dużymi ‘dziurami’. Żeby przekonać się, z jaką wielkością białek mamy do czynienia, stosuje się elektroforezę, czyli rozdzielanie protein w polu elektrycznym. Oznaczenie selektywności białkomoczu pozwala na określenie pochodzenia białek oraz w pewnym stopniu kontrolowanie funkcji nerek w przebiegu różnych chorób – nerkowych i pozanerkowych.
W przebiegu chorób nerek ze znaczną utratą białka rozwija się zespól nerczycowy, który poza białkomoczem charakteryzuje się także niską zawartością białka w osoczu krwi ,zaburzeniami lipidowymi z nadmiarem cholesterolu oraz obrzękami (na powiekach, podudziach, zewnętrznych narządach płciowych; powstają przesięki w jamach ciała). Do dolegliwości mogą się dołączyć tez bóle brzucha i zwiększona podatność na infekcje. Wzrasta ryzyko zakrzepów.

Co powinno zaniepokoić w badaniu moczu?
- obecne w moczu białko
- dużo krwinek czerwonych w rozmazie
- duża liczba krwinek białych ( w warunkach prawidłowych też występują, ale w niewielkich ilościach )
- obecność licznych kryształów w osadzie
Wizyta u lekarza pozwoli na rozwianie wątpliwości.


Czy białko w moczu zawsze świadczy o chorobie? Okazuje się, że nie. Fizjologicznie, jak już wspomniano na wstępie, w moczu może być niewielka ilość białka. Wzmożona proteinuria, ale nie będąca patologią, jest nazywana czynnościowym białkomoczem. Do wydalania większej ilości protein z moczem dochodzi podczas wysiłku fizycznego (w szczególności intensywnego). Po forsownym wysiłku, głównie nie wytrenowanych grup mięsni, poza białkiem w moczu może pojawiać się hemoglobina. Także po urazach ze zmiażdżeniem mięśni dochodzi do wydalania białek i mioglobiny (białka z mięśni). Do zmian w składzie moczu dochodzi też podczas zmiany pozycji ciała, co jest bardziej zaznaczone u szczupłych osób. Dlatego najlepiej pobierać mocz do badania zaraz po przebudzeniu. Także gorączka, przemarznięcie oraz stres są możliwymi przyczynami białkomoczu.

Nieznaczna proteinuria może się pojawić w przebiegu chorób infekcyjnych w moczu. U kobiet białkomocz może być związany z upławami lub infekcjami dróg rodnych. Natomiast u mężczyzn poza stanami zapalnymi (dużo rzadszymi w porównaniu z kobietami), może dojść do przedostawania się do moczu białek produkowanych w układzie rozrodczym ( z najądrzy, jąder, pęcherzyków nasiennych czy prostaty),


Standardową metodą oznaczania białka w moczu jest metoda paskowa, która należy do metod półilościowych ( pozwala na wyrycie substancji jeżeli pojawia się powyżej pewnego stężenia).
Testy paskowe mogą dawać wyniki fałszywie dodatnie , czyli przy braku białka wskazywać jego obecność ( najczęściej przy współistniejącym krwiomoczu lub zanieczyszczeniu próbki środkiem dezynfekcyjnym).
Do bardziej wnikliwej oceny służą testy chemiczne oraz immunologiczne do wykrywania albumin.
Proteinuria jest bardzo ważnym objawem zarówno w chorobach nerkowych, jak i schorzeń pozanerkowych. Oznaczenie białkomoczu ma wiele zastosowań w praktyce lekarskiej raz pozwala na :
- potwierdzenie lub wykluczenie choroby nerek w podstawowym badaniu moczu,
- pozwala na określenie charakteru zmian w nerkach,
- umożliwia ocenę stopnia zaawansowania choroby,
- daje możliwość monitorowania terapii,
- pozwala na określenie powikłań innych chorób ogólnoustrojowych.

Na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat powiązano z chorobami pozanerkowymi występowanie w moczu niektórych, specyficznych białek lub zwiększone stężenie białek normalnie występujących w moczu w minimalnych ilościach.
Od kilkunastu lat istnieje pojęcie mikroalbuminurii, czyli obecności w moczu albumin – białek o najmniejszej średnicy. Wykazanie w kolejnych badaniach utrzymywanie się tego rodzaju proteinurii świadczy o uszkodzeniu nerek. Najczęstszą przyczyna tego zaburzenia jest cukrzyca i/ lub nadciśnienie tętnicze. Stan ten jest związany z upośledzeniem funkcji nerek- głównie zdolności do prawidłowej filtracji. Szacuje się, że około 30 % pacjentów cierpiących na cukrzycę ma nieprawidłowe wyniki badania moczu.
Obecnie mikroalbuminuria jest powszechnie uznawana za wskaźnik wczesnego (zagrażającego) uszkodzenia nerek, które jeszcze nie daje żadnych dolegliwości i przez dłuższy czas będzie nieme klinicznie.
Niestety, w tych wypadkach ilości białka są na tyle małe, by móc wykazać je w standardowymi i popularnymi metodami. Stąd przy wskazaniach poszukuje się tych minimalnych ilości specjalistycznymi technikami laboratoryjnymi.

Obecność białka w moczu stanowi sygnał alarmowy, ale na szczęście nie zawsze świadczy o ciężkiej chorobie. W przypadku wątpliwości po odebraniu wyniku badań , najlepiej jest go pokazać lekarzowi , w analizie moczu jedna z wielu pozycji w standardowym badaniu moczu, daje tak dużo informacji.
44 1 44