Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-02-27T18:18:48+01:00
Cechą najbardziej charakterystyczną dla szlachty owego okresu „złotej wolności” było zamiłowanie do wszelkiego rodzaju uciech i spotkań towarzyskich.Nie były to jednak uciechy górnolotne, czy wyniosłe, na co mogłaby wskazywać wiodąca rola szlachty w życiu narodowym, ale rozrywki bardzo przyjemne, jak pijaństwo, hulanki, rubaszne zabawy. Często podczas takich spotkań towarzyskich, na których nie szczędzono alkoholu ani jadła dochodziło do sąsiedzkich sporów i kłótni, które nierzadko kończyły się bijatykami.Pomimo licznych tego rodzaju zajść, szlachta potrafiła podać sobie następnego dnia przyjacielsko dłoń. Dlatego być może najpopularniejszym ówczesnym przysłowiem było „Gość w dom, Bóg w dom”.
Jednak owa szlachta posiadała też bardziej kulturalne uciechy, jak chociażby taniec, który był nieodłącznym elementem wszelkich zabaw i hulanek, ale też wystawnych balów. Oczywiście rodzaj tańca zależny był od miejsca jak i wykonawców. I tak dla przykładu tańcowanie szlachty zaściankowej podczas jej hucznych, obficie zakrapianych hulanek bardziej przypominało ludowe harce, z podskakiwaniem i głośnymi krzykami, ale już taniec szlachty bogatszej, bardziej sytuowanej – polonez, był czymś bardziej wzniosłym. Dowodem na to może być zainteresowanie tym tańcem za granicą, gdzie początkowo był uznawany za powolny i ociężały, jednak po głębszym poznaniu okazywał się subtelnym i eleganckim.
Inna rozrywka, której z chęcią poddawała się szlachta, były wszelkiego rodzaju procesje. Chrześcijańska i wierząca szlachta, bardzo poważnie traktowała sprawy wiary, czego wyrazem mogą być zwyczaje jak unoszenie w górę szabli podczas odmawiania Credo. Panowie mogli wystąpić wtedy w pełnej krasie i okazałości, przystrojeni w najwytworniejsze stroje, mogli dumnie kroczyć w orszaku, ukazując całe swe bogactwo.
1 5 1