Odpowiedzi

2010-03-02T17:55:45+01:00
Jeden z najwybitniejszych kompozytorów polskich.

1810

Fryderyk Chopin urodził się 1 marca (albo według niektórych historyków 22 lutego) 1810 we wsi Żelazowa Wola na Mazowszu. Jego ojciec Mikołaj był Francuzem z Lotaryngii, który przywędrował do Polski w 1787 roku, wraz z wracającym do kraju Janem Adamem Weydlichem. Weydlich zarządzał dobrami hrabiego Michała Paca we wsi Marainville, skąd pochodził Mikołaj Chopin. Matka Fryderyka, Justyna z Krzyżanowskich, była powinowatą hrabiny Ludwiki Skarbkowej, właścicielki dóbr w Żelazowej Woli. Chopinowie mieszkali w oficynie jej dworu, Mikołaj był guwernerem synów hrabiego. 23 kwietnia Fryderyk Franciszek Chopin został ochrzczony w kościele św. Rocha w niedalekim Brochowie.

1 października Mikołaj Chopin zaczyna uczyć w Liceum Warszawskim i rodzina Chopinów przenosi się do Warszawy.

1816

Fryderyk rozpoczyna naukę gry na fortepianie u Wojciecha Żywnego, wcześniej muzykowała z nim przy fortepianie matka.

1817

Chopin komponuje swój pierwszy utwór, który zapisuje ojciec; jest to "Polonez B-dur". Powstały w tym samym czasie "Polonez g-moll" wychodzi wkrótce drukiem z parafialnej sztycharni nut kościoła Nawiedzenia Najświetszej Marii Panny na Nowym Mieście.

1818

Pierwszy publiczny występ na koncercie charytatywnym; Chopin gra "Koncert fortepianowy g-moll" czeskiego kompozytora Adalberta Gyrowetza

.
1822

Koniec lekcji u Wojciecha Żywnego, Chopin rozpoczyna naukę kompozycji u Józefa Elsnera i gry na organach u Wilhelma Würfla.

1824

Wakacje w majątku rodziny szkolnego kolegi w Szafarni, tradycyjnej wsi mazowieckiej. Fryderyk styka się tu z mazowieckim i żydowskim folklorem, komponuje "Mazurka a-moll" zwanego "Żydkiem". Później jeszcze kilkakrotnie będzie na wsi, zawsze żywo interesując się muzyką ludową.

1825

Wychodzi drukiem opus pierwsze Chopina "Rondo c-moll".

1826

Chopin rozpoczyna naukę kompozycji u Józefa Elsnera, w warszawskiej Szkole Głównej Muzyki, wchodzącej w skład Uniwersytetu Warszawskiego. Po trzech latach, w końcowej opinii dla ministerstwa Elsner napisze:"Szopen Friderik - szczególna zdatność, geniusz muzyczny".

1829

Podczas pobytu w Wiedniu Chopin daje dwa koncerty w Kärntnerthortheater. Prasa wiedeńska pisała: "W panu Chopinie poznaliśmy jednego z najznakomitszych pianistów, pełnego delikatności i najgłębszego uczucia".

1830

Powstaje "Koncert f-moll op. 21", wykonany 17 marca na pierwszym własnym koncercie Chopina, w Teatrze Narodowym pod dyrekcją Karola Kurpińskiego. Maurycy Mochnacki pisze: "Jest cały oddany geniuszowi muzyki, którym tchnie, oddycha".

11 października Chopin daje pożegnalny koncert przed wyjazdem (jak się okaże - na zawsze) z Warszawy do Wiednia i Paryża. W programie nowy "Koncert fortepianowy e-moll op. 11". W prasie opinia: "Jest to utwór geniusza."

2 listopada Chopin opuszcza Warszawę, żegnany kantatą "Zrodzony w polskiej krainie" Józefa Elsnera.

Wybuch Powstania Listopadowego (29 listopada) zastaje Chopina w Wiedniu. Znajomi i rodzina powstrzymują go przed powrotem do kraju, on sam pisze: "Przeklinam chwilę wyjazdu."

1831

8 września upada Powstanie Listopadowe. Chopin jest wówczas w Stuttgarcie, gdzie - według tradycji - powstaje "Etiuda c-moll op. 10 nr 12" nazywana "Rewolucyjną".

W tym miesiącu przybywa do Paryża.

1832

Pierwszy koncert Chopina w Paryżu, w Salle Pleyel gra "Koncert f-moll" i Wariacje na temat arii "LÀ ci darem la mano" z o"Don Juan" Mozarta op. 2. W prasie pisze się o "odrodzeniu muzyki fortepianowej". W lipcu "Wariacje na temat Mozarta" gra w Lipsku Clara Wieck, słynna wówczas pianistka, żona Roberta Schumanna, który komentując ten utwór, powiedział o Chopinie: "Panowie, czapki z głów, oto geniusz."

1833

W styczniu Chopin zostaje przyjęty do emigracyjnego Towarzystwa Literackiego Polskiego, kierowanego przez księcia Adama Czartoryskiego.

15 grudnia wraz z Ferencem Lisztem i Ferdinandem Hillerem gra w Konserwatorium Paryskim "Koncert na trzy fortepiany" Bacha. Hector Berlioz pisze entuzjastycznie o jego grze.

1834

Chopin odmawia złożenia podania do ambasady rosyjskiej w Paryżu o wydanie paszportu i wybiera status emigranta politycznego. Oznacza to, że nie ujrzy już kraju.

1835

26 kwietnia w sali Konserwatorium gra z orkiestrą "Introdukcję" i "Wielkiego Poloneza Es-dur op. 22", odnosząc wielki sukces. W sierpniu Fryderyk spotyka się w Karlsbadzie z rodzicami, którzy przyjechali tutaj na kurację uzdrowiskową

.
1836

We wrześniu w Dreźnie oświadcza się siedemnastoletniej Marii Wodzińskiej. Jego oświadczyny zostają przyjęte warunkowo: przez rok ma obowiązywać okres próbny, w którym Chopin ma zadbać o swoje wątłe zdrowie, zmieniając tryb życia.

W październiku w Paryżu, w salonie hrabiny Marii d'Agoult, kochanki Liszta, spotyka po raz pierwszy trzydziestodwuletnią wówczas George Sand. Komentuje: "Cóż za antypatyczna kobieta."

1837

Rodzina Wodzińskich wycofuje się z projektu małżeństwa Chopina z Marią. Na pakiecie listów od Marii Wodzińskiej Chopin pisze: "Moja bieda."

1838

W maju zbliża się z George Sand, w lipcu Eugène Delacroix szkicuje ich wspólny portret, w październiku wyjeżdżają razem na Majorkę, gdzie ma się dopełnić ich romans. Pozostaną tam do lutego przyszłego roku, mieszkając między innymi w opustoszałym klasztorze kartuzów w Valldemosie. Chopin, ze względu na wilgotny klimat i zimową porę, podupada na zdrowiu. Na Majorce ukończone zostaje jedno z największych osiągnięć twórczych Chopina, cykl "24 Preludiów".

1839

Po opuszczeniu Majorki kolejne trzy miesiące Chopin i George Sand spędzają w Marsylii. Stąd robią wycieczkę do Genui, po czym jadą do posiadłości George Sand w Nohant, w środkowej Francji. Tutaj powstaje "Sonata b-moll" z "Marszem żałobnym". Chopin studiuje "Das Wohltemperierte Klavier" Jana Sebastiana Bacha.

W październiku wraca do Paryża, związek z George Sand utrzymuje w tajemnicy.

1840

Razem z George Sand uczęszcza na wykłady Adama Mickiewicza w Collège de France.

1841

Lato w Nohant. Chopin będzie tu spędzał kolejne lata do 1846 roku.

1842

Po występie w Salle Pleyel ukazują się entuzjastyczne recenzje: "Chopin osiągął swój szczyt."

1844

Spotkanie z siostrą Ludwiką i jej mężem w Paryżu, wspólny pobyt w Nohant.

1845

Podczas pobytu w Nohant dochodzi do pierwszych poważniejszych nieporozumień z George Sand i jej synem Maurycym.

1846

W lutym wraz z George Sand bierze udział w balu u książąt Czartoryskich na rzecz emigrantów polskich.

Po raz ostatni spędza lato w Nohant, gdzie dochodzi do gwałtownych konfliktów. Powstają wówczas "Nokturny op. 62" i "Mazurki op. 63".

1847

W gwałtownym sporze George Sand z córką Solange Chopin bierze stronę córki.

1848

16 lutego daje w Salle Pleyel ostatni koncert w Paryżu. Recenzje są entuzjastyczne.

4 lutego dochodzi do przypadkowego, ostatniego spotkania Chopina z George Sand.

Od kwietnia do listopada przebywa w Anglii i Szkocji, gdzie koncertuje i udziela lekcji.

16 listopada w Londynie gra po raz ostatni publicznie.

Pisze ostatnie ukończone utwory: "Walca a-moll" i "Mazurka g-moll".

1849

Powstają szkice ostatniego, niedokończonego utworu, "Mazurka f-moll".

Po dwóch krwotokach 22 czerwca lekarz stwierdza u Chopina ostatnie stadium gruźlicy.

9 sierpnia przyjeżdża do Paryża siostra Ludwika z mężem i córką.

15 października Delfina Potocka śpiewa dla Chopina. Kompozytor przyjmuje ostatnie sakramenty. Prosi, by jego serce po śmierci wyjęto z ciała i przewieziono do Polski.

17 października o godzinie drugiej w nocy Chopin umiera.

18 października po sekcji zwłok zabalsamowane ciało zostaje złożone w krypcie kościoła św. Magdaleny.

30 października odbywają się uroczystości pogrzebowe w kościele św. Magdaleny. Ciało Chopina zostaje złożone na cmentarzu Père Lachaise. Siostra Ludwika zabiera serce kompozytora do Polski. Umieszczono je w filarze kościoła Świętego Krzyża na Krakowskim Przedmieściu. W 1880 roku odsłonięto tam epitafium wyrzeźbione przez Leandro Marconiego.

Kompozycje:

na fortepian solo
"Allegro de concert A-dur op. 46" (1841)
"Ballady g-moll op. 23" (1835), "F-dur op. 38" (1839), "As-dur op. 47" (1841), "f-moll op. 52" (1842)
"Barkarola Fis-dur op. 60" (1846)
"Berceuse (Kołysanka) Des-dur op. 57" (1844)
"Bolero C-dur op. 19" (przed 1834)
"3 Ecossaises op. 72" (1830)
"Etiudy op. 10" (1829-32), op. 25 (przed 1837), "3 Nouvelles études" (1839)
"Fantazja f-moll op. 49" (1841)
"Impromptus As-dur op. 29" (przed 1837), "Fis-dur" op. 36 (1839), "Ges-dur op. 51" (1842), "Fantaisie Impromptu cis-moll op. 66" (ok. 1834)
"Mazurki" (1825-49)
"Nokturny" (1828-46)
"Polonezy" (1817-42)
"24 Preludia op. 28" (1831-39)
"Preludium cis-moll op. 45" (1841)
"Ronda" (1825-34)
"Scherza": "h-moll op. 20" (1831-34), "b-moll op. 31" (1835-37), "cis-moll op. 39" (1839), "E-dur op. 54" (1842)
"Sonaty": " c-moll op. 4" (1827/28), "b-moll op. 35" (1839), "h-moll" op. 58 (1844)
"Tarantela As-dur op. 43" (1841)
"Walce" (1829-49)
"Wariacje" (1824-38)
kameralne
"Grand duo concertant" na fortepian i wiolonczelę (1832/33)
"Introdukcja i Polonez C-dur op. 3" na fortepian i wiolonczelę (1830)
"Sonata g-moll op. 65" na fortepian i wiolonczelę (1846/47)
"Trio g-moll op. 8" na fortepian, skrzypce i wiolonczelę (1829)
na fortepian z orkiestrą
"Andante spianato i Polonez Es-dur op. 22" (1830-36)
"Fantazja na tematy polskie A-dur op. 13" (ok. 1829)
"I Koncert fortepianowy e-moll op. 11" (1830)
"II Koncert fortepianowy f-moll op. 21" (1829/30)
"Rondo à la krakowiak F-dur op. 14" (1828)
"Wariacje B-dur op. 2 na temat arii "Là ci darem la mano" z opery "Don Juan" Mozarta" (1827/28)
pieśni
"19 Pieśni op. 74" (1829-47)