Odpowiedzi

2010-03-02T18:11:05+01:00
Św. Augustyn ur. w 354 r. w Tagaście (dziś Algier) w Afryce. Mimo, że matka Monika, była wzorem pobożności, jako młody człowiek prowadził rozwiązłe życie. Ponadto został wyznawcą sekty manichejczyków. Niestety, ojciec poganin nie ograniczył ani swobody młodzieńca, ani nie miał właściwego wpływu na jego poglądy. Począwszy od 370 r. Augustyn studiował w Kartaginie. W roku następnym zmarł jego ojciec, przyjąwszy przedtem chrześcijaństwo.

W jakiś czas potem św. Augustyn zamieszkał w Kartaginie i założył szkołę retoryki. Później uczył tej sztuki w Rzymie, a następnie w Mediolanie. Tutaj objawiło się działanie łaski Bożej. Modlitwy matki, która podążyła za nim do Włoch zostały wysłuchane. Rozpoczął się proces nawrócenia pod wpływem nauczania św. Ambrożego i lektury Pisma św. Szczególny wpływ wywarły na niego słowa z Listu do Rzymian: Żyjmy przyzwoicie jak w jasny dzień: nie w hulankach i pijatykach, nie w rozpuście i wyuzdaniu, nie w kłótni i zazdrości. Ale przyobleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa, i nie troszczcie się zbytnio o ciało, dogadzając żądzom. Przyjął zasady chrześcijańskiej wiary i w Wielką Sobotę 387 r. św. Ambroży udzielił mu chrztu.

W 388 r. Augustyn powrócił do Kartaginy, a potem udał się do rodzinnej Tagesty, gdzie wraz z kilkoma przyjaciółmi rozpoczął życie we wspólnocie. W 390 r. przyjął świecenia kapłańskie, po czym przeniósł się do Hippony, gdzie również zorganizował wspólnotę. Pięć lat później otrzymał sakrę biskupią.

Przez całe życie był niesłychanie aktywny, teraz jednak jego działalność ożywiła się jeszcze bardziej. Mądrze rządził swoim Kościołem, głosząc wiernym prawdę Ewangelii. Poświęcał się również studiom filozofii i teologii. W obu tych dziedzinach pozostawił do dziś klasyczne dzieła. Wymienić trzeba przede wszystkim wielki traktat O państwie Bożym oraz powstałe w 397 r. i ujawniające jego wielką pokorę Wyznania, z których czerpiemy wiedzę o jego młodości.

Jako biskup Hippony gorliwie przeciwstawiał się różnym herezjom. Okazał się nieustraszonym obrońcą wiary. Był człowiekiem bardzo wszechstronnym, całą duszą oddanym służbie Bogu. Na krótko przed śmiercią przeżył najazd Wandalów, którzy pod wodzą Genseryka poczynili w Afryce wielkie spustoszenie. Zmarł w 430 r.

źródło: http://www.katedra.rzeszow.pl/pages/imiona/imiona/chlopcy.html