Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-03-03T20:14:27+01:00
Węgry, kierowane przez admirała Miklosa Horthiego jako regenta, były pierwszym państwem, które przyłączyło się do paktu trzech, podpisanego między III Rzeszą, Japonią i Włochami. Węgry podpisały pakt 20 listopada 1940 roku. Węgry, jako część austro-węgierskiej monarchii były sprzymierzone z Niemcami podczas I wojny światowej. Węgry, podobnie jak Niemcy, jako spadkobierca dawnej monarchii habsburskiej, musiały ponieść konsekwencje przegranej wojny. Na mocy traktatu z Trianon, utraciły ponad 70 procent terytorium przedwojennego. Horthy, węgierski arystokrata i austro-węgierski oficer marynarki, został regentem w 1920, rządząc królestwem wobec braku następcy. Polityka zagraniczna Węgier za panowaniem Horthiego była prowadzona ambitnie, w celu odzyskania terenów utraconych przez wprowadzenie traktatu z Trianon. Rewizja traktatu stała się głównym celem polityki zagranicznej Węgier w okresie międzywojennym i przyczyniła się do zbliżenia z hitlerowskimi Niemcami.

Węgry uczestniczyły w niemieckim podziale Czechosłowacji, podpisały pakt trzech i przez to zostały wynagrodzone przez Hitlera, przywracając kilka terenów zabranych na mocy traktatu z Trianon. Polityczne wstrząsy w Jugosławii w 1941 roku, które zagrażały członkostwu w pakcie trzech, doprowadziły do postanowienia podbicia kraju przez Hitlera. Węgry pozwoliły niemieckim oddziałom na przemarsz wojsk w ramach planu Marita. 11 kwietnia 1941 roku, pięć dni po inwazji Niemiec na Jugosławię i zniszczeniu jugosłowiańskiej armii, Węgry uczestnicząc w podziale kraju, zajęły tereny przygraniczne. Wielka Brytania natychmiast zerwała stosunki dyplomatyczne z Węgrami. Węgry nie zostały zaproszone do uczestnictwa w niemieckiej inwazji na Związek Radziecki, rozpoczętej 22 czerwca 1941 roku atakami sił niemieckich, fińskich i rumuńskich, jak również deklaracją wojny przez Włochy. Ze względów sojuszniczych Węgry wypowiedziały wojnę Związkowi Radzieckiemu pięć dni później 27 czerwca. Ponad 200 000 żołnierzy (wszystkie siły), sformowanych w trzy armie wysłano na front wschodni. Największą i najbardziej uznaną była węgierska II Armia.

26 listopada 1941 roku, Węgry były jednym z 13 sygnatariuszy odnowionego paktu antykominternowskiego w którym były: Niemcy, Japonia, Włochy, Hiszpania, Mandżukuo, Bułgaria, Chorwacja, Dania, Finlandia, Rumunia, Słowacja i reżim Wanga Jingwei w Nankinie.

6 grudnia 1941 roku, Wielka Brytania wypowiedziała wojnę Węgrom. Kilka dni później, Węgry wypowiedziały wojnę Wielkiej Brytanii i USA. Stany Zjednoczone natomiast wypowiedziały wojnę Węgrom w 1942 roku. Węgierskie oddziały posunęły się daleko w głąb radzieckiego terenu, ale radziecka kontrofensywa w 1943, spowodowała prawie całkowite zniszczenie Węgierskiej II Armii, która walczyła niedaleko Woroneża.

Gdy nastąpiło wejście Armii Czerwonej na terytorium Węgier (październik 1944), Horthy próbował poddać Rosjanom wojsko węgierskie na froncie (alianci zachodni odmówili bowiem przyjęcia odrębnej węgierskiej kapitulacji, co próbował uzyskać admirał). Niemcy, którzy od dawna obserwowali te próby, aresztowali go (po porwaniu syna przez komando pod dowództwem Otto Skorzennego) i wywieźli w głąb Rzeszy. Rządy na Węgrzech formalnie objął przywódca strzałokrzyżowców Ferenc Szálasi, w pełni podporządkowany Rzeszy. Kiedy radzieckie oddziały wchodziły do Budapesztu, Szálasi uciekł do Austrii i w 1946 został ujęty na terenie Niemiec przez Amerykanów i wydany Węgrom gdzie został skazany na śmierć przez Trybunał Ludowy. Wyrok został wykonany w 1946 r. w Budapeszcie.

Węgierska I Armia kontynuowała walkę z Armią Czerwoną nawet po całkowitym zajęciu Węgier. Ostatnie odziały poddały się 8 maja 1945 roku.
2 3 2