Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-03-04T18:50:02+01:00
Nie wiem czy wiecie co to jest samotność. Ja juz wiem. Więc opowiem wam.
Zawsze bylam wesolą dziewczyną. Nie trzeba bylo wiele mi do szczęścia. Ale nie bylam aż za bardzo lubiana. Nie martwilo mnie to , wolałam od rówieśników rodziców z którymi dziele mysli.
Gdy moi rodzice wyjechali na urop za granice nie zabierając mnie ze soba gdyz uważali że jestem jeszce za mala .
Pojechałam do mojej Ciotki. Nie lubie jej jest zawsze nie miła i malo mówna. Na ogół dniami siedziałam samotnie w pokoju snujac marzenia. Po dwóch dniach nie mogłam wytrzymać. Chcąc zabic czas wychodziłam na ogródek. Lecz to nic nie pomogło. Ogródek był tak samo nudny jak ten dom.Wreście zaczełam czuć złośc. Czemu rodzice mi to zrobili ?? Mialam wiele odpowiedzi.
Ten dom był poprostu Ohydny . Nikt sie mną nie opiekował , nie sprawdzał mojego samopoczucia NIKT!.
Wtedy poczółam samotność. Można powiedzieć że popadłam rutynę i naślające się zmęczenie. Kiedys czytałam że ludzie samotni mają myśli samobojcze. I zaczelam bać sie siebie. Nie chciałam tak mysleć. Powiedziałam sobie Nie i zadzwoniłam po rodziców. Wyznałam prawde. tu mi sie nie podoba, czyje smutek. Powiedziałam też że chce z tąd jak najszybciej wyjechać. Po wielu prośbach zgodzili się. Wróciłam do domu. Rzuciłam sie rodzicą w ramiona i poowiedziałam już wiecej mnie nie opuszczajcie!
Nigdy nie zyczyłabym nawet najwiekszemu wrogowi takiego smutku! Powiem wam jedną rzecz Żyjcie chwilą, cieszcie sie , miejcie przyjaciół a nie popadniecie w SMUTEK!

Myśle że pomogłam ! :)