Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-03-05T14:58:35+01:00
Jeśli opis stworzenia człowieka w obu swych wersjach, jahwistycznej i kapłańskiej, pozwala nam ustalić pierwotne znaczenie samotności-jedności-nagości, to tym samym pozwala odnaleźć się na terenie adekwatnej antropologii, która stara się rozumieć i tłumaczyć człowieka w tym, co istotowo ludzkie . Teksty biblijne zawierają w sobie zasadnicze elementy takiej właśnie antropologii, odsłaniające się w teologicznym kontekście “obrazu Boga”. To pojęcie kryje w sobie sam rdzeń prawdy o człowieku, objawionej poprzez ów “początek”, do którego odwołał się Chrystus w rozmowie z faryzeuszami. Trzeba pamiętać, iż wszystkie analizy, jakie tutaj podejmujemy, bodaj pośrednio nawiązują do tych właśnie Jego słów. Człowiek, którego Bóg stworzył “mężczyzną i niewiastą”, jest obrazem Bożym wyrażonym w ciele “od początku”, przy czym mężczyzna i kobieta stanowią jakby dwa różne sposoby ludzkiego “bycia ciałem” w jedności tego obrazu. Wypada nam teraz jeszcze raz zwrócić się do tych zasadniczych słów, którymi posługuje się Chrystus - do słowa “stworzył” oraz do podmiotu “Stwórca”, wprowadzając w dotychczasowy tok naszych rozważań nowy wymiar, nową zasadę rozumienia i tłumaczenia, którą określimy jako hermeneutykę daru. Wymiar daru stanowi o istotnej prawdzie i głębi znaczenia pierwotnej samotności-jedności-nagości. On też leży w samym sercu tajemnicy stworzenia, która pozwala nam budować teologię ciała “od początku”, ale też domaga się, abyśmy tak ją właśnie budowali.

zobacz też tu :
http://www.kbroszko.dominikanie.pl/min5a.htm