Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-03-05T16:21:06+01:00
- oczekiwanie na zmartwychwstanie Jezusa
-zastanowienie sie nad swoim zyciem
-poglebienie wiary
- robienie postanowien wielkopostnych
11 4 11
2010-03-05T16:22:19+01:00
Wielki Post, to szczególny czas uczenia się radości, poznawania siebie i dochodzenia do prawdy. Nie można zatrzymywać się na popiele sypanym na nasze głowy, na wyrzeczeniach i surowości wobec siebie samego. Pokuta wiąże się z odejściem od siebie i zmianą myślenia. Szukanie winy u innych, licytowanie, kto jest większym winowajcą, nawet rozczulanie się nad własną słabością nie mają większego sensu. Jeśli nie pojmiemy, że całe nasze życie jest uczeniem się radości — zaginiemy: najpierw w życiu, bo zabraknie nam optymizmu, później zaś w perspektywie wieczności — bo pesymizm udusi naszą nadzieję. Czas pokuty, to okazja powrotu do tego, co zagubiło się gdzieś w gąszczu terminów, problemów i spraw do załatwienia. Wracać powinniśmy przede wszystkim do... Boga. On jest zasadniczym celem człowieka i jako jedyny jest w stanie wymienić nasze zagubienie na radość.
3 2 3
2010-03-05T16:22:25+01:00
Wielki Post ma służyć przygotowaniu całej wspólnoty do przeżycia Świąt Wielkanocnych przez nawrócenie, gorliwe słuchanie Słowa Bożego i modlitwę. Kolekta pierwszej niedzieli Wielkiego Postu posługuje się wyrażeniem sacramentum quadragesimae – tajemnica czterdziestu dni. Odnosi się to do czterdziestoletniej wędrówki Izraelitów przez pustynię (opisanej w Starym Testamencie) i czterdziestodniowego pobytu Jezusa na pustyni (przedstawionego w Ewangeliach Nowego Testamentu), który był czasem przygotowania do śmierci i zmartwychwstania.
Dla chrześcijanina Wielki Post jest czasem przygotowania do świętowania zmartwychwstania. W Wielkim Poście nie chodził o jakieś jednorazowe ćwiczenie, czy umartwienie. Jest to czas coraz pełniejszego stawania się chrześcijaninem przez ukierunkowanie się na Chrystusa i zerwanie z grzechem oddzielającym od Boga. Na tym przede wszystkim polega pokuta, której celem jest metanoia – przemiana duchowa, w której procesie pierwszym działającym jest Bóg. ["Zrzuć swą troskę na Pana, a On cię podtrzyma; nie dopuści nigdy, by miał się zachwiać sprawiedliwy." Psalm 55, 23, z dzisiejszej liturgii
11 4 11