Potrzebuję ciekawostki dotyczące banknotu na ziemiach polskich. Nie chodzi mi tu o czyste informacje, jednak o ciekawostki dotyczące jego. UWAGA! Jeżeli uznam, że w wypowiedzi jest za mało informacji zgłaszam SPAM! Daję dużo punktów, i aby je uzyskać musisz naprawdę dużo dać! Nie chodzi mi tu głównie o banktoty nawoczesne, jednak o wszystkie, jakie były na ziemiach polskich od początku! Jeżeli dajecie informacje z internetu musowo musicie podać do nich linki! Im więcej tym lepiej. Jeżeli postarasz się i dasz naprawdę sporo,to odrazu daję najelpsze rozwiązanie! POWTARZAM! KAŻDE ODPOWIEDZI BEZ LINKÓW, Z JAKICH KORZYSTACIE, LUB BEZ WYSTARCZAJĄCEJ ILOŚCI ODPOWIEDZI BĘDĄ KASOWANE!!!!

1

Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-03-07T10:52:02+01:00
Pierwsze banknoty pojawiły się w 1794 roku w czasie Powstania Kościuszkowskiego. Pod wpływem doświadczeń, jakie Kościuszko nabył w Ameryce i Francji, zdecydował, że tym sposobem opłaci powstanie. Nominałem były złote polskie.
Po raz drugi banknoty pojawiły się w okresie Księstwa Warszawskiego, w 1810 roku. Wprowadzono do obiegu banknoty o nominałach 1, 2 i 5 talarów.
W 1828 roku powstał w Warszawie Bank Polski, który jeszcze przed wybuchem Powstania Listopadowego wyemitował serię banknotów nominowanych w złotych polskich. Były to złote takie, jak w Polsce przedrozbiorowej, tzn. dzielące się na 30 groszy. W 1831, podczas Powstania Bank emitował powstańczy banknot jednozłotowy z godłem Polski i Litwy. Z powodu tego godła, władze rosyjskie po stłumieniu powstania nie uznawały banknotu.
Następnie Bank Polski emitował złote aż do 1841 roku, kiedy to Rosjanie wprowadzili w Królestwie Polskim ruble.
W latach 40-tych XIX wieku emitowane były banknoty Banku Polskiego w rublach z napisami dwujęzycznymi: polskim i rosyjskim. Podczas Powstania Styczniowego w latach 1863-4 władze powstańcze podjęły próbę emisji banknotów, która jednak nie wyszła poza fazę przygotowań.
Przez następne dekady, aż do I wojny światowej Polacy nie mieli własnych banknotów, a w poszczególnych zaborach były w obiegu pieniądze państw zaborczych.
W 1917 roku podjęła działalność Polska Krajowa Kasa Pożyczkowa, emitująca marki polskie.
W 1918 roku, po uzyskaniu pełnej niepodległości, władze polskie przejęły PKKP i nadal emitowały marki polskie. Traktowano to jako rozwiązanie przejściowe. Już w lutym 1919 roku Sejm przyjął ustawę stwierdzającą, że przyszła polska instytucja emisyjna będzie nosiła nazwę Bank Polski i będzie emitował złote. W oparciu o tę decyzję zamówiono druk banknotów złotowych w Szwajcarii. Dlatego możemy się spotkać z banknotami złotowymi datowanymi w 1919 roku. Nie oznacza to, że wówczas były one w obiegu. Weszły do obiegu dopiero w 1924 roku, po reformach Władysława Grabskiego, ale od 1919 roku leżały przygotowane w skarbcu PKKP.
W latach 1919-1923 w Polsce rozkręcała się coraz szybsza inflacja, w drugiej połowie 1923 roku przechodząca w hiperinflację. Kurs marki spadł pod koniec 1923 roku do prawie 10 mln marek za dolara. Do obiegu wszedł bilet o nominale 10 mln marek. Był to najwyższy nominał banknotu w polskim obiegu pieniężnym. Za sprawą radykalnej reformy skarbowej udało się zrównoważyć budżet, a reforma walutowa stworzyła podstawy nowego systemu pieniężnego. PKKP została zastąpiona przez Bank Polski SA. Forma spółki akcyjnej miała zabezpieczyć bank przez naciskami ze strony rządu. Bank emitował złote (te dzieliły się już na 100 groszy), które miały pokrycie w złocie i obcych walutach. Reformy Grabskiego zakończyły się sukcesem, a złoty aż do 1939 roku pozostał jedną z najsilniejszych walut europejskich.
W pierwszych latach powojennych utrzymywała się dość wysoka inflacja, a system pieniężny polegał na tym, że w obiegu były wyłącznie banknoty, bez bilonu. W październiku 1950 roku przeprowadzono drakońską wymianę pieniądza (w relacji 100 do 1, ale z unieważnieniem ok. 60% obiegu). Wprowadzono wówczas do obiegu banknoty ozdobione wizerunkami "ludzi pracy". Pojawił się też bilon. Banknoty wprowadzone wówczas do obiegu nosiły datę 1948. Utrzymały się w obiegu do połowy lat 70-tych, kiedy to stopniowo wymieniono je na banknoty nowego wzoru, ozdobione wizerunkami wybitnych postaci z historii Polski.
Trwająca w latach 80-tych i na początku lat 90-tych inflacja powodowała wprowadzanie do obiegu coraz to wyższych nominałów - aż do banknotu o nominale 2 mln złotych (z wizerunkiem Ignacego Paderewskiego) z 1992 roku. Stabilizacja gospodarcza, będąca rezultatem planu Balcerowicza z 1989 roku stworzyła podstawy do denominacji, która weszła w życie w 1995 roku. Weszły wówczas do obiegu banknoty z serii "królewskiej", którymi posługujemy się do dziś.
1 5 1