Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-03-07T19:09:00+01:00
Agienka - bohaterka Krzyżaków Henryka Sienkiewicza - była córką Zycha ze Zgorzelic. Bardzo wcześnie osierociła ją matka - dziewczynka miała tylko 12 lat. Od tej pory musiała dbać nie tylko o siebie, ale i o rodzeństwo, i całe gospodarstwo. A radziła sobie doskonale. Choć miała zaledwie 15 lat, świetnie prowadziła gospodarstwo, które ojciec zostawił jej pod opieką, kiedy wyjeżdżał na wojnę. Jagienka była skrzętną i zapobiegliwą gospodynią. Zbyszko, a zwłaszcza Maćko byli pod wrażeniem tej energicznej i zaradnej panny. Starszy z rycerzy marzył, by to ona stała się gospodynią w Bogdańcu.
To urodziwa dziewczyna. Ojciec wychowywał ją trochę po męsku, mimo to była pełna wdzięku i uroku. Lubiła jeździć konno, chodzić na polowania, pływać, a to sprawiło, że była bardzo zgrabna. Biła od niej energia. To szczupła, dosyć wysoka dziewczyna, z cerą „jak dojrzałe jabłko”. Duże niebieskie oczy i długi, gruby warkocz, a do tego radosny uśmiech. Po prostu siła i młodość.
Dziewczyna zwykle nie przywiązywała uwagi do strojów: „Oto na chybkim srokaczu sadziła ku nim, siedząc po męsku, dziewczyna z kuszą w ręku i z oszczepem na plecach. W rozpuszczone od pędu włosy powszczepiały jej się chmielowe szyszki; twarz miała rumianą jak zorza, na piersiach rozchełstaną koszulinę, a na koszuli serdak wełną do góry.” Ale kiedy założyła odświętny strój, wprost oczu nie można było od niej oderwać. A oto wrażenia Zbyszka:
„Zdziwiła go znów w pierwszej chwili uroda Jagienki, bo chociaż nieraz widywał ją i w Zgorzelicach, i w Bogdańcu przybraną pięknie do gości, ale nigdy tak, jak teraz do kościoła. Odzież miała z czerwonego sukna podbitą gronostajami, czerwone rękawiczki i gronostajowy, naszyty złotem kapturek na głowie, spod którego wysuwały się na ramiona dwa warkocze. Nie siedziała też na koniu po męsku, ale na wysokim siodle z poręczą i z ławeczką pod stopy, które ledwie było widać spod długiej i ułożonej w równe zagiętki spódnicy”.
Ale uroda to nie jedyna zaleta naszej panny. To przede wszystkim gospodarna, odpowiedzialna młoda kobieta. Wprost idealna żona dla Zbyszka i każdego
rycerza. Do tego jej wesołe usposobienie gwarantowało pogodne, wspólne życie.
Szczera i bardzo uczynna. To ona pomogła Maćkowi i Zbyszkowi zagospodarować się na nowo w Bogdańcu. Nie tylko podarowała im różne potrzebne rzeczy, ale przede wszystkim zawsze służyła dobrą radą.
Była też niezwykle odważna - uratowała Zbyszka przed niedźwiedziem. Dla tego rycerza była skłonna zaryzykować życie.
To rezolutna dziewczyna, która potrafiła walczyć o swoje. Umiała przeciwstawić się ojcu i opatowi - wbrew ich woli wysłała Hlawę do Zbyszka, nie pozwoliła wydać się za Wilka z Brzozowej czy Cztana z Rogowa.
Oprócz tego to osoba tolerancyjna. Potrafiła się pogodzić z tym, że Zbyszko wybrał Danusię. Zaopiekowała się chorym Jurandem, a potem dbała o grób Danusi. Współczuła swojemu ukochanemu, starała się go zrozumieć, choć walka ze swoim uczuciem nie była wcale łatwa. Jagienka zakochała się bowiem w Zbyszku od pierwszego wejrzenia. W końcu jednak udało się jej zdobyć ukochanego rycerza. Wtedy stała się prawdziwą panią domu —żoną i matką.
Niewątpliwie to dziewczyna o silnym charakterze. Była nie tylko odważna, odpowiedzialna i nieustępliwa, ale przede wszystkim niezwykła. Dlaczego? Bo potrafiło pokonać zazdrość. Szczęście ukochanego postawiła wyżej niż własne uczucia. Niełatwo uczynić coś takiego.
błąd! Matka ją osierociła, gdy miała 8 lat *