Co rozumiesz pod pojęciem: szkoły narodowe. Co miało wpływ na powstawanie szkół narodowych. Wymień znane ci szkoły narodowe. Podaj nazwiska kompozytorów poszczególnych szkół. Jak inaczej nazywano szkołę rosyjską. Podaj nazwiska kompozytorów szkoły polskiej. Jak nazywamy muzykę, która wyraża treści pozamuzyczne, np. literackie. Wyjaścij zjawisko programowości w muzyce. Podaj nazwiska twórców poematu symfonicznego.Podaj nazwiska najbardziej znanych pianistów wirwuozów. Podaj nazwiska najbardziej znanych skrzypków wirtuozów. Podaj nazwy form myzycznych najbardziej charakterystycznych dla romantyzmu. Omów którko historię baletu. Czym zasłużył się dla rozwoju baletu Jean Georges Noverre. Z jakich dyscyplin sztuki składają się przedstawienia baletowe. czym zajmuje się choreograf. Jak nazywał się kompozytor, który w historii muzyki zapisał się jako najgenialniejszy twórca baletów. Podaj tytuł najbardziej znanych baletów powstałych w okresie romantyzmu. Jak nazywał się twórca dramatu muzycznego. Jaką tematykę poruszali romanantycy w swych dziełach scenicznych

2

Odpowiedzi

  • Użytkownik Zadane
2010-03-08T08:32:14+01:00
Odpowiedzi w załączniku załączyłam wszystko co mam na ten temat.
9 2 9
2010-03-08T14:09:20+01:00
Pod pojęciem szkoły narodowej rozumiem określony kierunek i sposób tworzenia utworów muzycznych, który łączy konkretną grupę kompozytorów jednej narodowości.

Na powstanie szkół narodowych miały wpływ budząca się w XIX wieku świadomość narodowa, zainteresowanie rodzimym folklorem (dzięki stworzeniu przez Polaka – Oskara Kolberga – nowej nauki zwanej etnografią) oraz wydarzenia historyczne, które dane narody (a wiosną 1848 kilka narodów) jednoczyły.

Kompozytorzy poszczególnych szkół:
Rosyjska: Aleksandr Borodin, Milij Bałakirew, Cezar Cui, Modest Musorgski, Nikołaj Rimski-Korsakow
Czeska: Bedrzich Smetana, Antoni Dworzak
Norweska: Edward Grieg
Hiszpańska: Isaac Albeniz, Manuel de Falla
Kompozytorów szkoły polskiej przedstawiam poniżej.

Szkołę rosyjską nazywano inaczej Potężną gromadką (wszystkich muzyków do niej należących wymieniłem powyżej).

Kompozytorzy szkoły polskiej to: Fryderyk Chopin i Stanisław Moniuszko

Muzyka wyrażająca treści pozamuzyczne to muzyka programowa.

Zjawisko programowości w muzyce polega na zmuszeniu słuchacza poprzez muzykę do wyobrażenia sobie czegoś, czegoś, czego nie potrafi sobie wyobrazić słuchając muzyki absolutnej, czyli takiej, która żadnych innych treści poza muzycznymi nie wyraża. Kompozytor tak tworzy muzykę, aby fantazje słuchacza podążały w jednym, określonym przez niego kierunku.

Jednymi z twórców poematów symfonicznych byli: Franciszek Liszt, Camille Saint-Saëns, Bedřich Smetana, Antonín Dvořák, Zygmunt Noskowski, Piotr Czajkowski, Anatol Ladow, César Franck, Richard Strauss, Konstanty Gorski, Mieczysław Karłowicz, Paul Dukas, Jean Sibelius, Ottorino Respighi, Bolesław Szabelski, Wojciech Kilar, Arnold Bax i Carl Nielsen.

Najbardziej znani pianiści wirtuozi to Fryderyk Chopin, Maria Szymanowska, Franciszek Liszt i Sigismond Thalberg (wymieniam tylko tych z okresu romantyzmu, bo wszystkie poprzednie zadania dotyczyły romantyzmu).

Najbardziej znani skrzypkowie wirtuozi: Karol Lipiński, Henryk Wieniawski i Niccolò Paganini (także tylko ci z okresu romantyzmu).

Formy muzycznej najbardziej charakterystyczne dla okresu romantyzmu to walce, mazurki, poematy symfoniczne, opery, operetki i utwory charakterystyczne. Popularne były też inne formy, lecz ich popularność była taka sama jak w poprzedniej epoce – klasycyzmie – dlatego ich nie wymieniam.

Krótka historia baletu: za początek historii baletu uznaje się umownie datę 15 października, 1581 kiedy to wystawiono w Paryżu „Circe - Ballet Comique de la Reine”. Przez pierwszy okres w historii baletu miejscem, w która ta dziedzina sztuki rozwijała się najbardziej była Francja. W 1661 król Ludwik XIV założył Narodową Akademię Muzyki i Tańca. W 1832 powstał pierwszy balet romantyczny – Sylfida. W połowie wieku XIX ośrodki baletowy przeniosły się do Rosji gdzie zaczął działać francuski choreograf Marius Petipa. Stworzył on tzw. balet-divetissement będący wzorem w tworzeniu tego typu widowisk. Rosjaninem był jeden z największych twórców baletów – Piotr Czajkowski. Na przełomie XIX i XX wieku działała amerykanka Isadora Duncan. Była ona amatorką i to właśnie ona stworzyła to, co jest tańcem a nie jest baletem, czyli taniec współczesny (jeśli okaże się, że większość tych, co idą do You Can Dance wie, iż to właśnie jej zawdzięcza to co chcą tam niby tańczyć to wezme nóż i odetnę sobie ch**a – a wiem, że tego nie zrobię bo wiem, że większość z nich nie wie kim była Duncan). Jednym z najwybitniejszych współczesnych tancerzy baletowych jest polak Wacław Niżyński (jest polakiem, mimo że Związek Radziecki po II wojnie światowej mówił, że jest on Rosjaninem). W XX wieku najbardziej znanymi kompozytorami baletów byli Rosjanie: Igor Strawiński i Sergiusz Prokofiew (jeszcze chyba leci w telewizji reklama jakiejś kawy z muzyką z jego baletu „Romeo i Julia”).

Jean-Georges Noverre był francuskim tancerzem i choreografem. Napisał dzieło „Lettres sur la dance et sur les ballets”, w którym zreformował sztukę baletową. Dzień jego chrztu (29 kwietnia 1727) jest Międzynarodowym Dniem Tańca.

Na przedstawienie baletowe składa się taniec, muzyka i pantomima.

Choreograf zajmuje się tworzeniem układów tanecznych.

Za najgenialniejszego twórcę baletów uważa się Rosjanina Piotra Czajkowskiego.

Najbardziej znane balety powstałe w okresie romantyzmu to: Sylfida, Giselle, Jezioro łabędzie, Śpiąca królewna i Dziadek do orzechów.

Twórcą dramatu muzycznego jest Richard Wagner.

Romantycy poruszali w swych dziełach scenicznych różną tematykę. Przykładowo u Wagnera był to germańskie legendy. Wagner sam pisał sobie libretta ponieważ żaden literach nie chciał umieszczać w tych historiach treści szowinistycznych i nacjonalistycznych (Wagner był nacjonalistą i trzeba to otwarcie powiedzieć – jego wnuk trzymał małego Hitlerka na kolanach a gdy w latach 90. XX wieku jakiś tam potomek Wagnera ożenił się z Włoszką – czyli nie-Niemką – to został wyrzucony z domu i wydziedziczony – to nie jest tak, że Hitler sam do swojej ideologii doszedł… co prawda wzorował się na włoskim faszyzmie lecz duży wpływ miała na niego rodzina Wagnerów – jeszcze za nim Hitler stał się kanclerzem Rzeszy to był on u Wagnerów członkiem rodziny a dzieci mówiły do niego per „wujku Adi”). W romantycznych dziełach scenicznych spotkać było jeszcze można tematykę mitologiczną – popularną w baroku i klasycyzmie, lecz pojawiała się tendencja do treści jeszcze bardziej fantastycznych (tematyka „magii i czarów” pojawiała się nie tylko w muzyce romantycznej, lecz także m.in. w literaturze). Z drugiej strony kompozytorzy zaczęli interesować się bardziej sprawami i problemami ludzi – taki kierunek nazywa się weryzmem (odpowiednik naturalizmu w liteaturze).
17 4 17