Odpowiedzi

2010-03-08T16:40:30+01:00
W wierszu, poeta zwraca się do Boga, któremu „żali się”, od którego chciał by otrzymać pocieszenie. Budowa wiersza wprowadza w nastrój, jaki towarzyszył poecie. Słowacki opisuje piękne krajobrazy: „lazurowa woda”, „rozlałeś tęczę blasków promienistą” jednak on czuje się tutaj bezużyteczny, pusty i bezdomny. I chociaż ma wszystko co najlepsze, to jednak jemu brakuje ojczyzny, za którą tak bardzo tęskni. Ciągle prześladują go myśli, że jego ciało będzie spoczywać na obczyźnie i już nigdy nie wróci do swojego domu, do swojej rodziny, już nigdy nie będzie mógł spotkać swoich przyjaciół. J. Słowacki żali się Bogu, że: „(…)mój okręt nie do kraju płynie, / Płynąc po świecie…”, czuje że tylko Jemu może się jeszcze poskarżyć i z Nim porozmawiać.
1 5 1