Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
  • Użytkownik Zadane
2010-03-08T21:10:21+01:00
Z góry jednak mówię, że musisz sobie to przejrzeć i trochę poprawić!
IV POLSKA, EUROPA, ŚWIAT

Integracja europejska, Polska w Europie

Zjednoczenie Europy zostało zapoczątkowane w 1946 roku, kiedy to Win¬ston Churchill przedstawił w Zurychu program utworzenia Stanów Zjednoczo¬nych Europy. W 1947 roku powstała Europejska Organizacja Współpracy Gospodarczej. W jej skład wchodziły: Austria, Belgia, Dania, Francja, Holan¬dia, Irlandia, Islandia, Luksemburg, Norwegia, Portugalia, Szwajcaria, Szwecja, Turcja, Wielka Brytania, Włochy, a od 1949 roku przyłączyła się RFN (Repu¬blika Federalna Niemiec). Wśród znaczących wydarzeń w procesie integracyj¬nym wymienia się również powstanie Unii Celnej Beneluksu w 1948 roku oraz utworzenie Rady Europy (5 maja 1949 roku) w Londynie. Niespełna po roku Rada Europy uchwala Konwencję o Ochronie Praw Człowieka i nastąpi¬ło powołanie Europejskiej Komisji Praw Człowieka i Europejskiego Try¬bunału Praw Człowieka. Głównymi celami Rady Europy było umacnianie demokracji, ochrona praw człowieka oraz popieranie europejskiej tożsamości kulturowej. Rada Europy była pierwszą europejską, międzynarodową organi¬zacją współpracy.
Kolejny krok stanowiło podpisanie przez przedstawicieli Belgii, Holandii, Luksemburgu, Francji, Włoch i RFN Traktatu Paryskiego mówiącego o ustano¬wieniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali (EWWiS). Sektory węgla i stali krajów członkowskich zostały poddane międzynarodowej kontroli. Powstały również ponadpaństwowe organy w ramach EWWiS: Wysoka Władza, Rada Ministrów, Zgromadzenie Parlamentarne, Trybunał Sprawiedliwości oraz Rada Ekonomiczno-
Społeczna. Inicjatorem powołania wspólnoty węgla i stali był Robert Schuman, ówczesny minister spraw zagranicznych Francji. Powstanie EWWiS można uznać za fundament dalszej integracji europejskiej.
Dnia 25 marca 195 7 roku zostały podpisane traktaty rzymskie, mówiące o utworzeniu przez wymienione państwa Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Euroatom) oraz Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (EWG). W 1965 roku doszło do połączenia organów wykonawczych EWWiS, EWG oraz Euroatomu, co zapoczątkowało powstanie Wspólnoty Europejskiej. Od tego momentu ustalono taryfy celne dla krajów spoza EWG i przedstawiono plan unii walutowej, na którego podstawie koordynowano politykę monetarną członków. W roku 1973 przyjęto do Wspólnoty Europejskiej jeszcze trzy kraje: Wielką Brytanię, Irlandię oraz Danię. W 1975 roku pojawiła się propozycja przekształcenia EWG w Unię Europejską. Trzy lata później odbyły się pierwsze wybory do Parlamentu Europejskiego oraz wszedł w użycie Europejski System Walutowy. Dnia 19 czerwca 1983 roku Rada Europejska podpisała deklarację w sprawie projektu utworzenia Unii Europejskiej. W tym czasie nowymi członkami Wspólnoty Europejskiej zostały Grecja, Portugalia i Hiszpania. W 1986 roku podpisano układ z Schengen między Belgią, Holandią, Luksemburgiem, Francją i RFN o zniesieniu kontroli na wspólnych granicach
Do układu tego przystąpiły później Grecja, Portugalia, Włochy i Hiszpania.
W 1988 roku doszło do podpisania deklaracji EWG-RWPG, która przyczyniła się do poszerzenia współpracy między krajami EWE a krajami Europy Środkowo-Wschodniej.
Dnia 7 lutego 1992 roku został podpisany traktat w Maastricht o utworze¬niu Unii Europejskiej. Wszedł on w życie 1 listopada 1993 roku. Traktat ten opiera się na trzech podstawowych filarach:
 wspólna polityka zagraniczna i obronna,
 współpraca w obszarze sądownictwa i spraw wewnętrznych,
 wspólnota europejska (unia gospodarcza i walutowa oraz władza ustawo¬dawcza dla Parlamentu Europejskiego).
W 1995 roku liczba członków rozszerzyła się o trzy państwa: Austrię, Szwecję i Finlandię. Od tego momentu „dwunastka" przekształciła się w „pięt¬nastkę". Ukoronowaniem procesu integracyjnego było utworzenie Unii Go¬spodarczo-Walutowej oraz sprowadzenie wspólnego pieniądza: euro, który 1 stycznia 2002 roku wszedł do obiegu na terenie 12 krajów członkowskich.
Dnia 1 maja 2004 wszedł w życie Traktat o Przystąpieniu i miało miejsce największe rozszerzenie Unii Europejskiej o 10 nowych państw: Cypr, Czechy, Estonię, Litwę, Łotwę, Maltę, Polskę, Słowację, Słowenię, Węgry. Unia powiększyła się o ponad 100 mln. nowych obywateli.

GŁÓWNE CELE, JAKIE STAWIA SOBIE UNIA EUROPEJSKA, TO:


WSPIERANIE I PRZYCZYNIANIE SIĘ DO ROZWOJU
GOSPODARCZEO I SPOŁECZNEGO

• jednolity rynek wewnętrzny
• wspólna waluta

ZAPEWNIENIE JEDNOLITEJ TOŻSAMOŚCI


• programy pomocy humanitarnej
• wspólna polityka zagraniczna
• wspólne stanowiska wobec organizacji międzynarodowych

STWORZENIE PRZESTRZENI WOLNOŚCI, BEZPIECZEŃSTWA
I SPRAWIEDLIWOŚCI

• rynek wewnętrzny
• swoboda przemieszczania się
• koordynacja wymiaru ścigania

OBYWATELSTWO EUROPEJSKIE

• nie zastępuje obywatelstwa narodowego
• nadaje nowe prawa polityczne i społeczne

EUROPEJSKI DOROBEK PRAWNY

• legislacja instytucji europejskich
• traktaty założycielskie


Polityczny wymiar członkostwa Polski w Unii Europejskiej

Z politycznym wymiarem członkostwa państwa w Unii Europejskiej wiąże się wiele problemów i pytań dotyczących jego statusu. Do korzyści można zaliczyć przede wszystkim następujące konsekwencje członkostwa:
 Polska stała się istotnym elementem konstrukcji europejskiej; może odgrywać ważną rolę w rozszerzaniu strefy stabilności (perspektywa wschodniego wymiaru UE); otrzymała nowy wizerunek jako członek wielkiego ugrupowania integracyjnego.
 Nastąpiło wzmocnienie bezpieczeństwa w państwie, co ma znaczenie ze względu na położenie Polski pomiędzy Wschodem a Zachodem i występujące za wschodnią granicą obszary niestabilności.
 Są szanse na ugruntowanie się państwa prawa.
Podnoszone przez eurosceptyków argumenty odwołują się do następujących kwestii:
 Ograniczenia suwerenności państwa w warunkach członkostwa w Unii Euro¬pejskiej, co ma być następstwem zwłaszcza konieczności rezygnacji z autono¬micznego kształtowania niektórych polityk, np. rolnej,, handlowej, transporto¬wej czy monetarnej.
 Zagrożenia integralności państwa w związku z rozwijanymi w Unii Europej¬skiej tendencjami regionalizmu.
 Niebezpieczeństwa ze strony Niemców dążących do wykopu polskiej ziemi i podporządkowania sobie środków masowego przekazu.
 Zagrożenia tożsamości narodowej i wartości narodowych.
Jak należy sądzić, ocena politycznego wymiaru członkostwa Polski w Unii Europejskiej wymaga pragmatyzmu i racjonalnego punktu widzenia. Potencjalne korzyści z członkostwa są w znacznym stopniu zależne od wewnętrznych zdolności rozwoju i mobilizacji.
Trzeba też wskazać, że przeniesieniu części suwerennych kompetencji na organy ponadnarodowe towarzyszy wzrost pozycji państwa na arenie międzyna¬rodowej w związku z udziałem w kształtowaniu wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej. Historyczne doświadczenia integracji euro¬pejskiej przekonują, że nie zagraża ona tożsamości narodowej, a otwarte są szanse na wzajemne przenikanie i wzbogacanie się kultur. Często następstwa integracji bywają automatycznie utożsamiane z konsekwencjami globalizacji i inwazji kultury masowej.

Ekonomiczny wymiar członkostwa Polski w Unii Europejskiej

Następstwa ekonomiczne członkostwa Polski w Unii Europejskiej są naj¬bardziej oczywiste. Korzyści można sprowadzić do następujących konsekwencji:
• Umocnienie się tendencji rozwojowych w gospodarce, wzrost dochodu naro¬dowego
i produkcji przemysłowej, zwiększanie się stabilności makroekono¬micznej oraz
wiarygodności na rynkach europejskich i światowych.
• Wskutek przynależności do jednolitego rynku zwiększa się tempo wzrostu go¬spodarczego i przyspiesza proces restrukturyzacji gospodarki, co w dalszej perspektywie przyczyni się do likwidacji luki rozwojowej.
• Otwarcie gospodarki pomaga przenosić na grunt polski zachodnie doświad¬czenia w zakresie zarządzania, marketingu i organizacji produkcji.
• Dzięki intensyfikacji kontaktów między państwami i wymiany doświadczeń zwiększył się dostęp do nowych technologii, co powinno spowodować i wzrost innowacyjności.
• Zwiększyły się rozwojowe możliwości rolnictwa poprzez pełny dostęp polskich produktów rolnych do rynku unijnego, unijną pomoc obejmującą dopłaty bez-pośrednie, dotacje do cen żywności.
• Unijne programy współpracy, w tym przede wszystkim fundusze strukturalne, dają szanse zwiększenia eksportu na rynkach trzecich, w tym możliwość odzy¬skania rynku wschodniego, przyspieszenia procesu restrukturyzacji polskiego rolnictwa, wzrostu napływu kapitału unijnego, nowych technologii i systemów zarządzania. Przyspieszenie tempa rozwoju gospodarczego spowoduje stabili¬zację dochodów rolnych i cen oraz zwiększenie środków z polskiego budżetu dla wsi i rolnictwa.
Korzyściom w wymiarze ekonomicznym towarzyszą również potencjalne koszty i zagrożenia. Oto niektóre z nich:
• Konieczność poniesienia znaczących wydatków dostosowawczych, obejmują¬cych m.in. wdrożenie kosztownych unijnych norm i standardów, komputery¬zację linii produkcyjnych, dostosowywanie prawa, stworzenie systemów infor¬matycznych.
• Zaostrzenie walki konkurencyjnej – w konsekwencji otwarcia granic i zniesienia ochrony celnej może nastąpić zalew polskiego rynku zagranicznymi towarami i upadek wielu przedsiębiorstw krajowych. które nie sprostają unijnym wyzwaniom.
• Pojawienie się problemów w sektorze usług rynkowych, tj. telekomunikacji, transporcie, usługach bankowych i ubezpieczeniowych, w związku z ich słabo¬ścią finansową i brakiem restrukturyzacji.
• Możliwość podjęcia przez kapitał zagraniczny działań zmierzających do przejęcia przedsiębiorstw i branżo kluczowym znaczeniu dla gospodarki ryn¬kowej.
• Zagrożenia dla rolnictwa wiążące się m.in. z następującymi zjawiskami: znie¬sienie ceł w handlu żywnością między Polską a Unią, które wystawia naszych producentów na bardzo trudną konkurencję ze strony unijnych farmerów, wy¬eliminowanie części krajowych producentów, niesatysfakcjonujące limity pro¬dukcyjne na niektóre artykuły rolne, znaczne koszty dostosowania i modernizacji polskich gospodarstw.
Rozważając koszty ekonomiczne integracji Polski z Unią Europejską, należy brać pod uwagę, że konieczna restrukturyzacja i modernizacja gospodarki do¬konywałaby się niezależnie od perspektywy członkostwa.



Społeczny wymiar członkostwa Polski w Unii Europejskiej

Członkostwo Polski w Unii Europejskiej oznacza w sferze społecznej określone korzyści związane z następującymi możliwościami rozwoju:
• pojawiła się szansa na zbliżenie Polski do standardów europejskich w dziedzi¬nie bezpieczeństwa wewnętrznego, bezpieczeństwa i warunków pracy, eduka¬cji, zdrowia;
• swoboda świadczenia usług, na rynku europejskim umożliwia polskiemu kon-sumentowi dostęp do najlepszych i najtańszych usług,
• przyjęcie prawa unijnego w dziedzinie telekomunikacji doprowadzi do stop¬niowego obniżania opłat za połączenia telefoniczne, powszechnej dostępności do wszelkiego rodzaju usług, w tym obniżenia kosztów dostępu do Internetu;
• akceptacja prawa wspólnotowego w zakresie transportu wpłynie pozytywnie na poprawę bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz na zmniejszenie negatywne oddziaływania transportu na środowisko naturalne;
• objęcie prawem wspólnotowym sektora bankowego zapewni zwiększenie róż-norodności form świadczeń oraz udostępni bardziej rzetelną informację doty¬czącą usług;
• swoboda przemieszczania się osób otworzy szansę znalezienia zatrudnienia na całym obszarze Unii Europejskiej i oznacza zniesienie wszelkich form dyskry¬minacji we-wszystkich aspektach życia, a w perspektywie – pomoże rozwiązać problem bezrobocia,
• zaakceptowanie wspólnotowych standardów socjalnych, w tym także Europej¬skiej Karty Socjalnej, zwiększy stopień bezpieczeństwa socjalnego;
• powiększyły się szanse edukacyjne; szczególne perspektywy otwierają się więc przed młodzieżą. Polscy studenci i uczniowie, zgodnie z obowiązującą w Unii zasadą równości, są pełnoprawnymi uczestnikami programów edukacyjnych, otwierających możliwości współpracy, wymiany i kształcenia w różnych krajach Wspólnoty; rozwiązana zostanie kwestia uznawania dyplomów;
• konieczność zwiększenia dbałości o środowisko naturalne stwarza szanse na poprawę jakości życia.



5 4 5