Odpowiedzi

2010-03-09T07:33:00+01:00
POLITYKA WEWNĘTRZNA I ZAGRANICZNA BOLESŁAWA CHROBREGO Bolesław
Nie objął on jednak władzy od razu po śmierci swojego ojca, ponieważ
zgodnie z obowiązującym prawem, nad poszczególnymi terenami panowali
również jego przyrodni bracia. Bolesław szybko zdołał wygnać ich z
kraju i przejąć władzę nad całym państwem, po to aby kontynuować
ekspansjonistyczną politykę swojego ojca. Za Bolesława Chrobrego
następowała organizacja państwa. Po wielu wojnach liczyło milion
mieszkańców, którzy skupiali się w grodach i podgrodziach.
Zamieszkiwane przez nich grody zyskiwały nowe funkcje, ponieważ stawały
się centrum administracyjnym, stolicą biskupstwa i rezydencją książęcą.
Rozwijał się system feudalny, w związku z czym następowała rozbudowa
struktury władzy, która składała się z księcia(posiadającego najwyższą
władzę w państwie, który prowadził politykę wewnętrzną i zagraniczną),
radnych(możnych, którzy składali się z najwyższych dostojników i mieli
za zadanie doradzać władcy, który musiał się z nimi liczyć) oraz
dostojników takich jak wojewoda(zastępował księcia podczas jego
nieobecności)kanclerz(prowadził kancelarię książęcą) , cześnik,
(opiekował się piwnicą panującego)stolnik(opiekował się spiżarnią
panującego) oraz komornik , który sprawował pieczę nad skarbem.
Zgromadzany był wiec,- zwyczaj ten wywodził się z organizacji
plemiennej i miał charakter doradczy. Tworzyła się administracja
terytorialna. System grodów dzielił państwo na okręgi grodowe,
zarządzane przez komesów grodowych, do obowiązków których należało
zarządzanie okręgiem wokół grodu, ściąganie daniny, sprawowanie sądów
pilnowanie porządku oraz zwoływanie pospolitego ruszenia. Książe nie
miał swojej stolicy. Objeżdżał istniejące grody, z których
najważniejsze było Gniezno. Książę miał też gwardię na
utrzymaniu. W razie zagrożenia kraju, zwoływane było pospolite
ruszenie, podczas którego kraju bronić mieli wszyscy mężczyźni. Za
panowania Chrobrego, powstała organizacja kościelna, których
poszczególne organy mieściły się w Gnieźnie, Krakowie, Wrocławiu i
Kołobrzegu. W Poznaniu istniało biskupstwo misyjne podległe
bezpośrednio Rzymowi. Książę miał prawo nadawania inwestytury.
Państwo Chrobrego miało charakter patrymonialny, to znaczy, że
stanowiło własność panującego. Posiadał swoje osobiste regalia, w
których skład wchodziło górnictwo, budowa grodów i handel. Gospodarka
oparta była głównie na rolnictwie i hodowli, a do obowiązków ludności
należało oddawanie daniny i posługi. Zwolnione od danin były jedynie
osady służebne, rozmieszczone w bezpośredniej bliskości grodu i
zamieszkiwane przez ludność wyspecjalizowaną do jednego rodzaju posług
na rzecz grodu. W 997 roku miała miejsce misja chrystianizacyjna
biskupa praskiego św. Wojciecha, który w Prusach, został zamordowany.
Chrobry wykupił zwłoki Wojciecha, który kanonizowany został umieszczony
w Gnieźnie, co umożliwiło wykorzystania męczeńskiej śmierci biskupa do
stworzenia w Polsce własnej metropolii kościelnej podległej
bezpośrednio Rzymowi. Trzy lata później odbył się słynny zjazd
gnieźnieński, którego pretekstem była pielgrzymka cesarza Ottona III do
grobu św. Wojciecha. W czasie tego zjazdu Otton potwierdził decyzję
papieża dotyczącą utworzenia biskupstw, a symbolem tego był diadem
cesarski dla Bolesława oraz włócznia św. Maurycego. Było to zapowiedią
rychłej koronacji. Tym samym uznano Chrobrego za władcę równorzędnego
innym władcom zachodnim. Chrobry prowadził wiele wojen. Wkrótce
po zjeździe gnieźnieńskim nastąpił rozłam w stosunkach polsko –
niemieckich. Dwa lata później zmarł cesarz Otto II, a jego następca
Henryk II, był raczej przeciwnikiem przyjaznych stosunków z sąsiadującą
Polską. Podejmowane przez Chrobrego wyprawy na Słowian Zachodnich
naruszały niemieckie interesy, w związku z czym w latach 1002 – 1018
było sporo walk polsko – niemieckich. W 1002 roku, Bolesław zajął
Milsko i Łużyce, a w roku następnym wmieszał się w konflikt dynastyczny
Przemyślidów, wkroczył do Pragi, zajął Czechy i Słowację. Henryk II
zażądał od Bolesława hołdu dla Czech, a w przypadku jego odmowy
rozpoczęta została wojna. Wyprawa Henryka II, która miała miejsce
w 1005 roku, zakończyła się przegraną Bolesława, któremu zabrano Milsko
i Łużyce. Wojska niemieckie dotarły aż pod Poznań, gdzie zawarto pokój
w związku z którym Chrobry utracił większość ziem. W latach 1007
– 1013 nastąpiła druga faza wojny, podczas której Milsko i Łużyce
powróciły z powrotem do Polski. Kolejne wyprawy zarówno polskie jak i
niemieckie nie przynosiły konkretnych rozstrzygnięć, dlatego zawarty
został pokój w Merseburgu, gdzie cesarz zgodził się na utrzymanie tych
zaciekle zajmowanych ziem pod polskim panowaniem, jednak jako lenna
niemieckiego. W latach 1015 – 1018 doszło do kolejnych walk,
jednak wojskom niemieckim, nie udało się sforsować dobrze bronionej
Odry, w związku z czym doszło do zawarcia pokoju w Budziszynie na mocy
którego Milsko i Łużyce powróciło do Polski, a przyjaznym Polsce
margrabiów Chrobry obiecał obsadzić w planowane wyprawie na Kijów.
Chrobry, prowadził aktywną politykę w kierunku wschodnim. W stosunkach
z Rusią Kijowską wspierał jednego z synów Włodzimierza Wielkiego –
Świętopełka i tym samym znajdował się w konflikcie z jego bratem –
Jarosławem Mądrym. W 1013 miała miejsce pierwsza wyprawa
Bolesława na Ruś, spowodowana uwięzieniem córki Bolesława, żony
Świętopełka. Sojusznik Bolesława nie utrzymał się u władzy nawet po
roku 1018, gdy po pokoju w Budziszynie Chrobry dokonał kolejnej
wyprawy, zdobywając Kijów i przyłączając Grody Czerwieńskie do Polski.
Na skutek prowadzonych wojen, Bolesław przyłączył do Polski Łużyce i
Milsko i Miśnię, co odbyło się kosztem Niemiec. Kosztem Czech zdobył
Morawy i Słowację, a Rusi Kijowskiej Grody Czerwieńskie. Ważnym
wydarzeniem była również pierwsza koronacja, jakiej dokonano w 1025
roku. Tuż przed śmiercią, wykorzystując kolejne bezkrólewie w
Niemczech, Chrobry uzyskał od papieża zgodę na koronację i w kwietniu
wspomnianego roku koronował się na pierwszego króla. Zmarł wkrótce
potem , ale natychmiast koronował się syn króla Mieszko II, który
został wyznaczony przez niego na następcę.

ocena postaci : moim zdaniem Boleslaw Chrobry byl postacią pozytywną zrobil wiele dla polski min. przyłaczyl ponownie do państwa polskiego utracone w 981 roku Grody Czerwieńskie.
Popierał akcje misyjne Wojciecha Sławnikowica, biskupa praskiego i Brunona z Kwerfurtu. W 1000 roku doprowadził do powstania metropolii gnieźnieńskiej i trzech biskupstw (kołobrzeskiego, krakowskiego, wrocławskiego).
6 4 6