Odpowiedzi

2010-03-08T22:54:08+01:00
Żona:
-pochodziła z miasta
-Była osobą rozpieszczoną i uwielbiającą wygody
-miała duże wymagania w stosunku służby, Ona uważala, że do usługiwania trzeba ludzie wielu, praktycznie do każdej rzeczy (czynności) kogoś innego np. od wypieków - cukiernika, od robienia pasztetów - pasztelnika itp.
-Myślała tylko i wyłącznie o sobie
- liczyła się tylko ona i to zeby było jej dobrze i wygodnie -Lubiała się dobrze bawić i mieszkać w bardzo dobrych warunkach, nie zważając ile to bedzie kosztować.
-Cechował ją również brak zdrowego rozsądku i krytycyzmu wobec własnej osoby, uważała że zawsze ma rację i że wszyscy powinni jej słuchać oraz jej ustępować, co świadczy, że była samolubna.
-Nie pałała miłością do męża , a wręcz była dla niego nieuprzejma. On był dla niej bardzo dobry, ustępował jej. wprowadziła zmiany w domu jak i w ogrodzie na jej zyczenia. Lecz i to nie robiło na niej wrażenia. Starał się jak mógł , ale nie był w stanie jej dogodzić.
-Żona Piotra była osobą władczą, lubiła mieć władzę w swoich rękach i decydować o wszystkim.
-ej innymi, lepszymi cechami były: przedsiebiorczość i energiczność, choć wykorzystywała je w nie właściwych celach
-Zraziła do siebie wiele osób m.in. własnego męża, który nie miał po krótkim czasie małżeństwa siły ani pieniędzy, by dalej spełniać jej zachcianki.
7 4 7
Najlepsza Odpowiedź!
2010-03-08T22:59:18+01:00
Pan Piotr

Ten bohater posiada bardzo charakterystyczne dla XVIII-wiecznej szlachty cechy osobowości - jest cierpliwy, usłużny wobec małżonki, niewymagający, ceni sobie tradycję, zgadza się na spełnianie jej kapryśnych zachcianek, dlatego, że przede wszystkim zależy mu na zysku. Ma swoją hierarchię wartości. Nie ożenił się z powodu miłości, ale z wyrachowania. Cierpi, a mimo to wciąż wspomina o wioskach, które dzięki ślubnemu kontraktowi weszły do jego majątku. Małżeństwo było dla pana Piotra kontraktem handlowym.

Żona modna

O imieniu bohaterki satyry nie ma mowy w tekście . Jest to mieszczanka, (zarozumiała, marudna, egoistyczna, rozrzutna, lekkomyślna, wygodna, uparta, materialistka, pogardliwa, krytyczna, złośliwa) bezmyślnie naśladująca francuską modę obyczaje i język. Jest przeciwniczką wszystkiego co polskie. Rozrzutna i egoistyczna, jest symbolem oświeceniowej modnisi, kobiety próżnej. Odnosi się z pogardą i lekceważeniem nie tylko do służby , ale także do księdza plebana. Jest również komicznie sentymentalna. Pieniądze nie grały dla niej żadnej roli. Często miewa wahania nastrojów. To typowa modna mieszczka, dla której najważniejsze jest życie towarzyskie i spełnianie wymogów stale zmieniającej się mody. Zatraciła się w ślepym podążaniu za modą. Nie dba o męża, nie liczy się z nim. Traktuje wszystkich przedmiotowo. Chce być zawsze w centrum zainteresowania.
7 4 7