Odpowiedzi

2010-03-09T13:43:44+01:00
Lancelot, Launcelot, najsłynniejszy z rycerzy Okrągłego Stołu, wcielenie ideału średniowiecznego wojownika bretońskiego. Syn króla Bana, porwany w dzieciństwie przez czarodziejkę Vivien, od 18 roku życia przebywał na dworze króla Artura. Ulubieniec władcy, zakochał się (z wzajemnością) w królowej Ginewrze, co zamknęło mu drogę do odnalezienia św. Graala (tylko rycerz bez skazy mógł zdobyć relikwię). Ojciec Sir Galahada ze związku z Elaine, którą pod wpływem czarów Lancelot wziął za królową. Wygnany przez Artura z królestwa, toczył z nim wojnę, śmiertelnie ranił Sir Gawaina, któremu legenda przypisuje odnalezienie św. Graala. Po powrocie do Anglii, na wieść o śmierci króla, rozwiązaniu Okrągłego Stołu i złożeniu ślubów zakonnych przez Ginewrę, wstąpił do klasztoru, gdzie zmarł niedługo po swojej ukochanej. Legendę Lancelota tworzyli w XII i XV w. Chrétien de Troyes i Th. Malory. Bohaterem swoich utworów uczynili rycerza: A. Tennyson, E. A. Robinson, J. Cocteau.

Król Artur, Arthmael, Św. Armel, Arthwys (482, Boverton w Glamorganie - 562, St. Armel des Boschaux w Bretanii) - król Morgannwgu i Gwentu, władca Brytów, wódz celtycki.
Artur był synem Meuriga, króla Morgannwgu i Gwentu oraz Onbrawsty, córki króla Goare i Ergingu. Był potomkiem cesarza rzymskiego Magnusa Maksymusa. Koronowany w Caer Vudei w 497 r. przez Św. Dyfriga. W 537 po bitwie pod Camlanem, w której Artur został ciężko ranny, nastąpił przewrót w państwie. Króla przewieziono na wyspę Ynys Afallach (obecnie Bardsey Island), gdzie z trudem wrócił do zdrowia. Zrzekł się wtedy korony na rzecz syna. Po upadku Artura w 537 wielka konfederacja księstw brytyjskich, do tej pory skutecznie powstrzymująca inwazję Sasów, rozpadła się. W 530 po śmierci ojca Ginewry, hrabiego Gwythyra, przejmuje księstwo Leon w Armoryce.

Ginewra, Gwenhwyfar (ang. Guinevere) – postać z legend arturiańskich. Olśniewająco piękna żona króla Artura. Córka jego przyjaciela i sojusznika Leodegrance'a (Leodegana) - króla Cameliard, siostra Gwenhwyfach. W niemal wszystkich wersjach legendy bezdzietna.

Artur ożenił się z Ginewrą w wieku 13 lat, wraz ze wstąpieniem na tron, w imię sojuszu z jej ojcem Leodegrance'm - bądź też, gdy spotkawszy ją w czasie jednej ze swych misji, zakochał się w niej bez pamięci. W legendach arturiańskich powtarza się motyw porwania Ginewry. W jednych wersjach porwał ją król Melwas i uwięził w swojej twierdzy w Glastonbury, wg Życia Gildas Ginewra została uwięziona dzięki mediacji św. Gildasa, zanim jeszcze Artur rozpoczął oblężenie twierdzy. W innych wersjach porywaczem był Malagant, były rycerz Okrągłego Stołu, który stał się nieprzyjacielem Artura.

Ukochanym Ginewry był przyjaciel króla Artura, Lancelot z Jeziora, który obrał ją za damę swego serca, dokonywał w jej imię bohaterskich czynów i zaprzysiągł bronić z mieczem w ręce jej czci i sławy. Ginewra wygnała Lancelota z zamku, gdy ten zdradził ją z Elaine z Corbenic, która dzięki czarom przybrała postać żony Artura i zwabiła tym sposobem jej ukochanego do swego łoża.

Ujawnienie romansu Ginewry i Lancelota przez synów króla Lota, było przyczyną rozłamu wśród Rycerzy Okrągłego Stołu. Lancelot w obronie ukochanej zabił kilku swoich byłych przyjaciół, potem walczył z samym królem Arturem. Kiedy Artur walczył z Lancelotem, zostawił Ginewrę pod opieką swojego syna - Mordreda, a ten postanowił zająć miejsce ojca na tronie i u boku Ginewry. Ostatecznie w bitwie pod Camlann Mordred zabił Artura, ale najpierw sam otrzymał śmiertelną ranę. Razem ze śmiercią Artura upadł Camelot. Po tych wszystkich wydarzeniach Ginewra złożyła śluby zakonne.

Excalibur (Ekskalibur) (wal. Caledfwlch, w wolnym przekładzie "miecz światła") – legendarny miecz z legend arturiańskich. Otrzymał go Król Artur od Pani Jeziora, po tym jak złamał poprzedni "Miecz z Kamienia". Broń ta miała być wieczna, a jej pochwa miała tę właściwość, że noszącemu nie zagrażały żadne rany.

Po śmierci Artura, z rąk popleczników jego syna Mordreda (Medrauta), miecz zawędrował z nim na Avalon. Tam miał czekać na powrót króla do świata żywych, aby następnie wraz z nim brać udział w walce o dobro, prawość i braterstwo, przede wszystkim zaś o miłość. Jednakże podczas wielkiego przelewu krwi celtyckiej Excalibur ma powrócić na świat i pojawić się w miejscu Miecza z Kamienia, prawdopodobnie w Stonehenge.

Istnieje legenda, że Caliburn miał być po śmierci przekazywany z rąk do rąk wszystkim rycerzom godnym jego posiadania, ale jest to wątpliwe i bardziej prawdopodobne jest przypuszczenie, że został rozbity i tworzy 13 skarbów Brytanii, zawiezionych na wyspę Bardsey wraz z Merlinem. Dalszą częścią legendy jest fakt iż Caliburn może zostać odrodzony tylko z czystej miłości dziecka, co do dzisiaj jest nie do rozszyfrowania, albowiem ten który będzie dzierżył miecz musi być "mężem prawym, sprawiedliwym i wolnym od nienawiści i zła tego świata". Niedawno nazwa Excalibura została odczytana przez naukowców, zajmujących się kulturą celtycką, jako zlepek słów łacińskich ensis caliburnus, czyli "miecz chalibijski", czyli wykuty przez Chalibów, lud pochodzący z Anatolii.

Parsifal – literacka postać fikcyjna, jeden z bohaterów legend o Rycerzach Okrągłego Stołu, poszukiwacz Świętego Graala, sprzymierzeniec króla Artura
4 3 4