Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
  • Użytkownik Zadane
2010-03-10T08:18:31+01:00
* Aurelia Jedwabińska - główna bohaterka, córka Ewy i Eugeniusza Jedwabińskich, wnuczka Marty Jedwabińskiej.
* Konrad Bitner - kolega ze szkoły Aurelii, zabiega o jej względy, ma swój mały teatrzyk kukiełkowy, brat Bebe.
* Artur - nie znamy jego nazwiska. Jego mama była siostrą Macieja i Piotra Ogorzałków. Mieszkaniec Pobiedzisk, również zabiega o Aurelię, chce studiować architekturę, trochę gbur.
* Marta Jedwabińska - babcia Aurelii, matka Eugeniusza.
* Pan Jankowiak - woźny w szkole, cierpi z powodu samotności, zaprzyjaźnia się z Różą i Laurą.
* Eugeniusz Jedwabiński - ojciec Aurelii, syn Marty.
* Grzegorz Stryba - mąż Gabrieli Borejko.
* Gabriela Borejko - matka Laury i Róży, siostra Natalii i Patrycji oraz żona Grzegorza.
* Janka Ogorzałka, zwana Kreską - wnuczka profesora Dmuchawca, żona Maćka Ogorzałki oraz przyjaciółka Gabrysi i Aurelii.
* Profesor Dmuchawiec - dziadek Kreski.
* Laura Pyziak - córka Gabrieli Borejko i Janusza Pyziaka zwana "Tygryskiem", siostra Róży.
* Róża Pyziak - córka Gabrieli Borejko i Janusza Pyziaka zwana "Pyzą", siostra Laury.

Najogólniej rzecz biorąc powieść "Dziecko piątku" ukazuje dalsze losy znanej z "Opium w rosole" Aurelii Jedwabińskiej vel Genowefy Bombke. Starsza o dziesięć lat okazuje się mieć sylwetkę psychologiczną jeszcze bardziej skomplikowaną. Ciężko doświadczona przez życie (śmierć matki, trafienie pod opiekę obojętnego ojca i jego nowej, niechętnej Aurelii żony), nie daje sobie rady z wszystkimi swoimi problemami, nie znajduje porozumienia z ludźmi, którzy do tej pory byli jej najbliżsi. Zrywa kontakty z ukochaną Kreską, gdy uświadamia sobie, iż darzy miłością jej męża - Maćka Ogorzałkę.
Punktem zwrotnym w życiu Aureliii staje się wakacyjny wyjazd do niewidzianej od lat babci. Pobyt w Pobiedziskach, powrót do korzeni swojego ojca, rozmowy z babcią a także miłosne manewry rozgrywane pomiędzy bohaterką oraz dwoma zainteresowanymi nią chłopcami, powodują wewnętrzną, a w dużym stopniu także zewnętrzną, metamorfozę Aurelii, która od tej pory staje się osobą bardziej otwartą, pewniejszą siebie. Decyduje się na szczerą rozmowę z ojcem, co powoduje skruszenie lodów pomiędzy nimi i definitywną zmianę wzajemnych relacji, a także na wyjaśnienie wszystkich nurtujących ją problemów Kresce, u której znajduje pełne zrozumienie.
Wątek Aurelii jest wątkiem głównym omawianej powieści, ale nie mogło zabraknąć tu także wątków pobocznych. Jednym z nich jest historia samotnego szkolnego woźnego - pana Jankowiaka, którego życie po spotkaniu z Aurelią, a co za tym idzie, także innymi bohaterami Jeżycjady, diametralnie się zmienia. Zyskuje nie tylko przyjaciół, ale również miłość babci Jedwabińskiej i przekonanie o sensie życia, w który dawno zdążył zwątpić.
Ważnym wątkiem są również perypetie znanego z "Brulionu Bebe B." Konrada Bittnera, starszego już co prawda, ale równie nieśmiałego i zakompleksionego jak dawniej. Przyjaźń z Aurelią i wydarzenia, do jakich dochodzi w Pobiedziskach także u niego powodują wewnętrzną przemianę - od tej pory staje się pewniejszy siebie i bardziej otwarty na świat i innych ludzi, poprawia także relacje z siostrą naderwane nieco przez jego zazdrość o chłopaka Bebe - Damba.
Nie mogło zabraknąć także, jak to w Jeżycjadzie, rodziny Borejków. W tym tomie na plan pierwszy wysuwają się perypetie dwóch córeczek Gabrysi - Pyzy i Tygryska czyli Róży i Laury, które kolejnymi zwariowanymi pomysłami przyprawiają swoich opiekunów o zawrót głowy.
"Dziecko piątku" należy do najdramatyczniejszych części cyklu. Po raz pierwszy szerzej podejmuje Musierowicz temat śmierci. We wspomnieniach bohaterek (Aurelii i babcie Jedwabińskiej) pojawia się bliższa i dalsza przeszłość. Wątki prowadzi autorka naprzemiennie, a wydarzenia postrzegane są z różnych punktów widzenia (Aurelii, Konrada, pana Jankowiaka).
Bezwzględną wartością tej powieści są wiara w dobro, optymizm a także pochwała tolerancjii wzajemnej życzliwości. Jak w każdej powieści Musierowicz oparciem i bezpiecznym schronieniem dla każdego człowieka jest pełen ciepłych uczuć i otwartych ludzi dom. Niosąca nadzieję jest także wiara autorki w spełnienie się uczuciowych potrzeb bohaterów, a co za tym idzie, także czytelników, w każdym wieku.
Ostatnia aktualizacja ( środa, 26 lipiec 2006 )
9 3 9