Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2009-10-23T18:21:12+02:00
Mity są to opowieści odnoszące się do najdawniejszych czasów przekazujące informacje o bogach i bohaterach starożytnych greków oraz przekazujące zalążki religijnych wyobraźni. Mity w logiczny sposób wyjaśniały skąd się wziął kosmos świat oraz bogowie , tłumaczyły zjawiska przyrody ludzkie uczucia.
Np. Prometeusz, Syzyf, Puszka Pandory, Orfeusz i Euredyka

Zbytki:
-kościół św.Marcina we Wrocławiu
-mostek Czarownic
-Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Wrocławiu - Ołtaszyn
-Archikatedra św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu
-Kamienica Pod Złotym Psem
2009-10-23T19:42:07+02:00
-Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Wrocławiu - Ołtaszyn
-Archikatedra św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu

mit to opowieść o otaczającym ludzkość świecie, opisująca historię bogów, demonów, legendarnych bohaterów oraz historię stworzenia świata i człowieka. Próbowała ona dać wyjaśnienie odwiecznych zagadnień bytu ludzkiego, mistyki, życia i śmierci, dobra i zła, jak również istnienie zjawisk przyrody (np. pory roku, piorun). Opowieści mityczne są przejawem wczesnego stadium rozwoju doktryny religijnej, tzw. etapu mitycznego.

Prometeusz, Prometheus, w mitologii greckiej, tytan, którego imię znaczyło "przemyślny". Syn Japetosa i Okeanidy Klimene. Brat Atlasa i Epimeteusza. Ojciec Deukaliona. Próbował przechytrzyć Zeusa, gdy ustalano, które części ofiary należą się bogom. Zeus przejrzał podstęp i za karę odebrał ludziom ogień, a Prometeusz wykradł go i zwrócił im. Wówczas Zeus w odwecie wysłał na ziemię Pandorę, a Prometeusza skazał na wieczne męki: przykutemu do skał Kaukazu Prometeuszowi sęp wyjadał ciągle odrastającą wątrobę.

Prometeusz jest symbolem dobroczyńcy ludzkości. Uznany za wynalazcę rzemiosł i ojca postępu. Wg Ajschylosa (Prometeusz skowany) Prometeusz został uwolniony przez Heraklesa za zgodą Zeusa w zamian za wyjawienie ojcu bogów tajemnicy Tetydy. Wg późniejszej wersji mitu Prometeusz był uważany za stwórcę człowieka. Wyidealizowana postać Prometeusza stała się w XIX w. symbolem prometeizmu, wyrazem buntu przeciw potęgom krępującym rozwój wolności ducha jednostek, symbolem cierpienia dla idei.

Najpopularniejsza wersja mitu stała się podstawą wielu utworów literatury, tak starożytnej, jak i nowożytnej (P. Calderón, J.W. Goethe, P.B. Shelley, G.G. Byron, H.W. Longfellow, J. Fletcher) oraz muzyki (L. van Beethoven, F. Liszt, A.N. Skriabin, G. Fauré) i sztuk plastycznych (greckie malarstwo wazowe, Tycjan, P.P. Rubens, P. von Cornelius).