Odpowiedzi

2010-03-10T20:55:56+01:00
Jeden z wielkich poetów łacińskich, Horacy, napisał: ?Zdobyta Grecja podbiła dzikich zwycięzców?. Rzeczywiście, Rzymianie górowali siłą nad państwami greckimi, ale ustępowali Grekom w dziedzinie kultury. Zdobywcy stali się uczniami swoich poddanych. Nie przeszkodziło im to jednak w stworzeniu dzieł wielkich i w pełni oryginalnych.

Historia literatury łacińskiej zaczyna się w drugiej połowie III w. p.n.e. od tłumaczenia ?Odysei? i greckich dramatów. Rozkwit poezji łacińskiej przypada na czasy panowania Oktawiana. Wśród licznych twórców trzech: Wergiliusz, Horacy i Owidiusz zapewniło sobie największą popularność. Wergiliusz był autorem sielanek, a przede wszystkim ?Eneidy? opiewającej protoplastę Rzymian Eneasza. W dorobku Horacego możemy znaleźć liczne utwory liryczne o bardzo rozmaitej tematyce i nastroju: pieśni refleksyjne, opiewające radość życia, a także utwory patriotyczne. Owidiusz był twórcą poezji o tematyce miłosnej - ? Sztuka kochania?, tworzył też dzieła mitologiczne -?Przemiany?. Przedmiotem chętnie podejmowanym przez autorów łacińskich była historia. W połowie I w. p.n.e. powstawały utwory G. J. Cezara. Tytus Liwiusz napisał monumentalne dzieło opowiadające historię Rzymu Ab urbe condita libri. Tacyt opisywał dzieje cesarzy dwóch pierwszych dynastii. Osobną dziedziną prozy rozwijającą się w Rzymie była sztuka wymowy, zdobycie której było niezbędnym warunkiem kariery politycznej. Mistrzem tego gatunku pozostał Cyceron. Specyficzną właściwością rzymskiej kultury było rozwinięcie prawa. Jego podstawowe zasady obowiązują po dziś dzień w prawie współczesnych społeczeństw. W dziedzinie budownictwa, zwłaszcza w architekturze sakralnej, wpływy greckie były równie silne, jak w literaturze, ale Rzymianie potrafili tu pójść znacznie dalej. O ile największe dzieła architektury greckiej były kamienne, o tyle Rzymianie posługiwali się cegłą. Pozwoliło to na stosowanie półokrągłych sklepień i kopuł. Wiele budowli miało związek z kultem cesarskim i upamiętniało zwycięstwa armii. Budowano monumentalne świątynie, łuki triumfalne, kolumny, mosty, bazyliki, mauzolea, ogromne sale i teatry. W okresie szczytowego rozwoju techniki budowlanej, wznoszono amfiteatry. Miały one kształt elipsoidalny. Na dole znajdowała się arena, obiegała ją wokół widownia wznosząca się ku górze. Największy amfiteatr zbudowali cesarze z dynastii Flawiuszy - Koloseum. Rzymianie byli również mistrzami w dziedzinie budowania wodociągów rozwiązując w ten sposób problem zaopatrzenia miast w wodę. Budownictwo miejskie obejmowało także stadiony, termy i wille. Etruskie i hellenistyczne wzory dostarczały inspiracji w rzeźbie i malarstwie. Szczególnie dobrze rozwinęła się rzeźba portretowa. Tworzono posągi zasłużonych cesarzy, wodzów, kapłanów, męskie i kobiece akty a także ogromną ilość rzeźb przedstawiających bóstwa i herosów. Reliefami ozdabiano łuki triumfalne i kolumny. W wierzeniach rzymian dominowały bóstwa rolnicze i opiekuńcze, poza tym przyswoili oni sobie religię Greków, ich mity i legendy. Bóstwom nadali własne imiona. W 392 r. za religię panującą uznane zostało chrześcijaństwo.