Odpowiedzi

2010-03-10T21:16:44+01:00
Pierwsze elfy z Ulthuan, przybyły do Starego Świata, z zachodnich jego wybrzeży, odkrywając położony w środku kontynentu wielki las, okrywający obszar tak wielki, że nie można go objąć wzrokiem. Las ten, który znany jest ludziom jako Las Loren, jest bladą imitacją tego, co odkryły elfy. Elfy nazwały ten las Athel Loren, co znaczy 'Las Początku Świata'.

Las był królestwem, odrobinę skażonym przez zło. Orki i gobliny jednak nigdy nie odkryły prawdziwej drogi do lasu, a inne potwory spotkano jedynie na obrzeżach i wzgórzach Szarych Gór. Krasnoludzcy poszukiwacze ominęli go, kiedy odważyli się przybyć w góry w poszukiwaniu rud. Las pozostaje miejscem, które zamieszkują, niepokojone przez nikogo, drzewce i driady. Możliwe, że z powodu tych strażników, las był spokojnym, pięknym miejscem. Niektórzy spośród kolonistów wysokich elfów osiedlili się w lasach, możliwe tak daleko, że do obecnych granic Kislevu, gdzie zdobyli przychylność duchów lasu i witani są tam jako przyjaciele i strażnicy.

W tym czasie, krasnoludy handlowały z wysokimi elfami w ich przybrzeżnych miastach, na wschodnich wybrzeżach Starego Świata. Oba imperia rozwijały się w szybkim tempie.

Niektórzy powiadają, że z powodu zdrady mrocznych elfów, wybuchła wojna pomiędzy wysokimi elfami i krasnoludami, nazwana 'Wojną O Brodę'. Krasnoludy maszerowały poprzez kontynent, ze swoich królestw w Górach Krańca Świata, by oblegać przybrzeżne porty. Aby dostarczyć paliwo do swoich maszyn wojennych i do ich budowy, lecz także, aby zdenerwować elfy, krasnoludy wycinały drzewa w Athel Loren. Elfy, wstrząśnięte i rozgniewane wyrębem lasu przez chamską, nieokrzesaną rasę, obroniły leśne królestwo. Niewielka liczba elfów w Athel Loren, obrońców dzikiego lasu, urządziła zasadzkę, aby powstrzymać krasnoludy przed wkroczeniem do lasu. Krasnoludy powstrzymane zostały daleko od lasu i obecny Las Loren został uratowany przed ich toporami.

Po upływie dwóch wieków, obydwie rasy wyniszczone zostały przez wojnę. Niespodziewanie, Ulthuan został zaatakowany, przez mroczne elfy, wysokie elfy podjęły decyzję: opuściły Stary Świat i wróciły by bronić swej ojczyzny. Wiele spośród wysokich elfów powróciło do ojczyzny, lecz niektórzy zdecydowali się pozostać w Starym Świecie. Nie chcąc zamieszkać pośród pustych sal i pałaców miast, zrujnowanych przez krasnoludy i narażonych na ataki grabieżców, przyłączyły się do małych grup elfów żyjących w Athel Loren.
Elfy osiedliły się w Athel Loren, zaludniając przy tym te części lasu, które spodobały się im. Zazwyczaj były to duże polany, w pobliżu strumieni oraz dużych ilości owoców i zwierzyny do jedzenia. Powiadają, że plemion, które osiedliły się w lesie, było w sumie siedem, jednak kilka elfich grup osiedliło się i pozostało w Starym Świecie. Fakt ten, zazwyczaj używany jest, przez starsze plemiona, w celach politycznych, w celu ustanowienia w miarę sprawiedliwego podziału władzy. Niektóre plemiona poddają w wątpliwość, słuszność niektórych praw i mogą mieć częściowo rację, a to z powodu braku pisanych praw i faktu, że w przeszłości prawa zapisywano w pieśniach, sztuce i tańcu.

Wkrótce elfy przystosowały się do życia w lesie, mieszkając i podróżując pośród drzew, polując na zwierzynę i zbierając płody natury. Niektóre elfy odkryły ziemie, leżące dalej na wschód, osiedliły się w lasach, które obecnie leżą na terytorium Imperium. Elfy, które pozostały w Starym Świecie zrzekły się wszystkich więzi z wysokimi elfami z Ulthuan, zadeklarowały swą niezależność od Króla Feniksa, dając początek nowemu, swemu własnemu społeczeństwu - leśnych elfów. Odizolowane od bogactw i surowców z Ulthuan, leśne elfy uniknęły pokusy bogactwa i luksusu, które zaprowadziły niektórych z ich odległych kuzynów w szpony mrocznych bogów, pozostając twardym i prostym ludem. Zaczęły czcić Karnosa, Ishę i Liadriel, bogów nie za bardzo szanowanych w Ulthuan, lecz niezwykle ważnych dla tych, którzy żyją pośród dzikiej natury.

Plemiona leśnych elfów, przez odkrywanie, nomadyczne ruchy lub wróżenie, stopniowo stali się znani innym narodom. Przywódcy plemion spotykali się na naradach, aby omówić granice plemion i podziału surowców, bez których musieliby staczać o nie potyczki. Małżeństwa zawierane były pomiędzy rodzinami, zawierano nowe więzi. Zadecydowano, że żadne plemię nie powinno rządzić innymi, by nie doprowadziło to, do walk międzyplemiennych. W legendach napisano, że podczas pierwszego spotykania pomiędzy plemionami dwoje młodych elfów, Orion i Ariel, opuściło spotkanie i odkryło dębowy gaik, pośrodku którego rósł ogromny, starożytny dąb - Dąb Wieków, który rósł zapewne tutaj, odkąd świat był młody. Orion i Ariel wkroczyli do wewnątrz, przez szczelinę w chropowatym pniu potężnego dębu i odtąd nie widziano ich już nigdy. Dalszy ciąg legendy, ma miejsce podczas straszliwej zimy, która doprowadziła do tego, że orki z gór zeszły do lasów, w poszukiwaniu pożywienia i schronienia. Orki szalejąc pośród drzew, bezcześciły piękne królestwo leśnych elfów. Wzywając bogów poprzez rytualne tańce, leśne elfy osiągnęły sukces wypędzając orki z lasu, gdy awatar Karnosa wyłonił się z Dębu Wieków i zabił przywódcę orków. Leśne elfy oddały cześć bogom przy Dębie Wieków, gdzie nastąpiło objawienie, Orion i Ariel wzięci zostali za aspekty bogów, Karnosa i Ishy. Odtąd zaczęto ich czcić, jako półboskie istoty, króla i królową leśnych elfów. Dąb Wieków, stał się środkiem królestwa leśnych elfów, oraz pobliskie polany stanowią odtąd Polanę Króla, zaś polana stała się miejscem spotkań przywódców plemion.

POLANY ATHEL LOREN

W obrębie Athel Loren, krajobraz zmienia się, z jednej części lasu na drugą. Las ciągnie się od równin Bretonni do pogórzy Gór Szarych, a dwie wielkie rzeki biegną przez leśne królestwo. W niektórych miejscach ziemia jest twarda i skalista, w innych miejscach jest bagnista. Na południu ciągną się ogromne polany, gdzie trawy dorównują wysokością drzewom. Niektóre obszary, wyróżniają się, specyficznymi gatunkami drzew.

Nauka leśnych elfów opowiada o kilkunastu polanach w obrębie lasu, każda posiada własną, charakterystyczną właściwość. Niektóre polany zostały zasiedlone przez specyficzne plemiona, inne polany są podzielone. Nomadyczne plemiona mogą poszukiwać podobnych typów polan, gdy wędrują poprzez las. Rozmaite polany opisane są poniżej:

Polana Króla: Ta ogromna i budząca grozę polana, otoczona jest przez wielkie dęby. To święte miejsce, przenikane przez potężną magię lasu. W sąsiedztwie polany rośnie Dąb Wieków, gdzie mieści się pałac króla i królowej.
Jesionowe Gaje: Jesionowe Gaje prawdopodobnie można odnaleźć wzdłuż brzegów rzek, płynących przez las. Jesiony używane są do wytwarzania włóczni, służących do polowań. Gaje gęstych jesionów 'kształtowane są śpiewem' w skomplikowane mieszkania.
Łąki: Łąki znajdują się głównie na południu lasu, a zamieszkuje je plemię Equos. Obszerne polany są domem elfich rumaków. Można tam czasami zobaczyć jednorożca.
Sosnowe Polany: Na pogórzu Gór Szarych, pomiędzy wysokimi szczytami i graniami wietrzejących skał, można odnaleźć sosny. Elfy stworzyły, z korzeni drzew i stalagmitów, wiele mieszkań, na kształt podziemnych sal. Sosnowa żywica używana jest do wielu rzeczy, od wina do magicznych napojów, a nawet do usztywniania włosów. Okolica jest zamieszkana przez wiele dzikich zwierząt włączając olbrzymie orły i jastrzębie bojowe, których niektóre elfy używają do patrolowania lasu oraz w czasach wojny.
Cisowe Gaje: Cis jest wspaniałym drzewem do wytwarzania łuków. Z powodu swego długiego wieku, drzewa wysysają magiczną energię z serca lasu, tworząc cisy, poszukiwane potem przez magów. Ród Cisów zawiera wiele nomadycznych plemion i wędrujących magów, przemieszczających się od jednej do drugiej cisowej polany.
Bukowe Polany: Łagodne wzgórza w centralnym regionie Lasu Loren pokryte są bardzo starymi bukami. Gałęzie tych drzew, 'kształtowane były śpiewem' i splatane w galerie i pomieszczenia. Pnie są jak ogromne sale, tak, że wędrowiec mógłby podróżować obok, nie wiedząc, że w pobliżu mieszka elfi lud. Jedyną rzeczą, której wędrowiec mógłby być świadom, to uroczych odgłosów elfiego śmiechu i śpiewu, dochodzących do niego z każdej strony, jednak konkretnie nie wiadomo skąd.
Dzikie Wrzosowiska: Las Loren otoczony jest, przez otwarte tereny wrzosowisk i zagajników. Tu i tam, można odnaleźć stojące kamienie, naznaczone rzeźbionymi i malowanymi wzorami. Zbudowane zostały, do oznaczenia zewnętrznych granic królestwa, oraz umieszczono na nich ochronne zaklęcia, by stały na straży lasu.
3 3 3