Odpowiedzi

2010-03-15T16:14:46+01:00


Po Powstaniu Styczniowym 22 stycznia 1863 roku, miały miejsce silne represje popowstaniowe w zaborze rosyjskim i wynaradawianie oraz kolonizacja w zaborze pruskim. Przede wszystkim zlikwidowano odrębność Królestwa Polskiego (zmieniono nazwę na „Kraj Nadwiślański”) i Księstwa Poznańskiego. Na ziemiach pod zaborem rosyjskim od 1869 narzucono język rosyjski jako język wykładowy w szkołach, zakazano tworzenia polskich organizacji różnego charakteru, zamknięto warszawską Szkołę Główną, zamiast której otworzono Uniwersytet Rosyjski. Również wprowadzono też stan wojenny na kilkadziesiąt lat, wszystkie wyższe stanowiska urzędnicze obsadzano Rosjanami.
Z kolei na ziemiach pod władzą Prusów również wprowadzono niemiecki jako język urzędowy, niemczono też wszelkie nazwy własne, nakazano opuszczenie Niemiec przez Polaków z innych zaborów.
Polacy długo nie mogli otrząsnąć się po klęsce. Powszechnie wyrażano opinie, że powstanie było błędem i katastrofą narodową. W wielu kręgach społeczeństwa popularność zdobywały hasła pozytywistów, którzy twierdzili, że w zaistniałej sytuacji Polacy powinni zrezygnować z działalności ściśle politycznej, a zamiast tego masowo podjąć pracę organiczną (działania na rzecz rozwoju kulturalnego, społecznego i ekonomicznego narodu).
Pozytywiści, ze swym sztandarowym ideologiem Aleksandrem Świętochowskim na czele, skierowali swój atak przeciwko romantyzmowi, zarówno w literaturze, jak i w polityce i ideologii, a więc przeciwko kultowi powstań i idei nieprzerywalności walki o niepodległość. Głosili dalej potrzebę demokratyzacji stosunków w sferze społeczno-obyczajowej, ograniczenia wpływów kleru, emancypacji kobiet, równouprawnienia Żydów.