Odpowiedzi

2010-03-15T17:21:46+01:00
Dawno, dawno temu za górami, za lasami mieszkała śliczna złotowłosa dziewczynka- Oliwia- wraz ze swoją mamusią i tatusiem. gdy miała osiem lat na świat przyszla jej siostra Kasia. Wszyscy świata nie widzieli poza Kasią. Oliwia była bardzo zazdrosna ponieważ do tego aż kasia się nie urodziła to ona była oczkiem w głowie wszystkich. Było jej bardzo smutno pewnego dnia uciekła z domu. biegła przez las ile sił miała w swoich nóżkach, gdy się podtknełaa wpadła do jakiegoś dołu. gdy się obejrzała była w wspaniałej krainie. pełnej malutkich ludzi. mianowali ją oni królową, Oliwi bardzo podobało się to, że mali ludzie taak ją kochają i sznują. Oliwia żył wśród małych ludzi, dorastala w szczęścu. pewnego dnia poznała uroczego księcia, który mieszkał w niedalekiej dolince malych ludzi. Postanowili się ożenić. Matka księcia która była czarodziejką zmieniła Oliwię w malego czlowieka i ona wraz z księciem zyli dłuugo i szczęśliwiee.


o fajneee: D
Najlepsza Odpowiedź!
2010-03-15T17:27:20+01:00
Dawno , dawno temu , w małej wiosce mieszkała dziewczynka o imieniu Klaudia . Tak jak każde dziecko chodziła do szkoły . Lecz miała problem rodzinny jej babcia była w bardzo ciężkim stanie . Lada dnia mogła umrzeć . Dziewczynka bardzo się martwiła o babunie i każdej nocy się o nią modliła .
Pewnego ranka obudziło ją pianie koguta . Wyjrzała przez okno ale zobaczyła tylko wiatr hulający na drzewie . Nagle coś zastukało w szybę .Były to malusieńkie krople deszczu . Klaudia otworzyła okno i zaczęła z nimi rozmawiać .
Zapytała pierwsza :
-Kim jesteście ?
- Jesteśmy kroplami deszczu .
-Co was tutaj sprowadza ?
- Chcemy pomóc twojej babci .
Dziewczyna aż podskoczyła z radości .
-A co mam z wami zrobić abyście mogli jej pomóc ?
-Zanieś nas do niej .
I dziewczynka zrobiła tak jak jej krople powiedziały . Zostawiła je w pudełeczku na szafce nocnej babci . I czekała. Nic się nie działo . Dziewczynkę niepokoiła obietnica kropelek . W końcu zasnęła przy łóżku staruszki .
Następnego ranka obudziło ją trzaskanie szafek . Była to babcia . Przez moment Klaudia nie mogła uwierzyć w to co się dzieje . Wtedy babcia podniosła wnuczkę i ucałowała ją z całej siły . Potem wyszła . A dziewuszka została sama w babcinym pokoju . Kropelki wyszły z ukrycia i wytłumaczyły jej jak pomogły babci .
Od tej pory dziewczynka wierzy ,że wszystko się może zdarzyć a deszcz nie tylko daje życie ale je również ratuje .


Trochę dziecinne ale mam nadzieję ,że pomogłam . Pozdrawiam ;)