Odpowiedzi

  • Użytkownik Zadane
2010-03-16T18:38:17+01:00
Podmiot liryczny utorsamiać możemy z samym poetą, który przebywał na emigracji. Wyraża on uczucia zrodzone w czasie podróży statkiem. Pełne morze, niebo, wspaniały zachód słońca wprawiają Słowackiego w nastrój nostalgii. Jest więc to monolog człowieka samotnego, pielgrzyma skierowany do Boga. W pierwszej strofie rozpoczynającej się apostrofą do Boga podziwia zachód słońca ale pozostaje smutny. W dwóch kolejnych porównuje siebie do pustego kłosa, małego dziecka które ma modlić się za niego. Wyraza zaufanie do0 Boga przed którym jest gotowy otworzyć serce. W czwartej strofie wspomina krajobraz ojczysty, lecące bociany. Piąta strofa to wskazanie przyczyn smutku np. częste dumanie nad mogiłą ludzi. W siódmej strofie przypomina obraz dziecka w kraju ojczystym. Ostatnia strofa wyraza przekonanie o własnej bezradności. Zachody słońca będą powtarzały się nawet za 100 lat. Świat nadal będzie istniał. Tematyka wiersza to samotność, tęsknota za ojczyzną.

Korzystałam z zeszytu... też to niedawno miałam.. notatka dyktowana przez samego nauczyciela... mam nadzieje ze pomogłam..