Tren XI
Dokonaj analizy i interpretacji trenu XI Jana Kochanowskiego. Jako odzwierciedlenia buntu bohatera lirycznego wobec ideałów filozoficznych, religijnych renesansu.

Proszę aby było to w formie WYPRACOWANIA !
Minimum 1 kartka A4.

P.S . Bardzo ważne jest dla mnie te zadanie.
Jeśli ktoś chce niech prześle na e-mail : [email protected] bądź tu napisze.
Zadanie musze mieć max do poniedziałku wieczorem.

1

Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-03-17T17:45:24+01:00
Podmiot liryczny powraca do rozważań o charakterze ogólnym, dotyczących światopoglądu i postawy człowieka wobec świata. Jest to jeden z niewielu trenów, w których nie padło imię Urszulki, autor nie wspomina też o jej śmierci. Wiersz rozpoczyna się od pesymistycznego stwierdzenia, które podobno wypowiedział Brutus przed śmiercią:
„Fraszka cnota! – powiedział Brutus porażony.
Fraszka, kto się przypatrzy, fraszka z każdej strony."
W obliczu śmierci wszystkie ziemskie sprawy, do których człowiek tak wielkie przywiązuje znaczenie w istocie nie są tego warte – stwierdza zabójca Cezara. Wszystko urasta do rangi „fraszki". Wobec śmierci nie liczą się życiowe doświadczenia. Niestety ludzi dobrych, pobożnych, cnotliwych też nie omijają nieszczęścia i cierpienia – wszystko zależy od ślepego losu. Czyż więc warto być dobrym, cnotliwym, pobożnym ? A jeszcze tak niedawno w „Pieśniach" i „Fraszkach" poeta był pewien niezniszczalnej wartości cnoty. Teraz ten ład moralny zostaje zburzony, poczucie boskiej sprawiedliwości nagradzania dobrych i karania złych zachwiane:
„Kogo kiedy pobożność jego ratowała?
Kogo dobroć przypadku złego uchowała ?"
W pytaniach pobrzmiewa zwątpienie w stoicką cnotę, w sens przykładnego, pobożnego życia. Zwątpienie w wartość mądrości i cnoty, w opatrzność boską jest zarazem zwątpieniem w możliwości poznawcze ludzkiego rozumu - podstawy optymistycznej filozofii renesansowej.
Wiersz stychiczny, 13-zgłoskowiec sylabiczny ze średniówką po siódmej sylabie 13(7+6) o rymach sąsiadujących, gramatycznych typu aa, bb. Wiele pytań o charakterze retorycznym, apostrofa do cierpienia: „Żałości! Co mi czynisz? Owa już oboje Mam stracić: i pociechę, i baczenie swoje?" Na ogół jednak dość zróżnicowana intonacja zdań obrazuje niepokój poety i zmienność jego odczuć.
Tren XI to deklaracja załamania wiary w mądry porządek świata, w sens istnienia, w wartość kultywowanej przez stoików cnoty.
26 4 26