Odpowiedzi

2010-03-17T14:45:30+01:00
„Wpustyniw puszczy” Akcja książki „W pustyni i w puszczy” toczy się pod koniec XIX wieku w Północno-Wschodniej Afryce. Głównymi bohaterami są : czternastoletni Polak Staś Tarkowski oraz jego przyjaciółka ośmioletnia Angielka Nel Rawlison. Dzieci Są sierotami nie mają mam ojcem stasia jest inżynier Władysław Tarkowski . Ojcem Nel jest pan Rawlinson , który jest także inżynierem i nadzorują budowę Kanału Sueskiego. Podczas nieobecności ojców dzieci zostały pod opieką pani Oliwier. Po Świętach Bożego Narodzenia dzieci zostają porwane przez Hamisa . Działał on na polecenie Fatmy .Staś i Nel mieli zostać wymienieni za Fatmę i jej dzieci ,która była żoną Smaina. Zastosowano wobec niej i dzieci areszt domowy . Dzieci zostają wywiezione do El garach. Z tamtąd karawaną ruszają przez pustynię . Rozpoczyna się szaleńcza jazda . Gdy ojcowie dowiadują się, że w umówionym miejscu nie ma ich dzieci wiedzą, że jest to porwanie . Wyznaczona jest wysoka nagroda za ich odnalezienie , a sami wyruszają na poszukiwanie dzieci . W czasie porwania dzieciom towarzyszy pies o imieniu Saba , którego Nel dostała od ojca w prezencie . Podczas jazdy przez pustynię dzieci zostawiały po sobie ślady , zostały one wykryte przez Gebra , który wymierzył dzieciom karę . Następnego dnia karawana ruszyła w dalszą drogę,dokuczał im upał i zarządzono postój . Dzieci na swojej drodze napotykały to ulewny deszcz to zaś burzę piaskową . Mimo tego w głowie Stasia powstawał plan ucieczki . Za co dzieci na każym kroku były karane chłostą i biciem . Porwanie to było starannie zaplanowane gdyż na ich drodze w rozpadlinach skalnych Beduini znajdowali pożywienie . Hamis stawał w obronie dzieci mówiąc , że są własnością Smaina i nie może im spaść włos z głowy . Zmęczenie dzieci było tak duże , że w czasie podróży przez pustynię dzieci doznawały fatamorgany . Zadecydowano , że będą podróżować w nocy a odpoczywać w dzień . Zaczeło brakować żywności . Staś zaczął wątpić czy pomoc nadejdzie gdy dowiedział się o zdobyciu Chartumu i odwrocie Anglików. Wymyślał różne sposoby aby uciec. W czasie podróży zaczął zmieniać się krajobraz pojawiła się zieleń i olbrzymie drzewa nabaku .
Wkroczyli do kraju Mahdiego. W śród mieszkańców przeważali teraz murzyni . Odpoczęli u emira Tadhila i wyruszyli w dalszą drogę przeprawiając się przez rzekę. Dotarli do Omdurmanu tam spotkali Greka , który dał im suszone daktyle i obiecał wspomnieć o nich Mahdiemu. Dzieci przerażone były tym co tam zobaczyły : na bambusie wkopanym na środku rynku zatknięta była głowa generała Gordona . Staś zwątpił w pomoc Anglików . Jedyną ich nadzieją było spotkanie z Mahdim i zmiana wiary inaczej czeka ich śmierć. Gdy stanęli przed Mahdim Staś nie pokłonił się jemu i nie przyjął jego wiary. Idrys rozchorował się przez co dzieci zaczęły głodować. Staś żebrząc o jedzenie spotkał misjonarza , który ofiarował mu jedzenie i chininę – jedyne lekarstwo na szalejącą febrę. Wyruszono do Faszody. Podczas ciężkiej drogi Nel szybko traciła siły i wychudła. Otrzymała od szejka Hatima niewolnicę Meę . Karawana krążyła – pod wieczór podróżnicy natknęli się na lwa. Chamis dał strzelbę Stasiowi z której chłopiec zabił lwa a następnie znienawidzonych: Gebhra, Chamisa i Beduinów. Byli wolni. Ruszyli dalej. W nocy męczyły ich przeżycia poprzedniego dnia. Następnego dnia Staś upolował antylopę dzięki czemu wszyscy najedli się do syta. Podczas polowania Saba pobiegł za postrzelonym bawołem. Gdy zapadła noc Saba nie wracał. Po pewnym czasie Kali wrócił z psem. Kali opowiedział im o swoim życiu. Zbliżała się pora deszczowa. Ulewną noc musieli spędzić na drzewie. Rano wyruszyli w dalszą drogę. Podczas wędrówki napotkali uwięzionego w wąwozie słonia. Nie zastrzelili słonia lecz zaczęli go karmić. Staś znalazł ogromny pień drzewa baobabu w którym zamieszkali. Nową siedzibę Staś nazwał „Kraków”. Pewnego dnia Nel poszła do wąwozu i zaczęła bawić się ze słoniem, który nie chciał się z nią rozstać. Każdą chwilę spędzała u Kinga – słonia. Pewnego dnia Nel dostała ataku febry. Po tygodniu atak się powtórzył. Staś obawiał się śmierci Nel. Po długich wahaniach Staś zdecydował się pójść do obozu zauważonego przez Kalego. W obozie Staś zastał ciężko chorego Szwajcara pana Linde , który ofiarował Stasiowi herbatę , ryż , kawę i wino oraz lekarstwo dla Nel chininę dostał też naboje oraz konia . Następnego dnia Staś znów odwiedził Lindego, który udzielił mu wielu ważnych wskazówek, oraz poprosił o to aby ochrzcił wodą umierających Murzynów.
Linde był coraz słabszy zmarł trzy dni później, Staś i Kali pochowali go w jaskini. Nadszedł dzień wysadzenia skały i oswobodzenia Kinga. Ruszyli na południe. Dotarli do wioski o której Linde opowiadał Stasiowi. Zabrali ze sobą małego czarnego przyjaciela Nasibu. W wiosce było źródło krystalicznej czystej wody, mnóstwo owoców, stada antylop i gromady słoni.
5 2 5
Najlepsza Odpowiedź!
2010-03-17T14:48:49+01:00
Moim zdaniem najtrudniejszy był etap wędrówki był wtedy, kiedy byli sami. Nikt im nie pomagał, musieli liczyć tylko na siebie i dwójkę przyjaciół. Nie mieli zbyt dokładnych informacji, gdzie się znajdują. Czyhały na nich liczne niebezpieczeństwa, z którymi musieli dobie radzić samotnie. Byli w końcu tylko dziećmi zagubionymi w dziczy...
4 3 4