Heyyy ludziska... pyseczka meee słodziutkie!!!!xD

...baaardzo ładnie proszę napiszcie mi na jutro referat o romantyźmie najlepiej krótko i na temat!!!!;**********
____________________________________
sory że tak mało punktów!;ppp
P
R
O
S
Z
Ę

Ł
A
D
N
I
E!!!!!!!!!!!!!!!

1

Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-03-17T15:16:48+01:00
Romantyzm to prąd umysłowy przełomu XVIII i XIX wieku. Romantyzm to przeciwieństwo racjonalizmu , albowiem romantyźmie ważne są uczucia , emocje , nastroje , a nie wszystko "potwierdzone naukowo". Romantycy zwracali uwagę na sprawy ludu. Wszystko co było związane z "duchem narodu" - tradycja , obyczaje , obrzędy - inspirowało romantyków.
Szczególnym poetą romantycznym był Johan Wolfgang Goeth. Jego wielkim dziełem było (i jest) "Cierpienie młodego Wertera". Literatura romantyczna ujawniała krzywdę niższych warstw społecznych, mówiło o niesprawiedliwości, o pysznej arystokracjii skromnych biedaków. Mówił o relacjach między warstwami społecznymi. Na uwage zasługuje francuski pisarz Wiktor Hugo, który napisał "Nędzników". W 1834 roku WSZYSTKIE jego dzieła znalazły się w indeksie ksiąg zakazanych. Ogólnie literaturę zaczęto odbierać w sposób bardzo emocjonalny, czytelnicy ją przeżywali. Wielkim indywalistą tamtejszych czasów był angielski poeta George Byron. Napisał "Giur" i "Korsarze".


Ludzie zaczęli inaczej spędzać czas.
Luksusowe obiady, uczęszczanie do teatru, bywanie w operze, spotkania w kawiarniach i restauracjach - to były główne rozrywki. Oczywiście nie każdy mógł sobie na to pozwolić.
Wzrastało zainteresowanie kultura grecką, rzymską i egipską. Bardzo rozwinął się teatr. Powstawało wiele nowych teatrów, oraz remontowane stare. Teatrzyk Verietes był jednym z teatrzyków bulwarowych, gdzie odgrywano lekkie komedie i nowe sztuki europejskie. W tetrach paryskich wieczór teatralny trwał nawet 7 godzin!!!


Muzyka w dobie romantyzmu.
Głównym celem muzyki romantycznej było wzbudzenie emocji: śmiechu, płaczu, szczęścia, rozpaczy. Na uwagę zasługuje francuski kompozytor Hector Berlioz ( Symfonia fantastyczna, Harold w Italii), który twierdził, że muzykę można "opowiadać". Rozwijały się opery, tj. sceniczny dramat muzyczny ze śpiewem i chórem.