Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-03-17T19:33:21+01:00
Średniowiecze- ( V-XV wiek ) tysiącletnia epoka religijna, charakteryzująca się teocentryzmem ( Bóg - centrum Wszechświata), uniwersalizmem, dualizmem wartości ( niebo- piekło, dobro - zło ). W życiu średniowiecznego człowieka ogromną rolę odgrywała wiara w magię liczb, symbole i różnorodne znaki natury, nieustannie musiał tez mieć na uwadze zwrot ściśle z epoką związany " memento mori " czyli "pamietaj o śmierci" . Powstały wtedy nowe gatunki literackie: kazanie, hagiografia, wiersz średniowieczny.

Renesans- ( XVI wiek ) - zwany inaczej Odrodzeniem. Wskrzeszał ideały antyczne, w centrum zainteresowania znalazł się człowiek i jego sprawy ( humanizm) a hasłem życia codziennego stało się ' carpe diem" czyli 'korzystaj z dnia , życia". Nowe spojrzenie na rzeczywistość doprowadziło tez do reformacji. Artyści renesansowi nie tylko studiowali literaturę i sztukę antyku ale również uprawiali klasyczne gatunki: fraszkę, pieśń, sielankę, tragedię i tren.

Barok- (XVII wiek) epoka w której nastąpił zwrot ku Bogu i wierze w życie pozagrobowe, wobec czego ziemska egzystencja człowieka okazywała się mało ważna, i bezsensowna. Sztuka charakteryzowała się bogactwem formy i treści, szokowano także czytelników zaskakującymi pomysłami i skojarzeniami, wyszukanymi środkami stylistycznymi i oryginalnością ujęcia tematu.

Oświecenie- (XVIII ) nazwa wywodzi się od 'swiatła' to czasy tryumfu rozumu i doświadczenia, powrotu do klasycznych ideałów. Gwałtowny rozwój nauki i szkolnictwa oraz krytycyzm doprowadziły do powstania deizmu i ateizmu czyli nowych światopoglądów negujących wiarę w Boga. W sztuce i literaturze powrót do klasycznych wzorców i gatunków: bajki, satyry, komedie.

Roamantyzm ( I połowa XIX wieku) dominacja uczucia nad rozumem , mistycyzm, fantastyka, irracjonalizm, tajemniczość. Nowy typ bohatera- nie racjonalista ale jednostka kierująca sie uczuciami, nieprzecietna, często wyobcowana. Powstały nowe gatunki: dramat romantyczny, powieść poetycka, poemat dygresyjny

Pozytywizm ( II połowa XIX wieku) epoka kontrastowa w stosunku do poprzedniej, bo propagująca rozsądek, praktycyzm, pracę organiczną i pracę u podstaw. Lata określane ' latami niepoetyckimi" za to ogromny rozkwit prozy - noweli, opowiadania i powieści.

Młoda Polska( 1890- 1918) na zachodzie zwana także Modernizmem, Neoromantyzmem, Dekadentyzmem. epoka buntu przeciwko pozytywistycznym poglądom, pogarda dla praktyczności sztuki, obawa przed przyszłością, poczucie przemijania. Zachwyt nad twórczością romantyków spowodował powrót do poezji , stosowanie symboliki, zainteresowanie dramatem.

Dwudziestolecie Międzywojenne ( 1918-1939) Gwałtowny rozwój nauki i techniki. A w związku z tym nowe zadania dla literatury i sztuki i wytworzenie się nowych nurtów : abstrakcjonizmu, futuryzmu, dadaizmu, i nadrealizmu. Różnorodność gatunkowa i tematyczna literatura miała poza tym wyrażać niepokoje człowieka końca wieku, poszukiwania wytłumaczenia sensu egzystencji i katastroficzne wizje końca świata.