Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
  • Użytkownik Zadane
2010-03-17T20:44:27+01:00
Była szczupła , bardzo zgrabna , wręcz zwiewna - można ją było uznać , jak Hrabia , za nimfę , wróżkę . Tym bardziej , że lubiła przebywać w ogrodzie , wśród roślin . Ta sceneria jeszcze dodawała jej uroku . Twarz dziewczyny okalały jasne włosy , które w słońcu rzucały blask upodabniający ją do świętej z obrazkową aureolą . W pewien sposób stanowiła uosobienie natury , z którą miała bardzo silne związki .
Jej matką była Ewa ( dawna ukochana Jacka Soplicy) , córka Stolnika Horeszki , która z woli ojca poślubiła wojewodę i zmarła młodo na Syberii . Dziewczyna została sierotą , wychowywała się w domu Sędziego Soplicy . Pomagała tam w gospodarstwie , zajmowała się ogrodem i domem . Nie była wykształcona , obyta w wielkim świecie . Ubierała się skromnie , często biegała boso , ceniła sobie naturalność . Na jej utrzymanie łożył Jacek Soplica . W utworze szybko dorosła , dobrze wychowana .
Trudno cokolwiek powiedzieć o jej cechach charakteru . Z pewnością odznaczała się skromnością , była raczej nieśmiała , żywiła gorące uczucia patriotyczne . Pokochała Tadeusza - zaręczyła się z nim , ślub miał się odbyć już po zakończeniu wojny z Rosją .

Mam nadzieje że pomogłem:)
2010-03-17T20:47:37+01:00
Zosia, wnuczka Stolnika Horeszki, córka Ewy Horeszkówny i Wojewody jest najmłodszą osobą w "Panu Tadeusza" oraz nadaniu mu świeżość.
Jeśli chodzi o wygląd, to dziewczyna jest wysoka i szczupła oraz ma piękną długa szyję. Ponadto, posiada drobne stopy i rączki, dziecinną twarzyczkę oraz oczy w kolorze lazurowym i jasnozłote, poskręcane w loczki włosy. Według jej ciotki - Telimeny, Zosia zbyt długo opiekowała się dziećmi chłopów i ptactwem, przez co spaliła sobie twarz, zapomniała jak chodzą szlachcianki oraz jak dygają.
Według mnie wygląd wewnętrzny Zosi, tzn. wianki z kwiatów, białe, wiewne sukienki podkreślają jej niewinność i duchową czystość. Ma dobre i wrażliwe serce, a o jej odwadze świadczy to, że zasłoniła Gerwazego własnym ciałem, gdy w jej kierunku rzucano szkło. Bardzo kocha zwierzęta, o czym świadczy fakt, że podkradała ziarno jęczmienne z szafki ochmistrzyni, by je nakarmić. Sposób w jaki auto przedstawia nam Zosie jest celowy. Bohaterka krąży między ptactwem, dziećmi i ogrodem, tj. ukazana jest na łonie natury, więc sama wydaję się bardzo naturalna, delikatna i naiwna.
Ponadto, Zosia jest jeszcze bardzo dziecinna. Gdy Telimena oświadcza jej, że zostanie przedstawiona szlachcie, dziewczyna skacze, klaszcze w dłonie, śmieje sie i płacze na przemian. Z drugiej strony młoda szlachcianka jest dojrzała emocjonalnie, bo uprzejmie rozmawia z Hrabia. Swój upór ukazuje nam w chwili, gdy wymusza na światowej ciotce narodowy strój na swoje zaręczyny z Tadeuszem. Taka postawa świadczy o jej wielkim patriotyzmie i chociaż dziewczyna była wychowywana w Petersburgu, to nie hołduje ulotnej modzie. Zosia zachwyca wszystkich swoim ubiorem, co ją trochę onieśmiela, bo z natury jest bardzo skromna. Wnuczka Horeszki jest bardzo szlachetna i potrafi szanować innych. Odzwierciedla to sytuację, w której Tadeusz pyta ja o opinię w sprawie uwłaszczenia chłopów. Zosia odpowiada, że taką decyzję podejmuje mężczyzna, ale mimo to nie kryje swojej radości.
Zosia w "Panu Tadeuszu" pokazuje nam, że pomimo młodego wieku można zakochać się nie tylko w mężczyźnie. Chociaż ma niezbyt patriotyczna ziemiańska rodzinę, dziewczyna darzy wielka miłością swą ojczyznę, za którą, w razie potrzeby na pewno oddałaby życie.