Odpowiedzi

2009-10-27T15:46:15+01:00
Ignacy Krasicki boleje nad tym, że głupota góruje nad mądrością, pozory prawdy nad prawdą właściwą, zły dumny i pusty człowiek podporządkowuje sobie dobrego i wrażliwego.

Chwalił pracowitość i rzetelność, cenił zdrowy rozsądek i doświadczenie, potępiał natomiast próżność, zarozumiałość i lekkomyślność. Szerzył filozofię "złotego środka", upatrując w umiarkowaniu i skromności cnoty godne pochwały. Uwydatniał wartość pracy, uczciwości i rozsądku. Walczył z ciemnotą gdziekolwiek się ona objawiała. Jego twórczość stała się odbiciem prawdziwego życia, a wyśmiewając różne wady społeczeństwa służył postępowi.

Satyry są jednak bardziej refleksyjne niż bajki, posiadają mniej humoru, ponieważ zajmują się poważnymi problemami społecznymi. Wprawdzie, czytając je, śmiejemy się, ale jest to gorzki śmiech. Poprzez odpowiednie zrozumienie komizmu i humoru tych satyr, człowiek powinien przeanalizować i zrozumieć własne błędy. Piętnują one pogoń za modą cudzoziemską i życiem ponad stan, odsłaniają zdrożność życia dworskiego i zamiłowanie do pijaństwa, krytykują rozrzutność i marnotrawstwo, poddają krytyce wszelkie ujemne zjawiska społeczne szkodliwe dla moralności narodu. We wszystkich swoich satyrach, Krasicki umacniał swoje przekonania, że czytelnicy, wezmą do siebie, chociaż część tych przestróg. Nie są one naganą dla społeczeństwa, lecz wyśmiewaniem wad, krytyką, mającą uświadomić ludziom popełniane przez nich błędy i przestrzec ich przed następstwami. Satyry jeszcze ściślej niż bajki wiązały się ze stosunkami panującymi w Polsce w drugiej połowie XVIII wieku, jednak znajdujemy w nich myśli i spostrzeżenia aktualne w naszej epoce.
:)