Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-03-20T22:22:04+01:00
„Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać” [E. Hemingway] -

Zgadzam się całkowicie ze słowami Ernesta Hemingwaya, który powiedział, iż "Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać", dlatego w niniejszej pracy postaram się przytoczyć parę argumentów potwierdzających moją opinię.

Ludzie, którzy żyli dawniej, pozostawili nam - ich spadkobiercom, mnóstwo pamiątek, które sprawią, iż nasza pamięć o nich nie zaginie. Tym sposobem na trwałe zapisali się w dziejach historii oraz w sercach wielu rodaków. Każdy człowiek posiada w swoim wnętrzu coś wyjątkowego, czego z pewnością nikt inny nie jest w stanie mu odebrać. Niekiedy jest to jego wiara, przekonania albo myśli, które pozostaną w nas do ostatnich dni. Człowiek to sama w sobie istota szczególna i bez wątpienia godzin jest szacunku. Gdy spadają na nas jakieś tragedie, usiłujemy mężnie je pokonać, a przez to zyskujemy wiele cennych doświadczeń życiowych.

Wykorzystam tutaj przykład z utworu E. Hemingwaya, zatytułowanego "Stary człowiek i morze". Głównym bohaterem jest tutaj Santiago, który odważnie i wytrwale walczył z przeszkodami, jakie zsyłał mu los. Pomimo faktu, iż był ubogim człowiekiem, jego serce przepełniała miłość oraz wielkie dobro. Mimo, tego, że aż 84 razy nie udało mu się dopiąć celu, nie poddawał się. Wytrwale starał się realizować swe zamierzenia. Pragnął zwyciężyć dla własnej satysfakcji. Najważniejsze było dla niego poczucie spełnienia. Nie przejmował się tym, że mieszkańcy pobliskiej wioski zobaczą jedynie szkielet marlina. Jemu samemu wystarczała świadomość, iż osobiście widział tą wspaniałą rybę. Odczuwał wielką satysfakcję, ponieważ wreszcie zdołał zrealizować swe największe marzenie. Mimo, iż życie ludzkie wydaje się przygnębiające i szare, zawsze jest szansa na odnalezienie w nim czegoś optymistycznego i dobrego. Santiago to przykład na to, iż "człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać".

Następnym przykładem, jaki potwierdza moją tezę, mogą być osoby, które przeżyły jakąś tragedię w swoim życiu. Niektórzy przychodzą na świat obciążeni nieuleczalną chorobą, ale pomimo tego, nie załamują się tylko z determinacją walczą o swoje szczęście. Starają się zrobić wszystko, co tylko możliwe, aby czuć zadowolenie ze swego istnienia. Bardzo często osoby niepełnosprawne są o wiele bogatsze wewnętrznie. Mają zdolność zauważania takich spraw, do których zdrowy człowiek nie przywiązuje zupełnie uwagi. Znacznie bardziej doceniają piękno przyrody oraz wartość wszystkiego wokół. Odznaczają się większą wrażliwością, z tego też powodu, można łatwo wyrządzić im krzywdę. Pomimo swoje niepełnosprawności, odczuwają ogromną chęć do życia, której nie można u nich zniszczyć. Cieszą się każdym kolejnym dniem i chcą z niego czerpać jak najwięcej. Wbrew wszelkim trudnościom są oni niezwykle pogodnymi i radosnymi ludźmi.

Zaprezentowane przeze mnie argumenty, dowodzą, że faktycznie "Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać". Wszelkie dobra materialne są niczym w porównaniu ze skarbami, jakie Skrwa ludzkie wnętrze. Często nawet sami nie mamy świadomości, ile posiadamy wewnętrznego piękna. Musimy je pielęgnować, by mogło się w nas nieustannie rozwijać, a także pilnować, by nikt w nas tego nie zniszczył.