Odpowiedzi

2010-06-17T22:46:53+02:00
Państwo polskie, za którego początek uważa się datę przyjęcia chrztu w 966r. z rąk Czech, trwało nieprzerwanie na arenie międzynarodowej, posiadając w swej szczytowej fazie rozwoju, powierzchnię blisko 990 tys. km2, sięgające swoimi „ramionami” od Morza Bałtyckiego, aż po Morze Martwe, jednocząc na swych terenach ziemie polskie, ruskie i litewskie, aż do tragicznych w skutkach rozbiorów, następujących kolejno w latach: 1772r., 1793r. i 1795r. Nasz kraj, zanim upadł, miał lata swej chwały, za który uważa się „złoty wiek” XVI w. Lecz nawet, wtedy zauważalne już były pierwsze oznaki słabości wewnętrznej.
Należałoby, postawić sobie pytanie, czy rozbiory w XVIII w. były nieuniknione? Analizując sytuację polityczną, gospodarczą i społeczną, postaram się dowieść, iż niestety tak było. Przyczyny upadku naszego kraju, podzielę na czynniki zewnętrzne i wewnętrzne.
Pierwszym i najważniejszym czynnikiem zewnętrznym, wg mnie był wzrost znaczenia państw ościennych w XVIII w., tj. Rosji, Prus i Austrii. Mogłoby już tutaj wystarczyć przytoczenie wielkości armii, jakimi te kraje dysponowały w II połowie XVIII w. (Prusy: 200tys., Austria: 200tys., Rosja: 300tys.) my z niespełna 20 tys. żołnierzy, moglibyśmy tylko marzyć o wygranej z taką dysproporcją sił. Jednakże, należy się zastanowić dlaczego te kraje, było stać na utrzymanie takiego wojska? W tych czasach, zaczęła się kształtować nowa forma ustroju – absolutyzm oświeceniowy. Nasi przyszli zaborcy, przyjęli właśnie u siebie ten system rządów, gdzie „król, był pierwszym sługą państwa”. Władcy, przeprowadzali, szereg reform, m. in. wojskową (wzrost liczebności armii, szkolenia),
skarbu (zwiększone podatki na wojsko) , szkolnictwa (powszechny obowiązek szkolnictwa) oraz sprawy chłopskiej (oczynszowanie chłopów i wzięcie ich pod opiekę państwa, za wyjątkiem Rosji).
1 1 1