Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-03-22T19:09:50+01:00
Fotokomórką nazywano czujnik fotoelektryczny z układem sprzęgającym, zamknięte w jednej obudowie. Czujnik mógł być lampowy lub półprzewodnikowy - po prostu przetwornik energii promieniowania elektromagnetycznego, np. światła widzialnego, na zmiany jakiegoś parametru elektrycznego, np. napięcia, prądu lub oporności. Układ sprzegający to wzmacniacz liniowy lub przekaźnikowy, który dodatkowo zasilał czujnik. Zadaniem fotokomórki jest przetworzenie zmian natężenia promieniowania, czyli np. jasności światła, na odpowiednie zmiany wyjściowego sygnału elektrycznego, najczęściej napięcia. Sygnał wyjściowy z fotokomórki steruje jakimś innym, dołączonym urządzeniem. Może to być np. woltomierz i wtedy mamy miernik natężenia światła lub może to być licznik impulsów lub centralka alarmowa dla fotokomórki przekaźnikowej i wtedy mamy optyczny czujnik wejścia osoby w systemie alarmowym lub licznik pudełek na taśmociągu. Czujnik półprzewodnikowy to może być fotodioda lub fototranzystor. W obu tych elementach promieniowanie elektromagnetyczne oddziaływuje na spolaryzowane złącze P-N, przy czym fototranzystor dodatkowo wzmacnia sygnał optyczny. Zasada fizyczna - kwant promieniowania elektromagnetycznego wytrąca dodatkowe nośniki prądu w bryłce półprzewodnika zmieniając jego oporność, a w spolaryzowanym złączu P-N zjawisko to jest bardziej "czułe".
4 3 4